Τι είδαμε από την αλλαγή διάταξης που επέλεξε ο Μιλίνκοβιτς και ποια τα περιθώρια βελτίωσης μέσα από την δουλειά στις προπονήσεις.
Ως σκέψη η αλλαγή σχηματισμού που επέλεξε με το καλημερα της παρουσίας του στον ΑΡΗ ο Ζόραν Μιλίνκοβιτς συνδυαζόμενη με κάποιες αλλαγές προσώπων δεν ήταν κακή. Το σχήμα με τον ένα αμυντικό μέσο μπροστά από τα στόπερ, δηλαδή τον Έλσνερ και τους δυο εσωτερικούς χαφ, δηλαδή τους Παπαδόπουλο και Τριανταφυλλάκο και ταυτόχρονα η επιλογή να παίξει ο ταχύς Ουντότζο στην κορυφή και οι εξίσου γρήγοροι Τάτος και Σταυρόπουλος στα άκρα ήταν συη λογική να… χτυπηθεί στην κόντρα η πολύ αργή άμυνα του Λεβαδειακού.
Ο Σέρβος τεχνικός έχοντας δει τα τρία πρώτα παιχνίδια του Λεβαδειακού στο πρωτάθλημα δεν ήθελε και πολύ για να διαπιστώσει ότι μπορεί να χτυπήσει την άμυνα των φιλοξενούμενων στην πλάτη της. Αυτο φυσικά προυποθέτει κάθετο ποδοσφαιρο και όχι γεμίσματα και φυσικά κίνηση του Ουντότζι στην πλάτη των δυο στόιπερ. Αυτο ελάχιστα έγινε και για αυτό ο σέρβος είχε παράπονα από τον νιγηριανό αφού όποτε το έκανε ο ΑΡΗΣ δημιουργούσε ευκαιρίες και από τον Τριανταφυλλάκο γιατί δεν έπαιξε σωστά τον ρόλο του box to box που του είχε ανατεθεί.
Τι μας έδειξε αυτός ο καινούργιος σχηματισμός. Ότι μόλις δουλευτεί στις προπονήσεις, επιλεγούν οι παίκτες που μπορούν να το υποστηρίξουν και η αδούλευτη ομάδα των κιτρίνων, μάθει να παίζει με αυτό πιο γρήγορα, με την μπάλα κάθετα και γρήγορα και μπουν στο παιχνίδι της ανάπτυξης και οι δυο πλάγιοι μπακ, τότε ο ΑΡΗΣ έχει τύχη να πάρει τα αποτελέσματα που ψάχνει.
