Όταν την περασμένη Κυριακή, ο Μανούχος σφύριξε για τελευταία φορά στο «Γ. Καραισκάκης», από μέσα μου έβγαινε ένα περίεργο χαρμάνι συναισθημάτων… Από τη μια ήταν η αγανάκτηση για την αδικία που ζήσαμε και είδε όλος ο κόσμος, αλλά από την άλλη, ένιωθα μεγάλη ικανοποίηση για την θαυμάσια αγωνιστική παρουσία που είχε πραγματοποιήσει η ομάδα. Ήμουν φαρμακωμένος για τον τρόπο που χάθηκε ο αγώνας, αλλά παράλληλα, περήφανος για την ομάδα, που έκανε όλη την Ελλάδα να την θαυμάσει και να την παραδεχθεί.
Ο ΑΡΗΣ, πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση στο «Γ. Καραισκάκης» τα τελευταία χρόνια και το λιγότερο που δικαιούνταν, ήταν ο βαθμός της ισοπαλίας.
Όπως είπα και στην εκπομπή της Δευτέρας, η ομάδα με γοήτευσε και με ξεσήκωσε πολλές φορές από την καρέκλα του καφενείου που παρακολουθούσα τον αγώνα, με τις φάσεις και τις ευκαιρίες που είχε δημιουργήσει.
Μία ομάδα που ήξερε τι ακριβώς ήθελε μέσα στον αγωνιστικό χώρο και η οποία, όχι μόνο δε κατέβηκε να χάσει ή να κλέψει αποτέλεσμα, αλλά είχε ξεκάθαρο στόχο, να φύγει με τους τρεις βαθμούς της νίκης. Λίγο ήθελε και θα τα κατάφερνε, ακόμη και με κόντρα τη διαιτησία.
Λίγη προσοχή παραπάνω στη τελική επιλογή, είτε στη πάσα, είτε στο τελείωμα και όλα θα ήταν διαφορετικά. Όπως και να ‘χει, ο ΑΡΗΣ μπορεί να έχασε τον αγώνα, ταυτόχρονα όμως, κέρδισε και πολλά. Με την λεβέντικη παρουσία και την σπουδαία εμφάνιση που πραγματοποίησε, είναι γεγονός ότι προκάλεσε αίσθηση και εισέπραξε για ακόμη μια φορά την αναγνώριση και την παραδοχή της ποδοσφαιρικής πιάτσας.
Ακούγοντας αθηναϊκά ραδιόφωνα τις επόμενες μέρες, αυτό που εισέπραττες, από ανθρώπους του ποδοσφαίρου, από δημοσιογράφους, αλλά και από απλούς ακροατές, είναι τον θαυμασμό με τον οποίον μιλούσανε για την ομάδα. Τόνιζαν ότι ο ΑΡΗΣ είναι μια από τις καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος και ότι τώρα που δείχνει να έχει ξαναβρεί το δρόμο του, αποτελεί το φαβορί για να εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή του έξοδο. Ωστόσο το μεγαλύτερο και πιο σημαντικό κέρδος που βγήκε, είναι ότι τονώθηκε ακόμη περισσότερο η ψυχολογία και η αυτοπεποίθηση των ποδοσφαιριστών, εν όψη της συνέχειας. Μια συνέχεια που θέλει τον ΑΡΗ να δίνει μία πολύ σημαντική μάχη, η έκβαση της οποίας θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την υπόθεση Ευρώπη. Αύριο ο ΑΡΗΣ υποδέχεται στο «Κλ. Βικελίδης» τον Παναθηναϊκό και το μόνο που υπάρχει στο μυαλό του Μπούργος και των ποδοσφαιριστών του, είναι το πως θα πετύχουν τη 14η φετινή τους νίκη. Ξέρουν πάρα πολύ καλά, το τι θα σημαίνει αυτή η νίκη… Είναι νίκη, με άρωμα Ευρώπης και για αυτό το λόγο, θέλουν όσο τίποτα να την κατακτήσουν. Σε μια χρονιά δύσκολη, όπου προέκυψαν ένα σωρό αναποδιές και χάθηκαν τόσο άδοξα οι άλλοι δύο στόχοι, αυτός της ευρωπαϊκής διάκρισης και αυτός της κατάκτησης του κυπέλλου, το μόνο που έμεινε για να σωθεί η παρτίδα, είναι η έξοδος στην Ευρώπη. Ασφαλώς και δεν θα βγούμε στο Λευκό Πύργο να πανηγυρίσουμε, ούτε θα σημαιοστολίσουμε τα σπίτια μας και τα μαγαζιά μας. Θα είναι όμως μια μεγάλη επιτυχία, η οποία θα έχει έρθει σε μια χρονιά πολύ δύσκολη από κάθε άποψη… Μια χρονιά με τεράστια πίεση από τη πρώτη αγωνιστική, καθώς να μην ξεχνάμε ότι ο ΑΡΗΣ ήταν αναγκασμένος να αγωνίζεται με το βρόγχο της άδικης τιμωρίας των μείον έξι βαθμών, σε όλη τη διάρκεια της κανονικής περιόδου. Κι όχι μόνο δεν λύγισε από αυτή την πίεση, όχι μόνο δεν έχασε τον προσανατολισμό του και την πορεία του από τα εμπόδια και τα στραβά που τύχαν στο δρόμο του, αλλά έβγαλε ψυχή, έδειξε χαρακτήρα, άντεξε και στο τέλος τα κατάφερε. Ειλικρινά, δεν ξέρω πολλές ομάδες, που αν βρίσκονταν στη θέση του ΑΡΗ και αγωνίζονταν ένα ολόκληρο πρωτάθλημα με μείον έξι βαθμούς, να μπορούσαν να τα καταφέρουν. Γιατί όπως έχω ξαναπεί, η ΤΕΡΑΣΤΙΑ μαγκιά που έχει πετύχει αυτή η ομάδα, είναι ότι δεν χρειάστηκε να περιμένει το CAS, για να μπει στα play off. Δεν περίμενε να αποκατασταθεί η αδικία και να πάρει πίσω τους έξι κλεμμένους βαθμούς, για να το καταφέρει. Ο ΑΡΗΣ έτσι κι αλλιώς θα ήταν στα play off, ακόμη και με το μείον έξι και αυτό, είναι ένα γεγονός πάρα πολύ σημαντικό που δεν πρέπει να το περνάμε στο ντούκου. Δείχνει ξεκάθαρα ποιες είναι οι δυνατότητες που έχει αυτή η ομάδα και τις απαιτήσεις που πρέπει να έχουν οι ποδοσφαιριστές από τους εαυτούς τους. Είναι αδιαπραγμάτευτες οι δυνατότητες τους και συγκροτούν ένα υπέροχο σύνολο, μια πολύ καλή ομάδα, η οποία μπορεί να πετύχει σπουδαία πράγματα. Έχουν έναν εξαιρετικό προπονητή, για τον οποίον όλοι μιλούν με τα καλύτερα, το κλίμα πλέον είναι άριστο, υπάρχει ωραία ενέργεια και όλοι δουλεύουν με κέφι και είναι προσηλωμένοι στο στόχο. Αύριο λοιπόν, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ομάδα, να πετύχει μια νίκη με πολλαπλή σημασία, βαθμολογική και όχι μόνο. Δεν θα είναι εύκολο. Ο αντίπαλος, θέλει να έρθει στο Χαριλάου, με στόχο να διεκδικήσει ότι καλύτερο μπορεί. Εμάς, δεν μας ενδιαφέρει τι κάνει ή τι θέλει να κάνει ο αντίπαλος. Αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι το τι κάνουμε εμείς, γιατί όλα, μα όλα εξαρτώνται από εμάς. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά ο Μπούργος και οι ποδοσφαιριστές του. Όπως επίσης ξέρουν, ότι αν με το καλό πετύχουν και πάρουν αύριο τη νίκη και γύρω στις 9 το βράδυ, η συγκομιδή τους είναι 48 βαθμοί, τότε πατάνε πολύ γερά στην υπόθεση ευρωπαική έξοδος. Στην προσπάθεια τους αυτή δεν θα είναι μόνοι τους… Θα έχουν τη δυναμική συμπαράσταση των χιλιάδων οπαδών τους, οι οποίοι θα δώσουν το παρόν και θα δημιουργήσουν μια πύρινη ατμόσφαιρα νίκης και με το δικό τους τρόπο κι έτσι όπως μόνο αυτοί ξέρουν, θα ενισχύσουν τις προσπάθειες της ομάδας. Το σύνθημα το έδωσε ο ίδιος ο κόουτς. «ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ». Πάμε γερά.
