Τόσο όσο…

από Νίκος Παπαδόπουλος

ΑΡΗΣ-Απόλλων Πόντου, 2-0… Και κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ έκανε ποδαρικό με το δεξί στο 2018 και… ρέφαρε για τις δύο ισοπαλίες πριν τη διακοπή των εορτών. Δεν έπαιξε πάλι με τη φωτιά, πήρε αυτό που ήθελε και γλίτωσε τη γκρίνια που σίγουρα θα δημιουργούσε μία νέα απώλεια βαθμών.

Εχουμε πει και άλλες φορές ότι ο φετινός ΑΡΗΣ, καλός, κακός ή μέτριος τις περισσότερες φορές θα πάρει αυτό που θέλει. Και αυτό είναι που έχει σημασία φέτος. Η επίτευξη ενός αυτονόητου στόχου με οποιοδήποτε τρόπο. Με ελάχιστο αγωνιστικό ρίσκο και παίζοντας τόσο όσο όταν δεν καλείται να… κυνηγάει το σκορ. Αυτό που είδαμε όλοι χθες κόντρα στον Απόλλωνα Πόντου.

Ενα καλό 20λεπτο-30λεπτο μαζί με ένα καλό δεκάλεπτο στο δεύτερο μέρος ήταν όσα είχε να παρουσιάσει η ομάδα. Πήρε το προβάδισμα, είχε το αριθμητικό πλεονέκτημα από το 34′ και στο 45′ από ένα λάθος της αντίπαλης άμυνας, “κλείδωσε” το τρίποντο. Είχε την ουσία που θέλει και έφτασε στη νίκη. Μία νίκη που δίνει στο σύνολο του Σπανού μία μεγαλύτερη άνεση, ψυχολογική και βαθμολογική, έχοντας την ευκαιρία να διευρύνει τη βαθμολογική διαφορά με το θεωρητικά βατό πρόγραμμα που έχει μπροστά της. Με λίγα λόγια, μέχρι το τέλος του 1ου γύρου, στα μέσα Φλεβάρη, να τελειώνουμε.

Βέβαια γίνονται και λάθη. Αγωνιστικές ανορθογραφίες ή λάθη νοοτροπίας. Και είναι καλύτερο να καταγράφονται όταν η ομάδα βρίσκεται στα ψηλά παρά στα χαμηλά. Τώρα δηλαδή που έχει την άνεση να τα διορθώσει. 

Αν θέλουμε να μιλήσουμε ρεαλιστικά, η ομάδα χθες δεν παρουσίασε κάτι το ιδιαίτερο. Ηταν ουσιαστική, εκμεταλλεύτηκε τα λάθη στην άμυνα του Απόλλωνα. Μέχρι εκεί. Στο δεύτερο μέρος και ενώ η Καλαμαριά είχε παραδώσει πνεύμα, τη σεβάστηκε υπέρ του δέοντος αντί να τη… σκοτώσει και να ικανοποιήσει το λαϊκό αίσθημα των περίπου 8 χιλιάδων φίλων του ΑΡΗ που βρέθηκαν στο γήπεδο. Επίσης φάνηκε ξανά η έλλειψη ενός… killer στην περιοχή αλλά και του επιτελικού μέσου που θα δημιουργήσει για τους επιθετικούς. Οσο κι αν επιμένει ο Σπανός στον Πασά, τον αδικεί και τον “καίει” όταν τον χρησιμοποιήσει σε μία θέση που δεν την ξέρει και ενώ μπορεί να δώσει περισσότερα στις πλευρές. Κάτι που ισχύει και στην περίπτωση του Κάσσου που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση ενώ μόνος επιθετικός δεν είναι το παιδί. 

Για τη θέση του “10ριού” υπάρχει ο Παυλίδης, ο Λώττας αλλά και ο Ανάκογλου που μετράει αντίστροφα πλέον για την επιστροφή του. Στον ΑΡΗ βέβαια θέλουν να κινηθούν και για ένα “10ρι”, το οποίο τουλάχιστον για φέτος νομίζω ότι είναι περιττή κίνηση αν δεν πρόκειται για παίκτη επιπέδου Πλατέλλα ή κοντά σε αυτά τα στάνταρ.

Ολα τα παραπάνω δεν έχουν σκοπό να αναιρέσουν την προσπάθεια που καταβάλουν παίκτες και προπονητής, πετυχαίνοντας αυτό που θέλουν μέσα σε ένα δύσκολο και απαιτητικό περιβάλλον. Οσο οξύμωρο όμως κι αν ακούγεται, η άνεση της κορυφής ίσως να αρχίσει να φέρνει περισσότερο στην επιφάνεια κάποια πράγματα που χρήζουν διόρθωσης για την ομάδα. Ευτυχώς δεν της κοστίζουν. Αρκεί να είναι σοβαρή και να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο.

Υ.Γ. Καλό θα είναι το θέμα Μπαργκάν να τελειώσει άμεσα. Να τα βάλουν κάτω οι δύο πλευρές και να καταλήξουν κάπου.

Υ.Γ. 1 Οχι να μιλάτε και για διαιτησία εκεί στον Απόλλωνα. Ντροπή…

Προτεινόμενα Άρθρα

Παιδιά θα μας...αποκαλύψετε ποιος παίκτης, ποιας ομάδας ερευνάται από την επιτροπή δεοντολογίας για σεξουαλική παρενόχληση ή μόνο στον ΑΡΗ θα πετάτε λάσπη;

Χ
X