Έχουμε όλο το δρόμο μπροστά μας

από ΑλανιΑΡΗΣ

Θα είναι λίγο μεγάλο το κειμενάκι. Ωστόσο, δεν τα λέμε συχνά, οπότε πιστέψτε με, αξίζει τον κόπο. Οι καταστάσεις αλλάζουν τόσο συχνά στον περίγυρο του ποδοσφαίρου, που ό,τι λέμε σε αυτή τη γωνιά πρέπει να έχει και μια αντοχή στον χρόνο.

Θα είναι λίγο μεγάλο το κειμενάκι. Ωστόσο, δεν τα λέμε συχνά, οπότε πιστέψτε με, αξίζει τον κόπο. Οι καταστάσεις αλλάζουν τόσο συχνά στον περίγυρο του ποδοσφαίρου, που ό,τι λέμε σε αυτή τη γωνιά πρέπει να έχει και μια αντοχή στον χρόνο.

Οταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει είπε μεταξύ άλλων στη συνέντευξή του στη εφημερίδα “ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ” ο Παύλος Μυροφορίδης και συνέχισε «περιμένω τη στιγμή που θαn σφυρίξει ο διαιτητής και δεν θα χρειάζεται ο ΑΡΗΣ κανέναν βαθμό για να ανέβει μαθηματικά”.

Αυτά που είπε ο Παύλος Μυροφορίδης, τα λέει πάνω-κάτω και ο Δημήτρης Σπανός πριν και μετά από κάθε αγώνα. Αμφότεροι κάτι περισσότερο ξέρουν από όλους εμάς που κάνουμε σχέδια, πριν την ώρα τους, για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς. Κάτι περισσότερο
καταλαβαίνουν, κάτι περισσότερο διαισθάνονται. Τι διαισθάνονται; Το αυτονόητο. Ότι ο δρόμος, άσχετα αν ο ΑΡΗΣ είναι οκτώ βαθμούς πάνω από την τρίτη Παναχαϊκή, είναι όλος μπροστά μας. Και δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα αλλά με αγκάθια. Πού; Εντός έδρας με Τρίκαλα και Δόξα Δράμας. Εκτός έδρας με Κισσαμικό, ΟΦΗ και Παναχαϊκή. Εκτός-εντός έδρας με Απόλλων Πόντου, που όπου σταθεί και όπου βρεθεί δηλώνει (νομίζω είναι αντιληπτό ποιος είναι αυτός στον οποίο αναφέρομαι) ότι ο ΑΡΗΣ φέτος δεν θα ανέβει. Και σε όποιο άλλο παιχνίδι ο ΑΡΗΣ δείξει απροσεξία, δυστοκία και εμφανίσει προδιάθεση γκέλας. Προσοχή. Δεν
λέω ότι ο ΑΡΗΣ θα χάσει στα παραπάνω παιχνίδια ή ότι θα έχει σφαγιαστική διαιτησία. Λέω πολύ απλά ότι ο ΑΡΗΣ αν δεν είναι 100% προετοιμασμένος και δεν βρεθεί σε καλή μέρα, θα βρεθεί αντιμέτωπος και με άλλα προβλήματα που θα δυσχεράνουν αυτήν την κακή ημέρα. Ο νοών, νοείτω. Η επόμενη κακή διαιτητική απόφαση θα υπάρξει όταν ο ΑΡΗΣ είναι και ο ίδιος
κακός αγνωστικά.

Βέβαια σε αυτό που είπε ο Παύλος Μυροφορίδης ελάχιστοι έχουν επικεντρωθεί. Δεν το είπε ο Socrates ή ο Romario ή ο Μαέβιους Παχατουρίδης ή κάποιος από τους δεκάδες απρόσωπους λογαριασμούς με ψευδώνυμα που κατακλύζουν τα social media που παίζουν ΑΡΗ και παίζουν με τον ΑΡΗ. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ μετατρέπεται καθημερινά σε ένα απέραντο καφενείο. Διότι και αυτό (αν όχι μόνο αυτό) είναι τα social media. Ενας καφενές. Και κάτι χειρότερο. Τουλάχιστον στον καφενέ βγάζεις τα μούτρα σου στη φόρα. Στην δεύτερη μπούρδα που ξεστομίζεις δεν σε παίρνει σοβαρά κανείς. Στα social media αλλάζει απλώς ψευδώνυμο και συνεχίζεις.

Στα social media όπου στην αγωνία του ο Αρειανός να μην καταντήσει η ομάδα του Εθνικός Πειραιώς (με κάθε σεβασμό προς το σωματείο που έχει κατακτήσει Κύπελλο Ελλάδος, δυστυχώς με αντίπαλο τον ΑΡΗ), εθνικοπειραιωποιείται (αν μου επιτρέπει ο ΖουρΑΡΗΣ την έκφραση) ο ίδιος. Συμμετέχει στον απρόσωπο καφενέ, όπου ο καθένας λέει το κοντό και το
μακρύ του. Και αποπροσανατολίζεται, το λιγότερο κακό που μπορεί να υποστεί, και
δηλητηριάζεται, το περισσότερο κακό που μπορεί να υποστεί. Μικραίνει το Σύλλογο του,
μικραίνει και ο ίδιος ως δυναμική και υπόσταση. Δεν είχα καταλάβει είναι η αλήθεια το μέγεθος της πληγής. Ώσπου φίλος Αρεινός με
προσέφερε μια “δωρεάν περιήγηση” σε social media με θεματολογία τον ΑΡΗ. Απογοήτευση, θλίψη, ξεπεσμός. Δεκάδες λογαριασμοί πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν την πέτρα όχι για να χτίσουν μια καλύτερη επόμενη ημέρα για τον ΑΡΗ, αλλά αν την πετάξουν και όποιον πάρει ο χάρος.

Υπάρχουν δυο κόσμοι λοιπόν και ο καθένας επιλέγει που θα δώσει τη δική του μάχη. Ο πραγματικός κόσμος, σε αυτόν που ένα ολόκληρο πολιτικό και επικοινωνιακό σύστημαεξυπηρετεί τα συμφέροντα του νέου χαλίφη. Και στα οποία συμφέροντα είναι ξεκάθαρο ότι ο ΑΡΗΣ δεν υπάρχει. Δεν μπορεί να μας ειπωθεί συνΑρειανέ πιο ξεκάθαρα. Μας το γράψανε ακόμη και στη φανέλα τους πάνω. Αν είμαστε τόσο βλάκες, συγνώμη άλλα μας αξίζει και μας αρμόζει θα έλεγα. “Μια πόλη, μια ομάδα”. Το είχανε πάντα κατά νου, πλέον έχουν το χρήμα, τις πλάτες, την ανοχή και τις άκρες να το πετύχουν. Και σε αυτόν τον κόσμο δεν περισσεύει κανένας Αρειανός, καμία φωνή, καμία παρουσία. Σε αυτόν τον κόσμο δεν σπαταλιέται καμία σκέψη και καμία ενέργεια πλην όσων βοηθούν στην επάνοδο. Ώστε, προσωρινά (διότι η μάχη θα έχει και συνέχεια) να μπει ένα ανάχωμα στην επιχείρηση αφανισμός, την κερκόπορτα του οποίου ανοίξαμε εμείς οι ίδιοι και δυστυχώς αδυνατούμε προς το παρόν να την κλείσουμε.

Μετά θα έχουμε το σχετικό χρόνο για κρίσεις και κριτικές. Υπάρχει και ο καφενειακός κόσμος. Σε αυτόν, τον καφενειακό, που το ζητούμενο είναι με ποιον βγήκε φωτογραφία ο Γκιάρο και αν κρύβεται κάποιος πίσω από τον Tom (ναι κρύβεται θα πω εγώ, ο Jerry), στον κόσμο αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία τι θα γράψει στον τοίχο του ο Κενάν από το αν θα συμπεριφερθεί επιτέλους ως ποδοσφαιριστής που σέβεται την ομάδα και τους οπαδούς της και φιλοτιμηθεί να συμβάλει στην πολυπόθητη άνοδο. Σε αυτόν τον κόσμο ο ψίθυρος έχει μεγαλύτερη αξία από την κραυγή. Σε αυτόν τον καφενειακό κόσμο, αν υπήρχε tρόπαιο, θα είχαμε ολόκληρη τροπαιοθήκη. Σε αυτόν τον καφενειακό κόσμο, ο κάθε λογαριασμός αγαπάει τα like και τους followers περισσότερο από τον ΑΡΗ. Σε αυτόν τον καφενιακό κόσμο η άνοδος είναι υπόθεση του Καρυπίδη και του Μυροφορίδη και του Σπανού που πρέπει να κόψουν το λαιμό τους. Και όχι και δική μας. Σε αυτόν τον καφενειακό κόσμο ζούμε στο συννεφάκι που ο Καρυπίδης είναι λίγος, και η καλή νεράιδα θα μας φέρει τον Μπούμπουρα ή τον Μυστακίδη ή άντε τον Καλτσίδη αλλά κάπου δυσκολεύεται γιατί οι
παραδοσιακοί παράγοντες της ροκανίζουν τα φτερά.

“Δεν ξέρεις καημένε τη λαϊκή ψυχή. Οι λαοί πιστεύουν πιότερο τ’ αυτιά τους, παρά τα μάτια τους. Πιότερο το μύθο παρά τα γεγονότα. Πιότερο τη φαντασία τους από τη κρίση τους» έγραψε ο Βάρναλης και ορκίζομαι, θαρρώ μας ταιριάζει στις περισσότερες συμπεριφορές μας. Από το ότι θεωρούμε ότι ο ΑΡΗΣ ανέβηκε ήδη κατηγορία, μέχρι το τι κρύβεται στο παρασκήνιο
της επόμενης ημέρας αλλά και τι κρύφτηκε στο παρασκήνιο και όλων των προηγούμενων
ημερών που μας έφτασαν στη Γ’ Εθνική. Ζούμε ποδοσφαιρικές στιγμές απόλυτης παρακμής. Όλα εξαγοράζονται διότι φυσικά όλα
πωλούνται σε μια χώρα που έχει χρεοκοπήσει σε κάθε επίπεδο: οικονομικό, θεσμικό, πολιτικό, κοινωνικό, ηθικό, πολιτισμικό. Κάποτε χρειάσθηκε μαγνητοφωνάκι και υποκλοπή για να ακούσουμε το “ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζουν και οι άλλοι να πάνε να
γ@μηθουν”. Σήμερα μια τέτοια υποκλοπή θα περνούσε στα ψιλά. Διότι σήμερα υπάρχει τέτοια ανομία και παχυδερμισμός και έχουμε αναπτύξει ως πολίτες και φίλαθλοι ή οπαδοί αν προτιμάτε, τέτοια ανοσία που τίποτα δεν μπορεί να μας προκαλέσει εντύπωση. Ουτε καν ότι υπάρχουν ΜΜΕ που ξεφτιλίζονται, ουσιαστικά εκπορνεύονται, για να προσπαθούν να πείσουν ότι ο ήλιος δύει το πρωί και ανατέλλει το απόγευμα, διότι αυτές τις προσταγές έχουν.

Στον πραγματικό αυτό κόσμο, υπάρχουν στοιχεία που κρατούνται σε συρτάρια (ως “ασφάλεια
ζωής”). Στοιχεία για πολλούς και πολλά στο χώρο του ποδοσφαίρου. Από διαμόρφωσηαποτελεσμάτων (όχι μόνο αγωνιστικών) μέχρι αποδείξεις ότι τουλάχιστον δυο, το πιο πιθανόν τρεις ομάδες στη superleague έχουν τον ίδιο ιδιοκτήτη. Και δεν είναι ο Καρυπίδης με τη Βέροια και τον ΑΡΗ που ο “ψαγμένος” Αρειανός πίστευε. “Δυστυχώς”. Το είδα με τα μάτια μου πόσο ομάδα του Καρυπίδη ήταν η Βέροια. Δεν είδα πόσο φιλικό ήταν το παιχνίδι; Δεν είδα τα καλόπαιδα με τα μαύρα τζάκετ και τα fullface, στα ορεινά του σκεπάστρου ακριβώς πίσω από το πάγκο της Βέροιας, που έδιναν «χαιρετίσματα» στις μητέρες μας, τις μητέρες των Αρειανών;

Δεν ξέρω που να το σταματήσω. Είναι πολλά, πάρα πολλά. Που δυστυχώς δεν γράφονται έτσι
εύκολα.

Ο αγώνας για την επάνοδο του ΑΡΗ δεν έχει κριθεί. Κανείς δεν έχει παραδώσει τα όπλα. Υπήρξε μια ανακωχή διότι οι περιστάσεις και η (μη) δυναμική των αντιπάλων το επέβαλε. Μην χαλαρώνετε. Εύχομαι όσο τίποτα άλλο να μην υπάρξει κείμενο που να θυμίζω ότι τέλη Φλεβάρη με τον ΑΡΗ οκτώ βαθμούς μπροστά και όλους καβάλα στο συννεφάκι, κάποιος έγραφε ότι υπάρχουν ενέδρες στο δρόμο και θα οπλιστούν μόλις δώσουμε δικαίωμα. Στις 9 Γενάρη από ψυχής ήθελα να προειδοποιήσω για την έπαρση και την αλαζονεία που είχε εμφανιστεί στον ΑΡΗ και εκδηλώθηκε δημοσίως 20 ημέρες μετά με την διαφωνία προέδρου – τεχνικού διευθυντή (http://www.allaboutaris.com/blog/alaniaris/106895/dixos-eparsi- kai-alazoneia). Όποιος έχει διάθεση, το διαβάζει. Και πλέον θα του γίνει πιο ξεκάθαρο το κάπως αλλόκοτο κείμενο που έγραφε «Ωστόσο, δεν θέλει πολύ, το αντίθετο, θέλει πολύ λίγο, η προσπάθεια που μέχρι τώρα εξελίσσεται επιτυχώς στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ να… καταλήξει στον κουβά”. Φτάσαμε ούτε μισό βήμα από την κλωτσιά στον κουβά, ευτυχώς δεν δόθηκε. Τώρα πλέον είναι και η σειρά του λαού του ΑΡΗ να κατέβει από το συννεφάκι της
διασφαλισμένες ανόδου. Με αυτό θα κλείσω που μου έκανε εντύπωση και μου έδωσε καλή πάσα. Δημοσιογράφος πριν λίγες μέρες έλεγε ότι με αυτό το ρόστερ ο ΑΡΗΣ δεν πάει πουθενά στην supeleague. Έτσι μπας και το ακούσει κανένας ποδοσφαιριστής του ΑΡΗ στον αέρα και του ανεβάσει την ψυχολογία.

Δεν ξέρω φίλε μου αντικειμενικέ δημοσιογράφε που θα πήγαινε ο ΑΡΗΣ με αυτό το υλικό στη superleague. Μπορεί και να έπεφτε. Μπορεί να μην έπεφτε. Ένα ξέρω όμως σίγουρα. Ότι η ΣπαρτακοΔυναμοΛοκομοτίβα δεν θα περνούσε από το Βικελίδης. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Δεν μπορώ να το αποδείξω. Μπορώ όμως να περιμένω. Θα περιμένω λοιπόν, όσο αντέχω ακόμα θα υπομένω για να περάσει κι αυτός ο χρόνος…

Νιώστε…

ΥΓ. Η αναφορά στα social media, αφορά αυτά και μόνο αυτά. Καμία σχέση με οργανωμένο χώρο ανταλλαγής απόψεων (και όχι φημών) με όνομα που παραπέμπει στον αυτοκράτορα ΑΡΗ, όπου οι κανόνες είναι σαφείς, το πλαίσιο καθορισμένο, το επίπεδο υψηλό, απόδειξη των παραπάνω η αντοχή του στο χρόνο.

Προτεινόμενα Άρθρα

ALLABOUTARIS TV ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ, ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΙΣ 20:30 ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΤΟΥ ALLABOUTARIS ΣΤΟ YOUTUBE!

Χ
X