Όχι καλός προπονητής, κατάλληλος προπονητής

από ΑλανιΑΡΗΣ

Οι διαστάσεις που τελικώς εξέλαβε η απόφαση ΑΡΗ και Ερέρα να μην συνεχίσουν μαζί δείχνει πραγματικά το μέγεθος του σοβαρού προβλήματος αυτού του Συλλόγου.

Σε αυτήν την στήλη, πολύ νωρίς, από τον αγώνα με την Τρίπολη και έπειτα έγραφα τους προβληματισμούς μου για τις προπονητικές επιλογές του Ερέρα. Επιχείρησα να κρίνω με ποδοσφαιρικούς όρους έναν προπονητή και δεν αφέθηκα στο αγαπημένο χόμπι του,
στερημένου από τίτλους, Αρειανού της εσωστρέφειας, της ίντριγκας και του παρασκηνίου.

Καθώς δυο κειμενάκια δεν δημοσιεύθηκαν, όχι από λογοκρισία της ιστοσελίδας αλλά έπειτα από πολύ σκέψη σχετικά με τις επιπτώσεις αυτών των κειμένων, πλέον έχω απαλλαγεί από το βάρος να καταδείξω γιατί ο Πάκο Ερέρα δεν ήταν ο κατάλληλος προπονητής για τον ΑΡΗ.

Θυμίζω την, όπως αποδείχθηκε, προφητεία αυτής της στήλης “…η ομάδα συνεχίζει να εμφανίζει τα ίδια μεσοεπιθετικά προβλήματα στην ανάπτυξη, τα οποία η απουσία του Βέλεθ λογικά θα επιδεινώσει, και όσο έχει μεσοεπιθετικά προβλήματα θα αρχίζουν να εμφανίζονται
και αμυντικά… Με 3,5 επιθετικούς μόνο ομάδες που επιδιώκουν την παραμονή κάνουν επιθέσεις. Επειδή το ποδόσφαιρο είναι απλό, αν το άστρο του Ματέο θολώσει, το πρόβλημα του ΑΡΗ θα γίνει εντονότατο”.

Τα παραπάνω απόσπασμα προηγούμενου κειμένου, πριν από ΑΕΚ και Ολυμπιακό, δεν τα επαναφέρω για προσωπική επιβεβαίωση. Αλλά για να γίνει κατανοητό στον καθένα ότι όταν ένας απλός, ανώνυμος, κειμενογράφος μπορεί να διαγνώσει με ευκολία τα προβλήματα και τις
αδυναμίες του ΑΡΗ και του προπονητή Ερέρα, ένας μέτριος προπονητής θα βραχυκυκλώσει τον
ΑΡΗ και ένας καλός θα τον κερδίσει σχετικά εύκολα..

Για τον προπονητή Ερέρα μπορώ να επιχειρηματολογήσω και θετικά και αρνητικά. Δεν θα σταθώ στο βιογραφικό του και το γεγονός ότι έχει 300 αγώνες, δεν ξέρω πόσους ακριβώς, στην Ισπανία. Και ο Παράσχος τόσους έχει στην Superleaugue. Ούτε στο ποδόσφαιρο που επιθυμεί να παίξει ο ΑΡΗΣ. Το 99% των προπονητών της Ιβηρικής το ίδιο ποδόσφαιρο επιθυμούν και επιδιώκουν. Το ότι ο Αρειανός 6 χρόνια ξέχασε τι σημαίνει ποδόσφαιρο ποιότητας δεν πρέπει να τον παρασύρει σε υπεραπλουστεύεις και θεοποιήσεις. Είναι αδιανόητο, είναι αστείο, είναι πραγματικά ποδοσφαιρική αφέλεια να θεοποιείς μια ανούσια κατοχή, η οποία σε πάρα πολλές περιπτώσεις ήταν επικίνδυνη, και στερούσε από την ομάδα το χαρακτηριστικό της ποιότητας στις μάχες 1 εναντίον 1 των Γκάμα, Γκαρσία και Ντιγκινί και γιγάντωνε το μειονεκτήματα των, περιορισμένων δυνατοτήτων, μπακ του να δημιουργήσουν παιχνίδι και των χαφ του να
πατήσουν περιοχή.

Ο ΑΡΗΣ έχει πρόεδρο, έχει και αθλητικό διευθυντή, που τον τιμά ιδιαίτερα ότι διέγνωσε έγκαιρα το πρόβλημα στη δημιουργία παιχνιδιού και προσπάθησε να προλάβει το κακό που έρχονταν, και αυτοί είναι που θα πρέπει να αποφασίσουν για τον νέο προπονητή, που με αφήνει παγερά αδιάφορο αν είναι καλός, αρκεί να είναι ο κατάλληλος. Τα βιογραφικά αφορούν το παρελθόν. Το θέμα είναι ότι το υλικό υπάρχει, είναι συγκεκριμένο, η μέχρι σήμερα αξιοποίησή του δεν ήταν η κατάλληλη και επιβάλλεται να βρουν αυτόν που θα συνδυάσει το
θέαμα με την ουσία.

Θα μείνω στο θέμα του αθλητικού διευθυντή. Ενας 40ρης, μη Αρειανός, που πριν τον ΑΡΗ εργάζονταν κάπου αλλού και μετά τον ΑΡΗ προφανώς θα πάει κάπου αλλού, κάπου καλύτερα αν κριθεί επιτυχημένος στον ΑΡΗ. Συνεπώς έχει κάθε λόγο να θέλει ο ΑΡΗΣ να πετύχει και όχι να δίνει αγώνες παραμονής δίχως αύριο. Φάγαμε τα σωθικά μας να ζητάμε επαγγελματίες. Και όταν αυτοί ήρθαν και πήραν μια ρεαλιστική, επιβεβλημένη απόφαση, δικαιολογημένη τεχνοκρατικά 100%, ξύπνησαν μέσα μας εποχές μούτσου, καραβιών, χαρτιών που μπαίνουν στο τσεπάκι, γαλατικών χωριών, κ.λπ. Φορτώσαμε σε έναν άνθρωπο, που εμείς απαιτήσαμε να έρθει στον ΑΡΗ (όχι ο ίδιος, αλλά ο ρόλος του) όλες τις ανασφάλειες, όλες τις φοβίες μας, όλα τα καταπιεσμένα σύνδρομά μας, όλες τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος. Και αυτό μπορώ να το γενικεύσω με άνεση. Διότι συστηματικά επιτρέπουμε στο παρελθόν, στο δικό μας κακό παρελθόν εξαιτίας των δικών μας λανθασμένων αποφάσεων, να βαραίνει τις επιλογές των ανθρώπων που παρέλαβαν τον ΑΡΗ διαλυμένο στη Γ’ Εθνική (ο Καρυπίδης) ή στην Superleague μετά από τέσσερα χρόνια παραμονής στη Β’ και Γ’ Εθνική (ο Διαμαντόπουλος).

Ο ΑΡΗΣ έχει πρόεδρο. Δεν ξέρω αν είναι έξυπνος ή αφελής, δεν τον γνωρίζω προσωπικά, θεωρώ ότι έχει το μυαλό να καταλάβει αν κάποιος πάει να του “φάει” χρήματα ή να τον κοροϊδέψει. Η όλη αυτή η καφενειακή προσέγγιση πολλών προβλημάτων του ΑΡΗ δεν
προσβάλει τον Καρυπίδη ή τον Διαμαντόπουλο, προσβάλει εμάς τους ίδιους. Και το μέγιστο πρόβλημα του ΑΡΗ δεν ήταν ο Ερέρα. Ο οποίος κύριος ήρθε και κύριος πρέπει να αποχωρήσει, ενας καλός φίλος του ΑΡΗ.

Αν δεν αλλάξουμε αυτήν την ιστορία να αναζητούμε αφορμές εσωτερικές αντιπαράθεσης και χωρισμού σε στρατόπεδα πολύ σύντομα δεν θα υπάρχει καν λόγος να αντιπαρατεθούμε. Θα έχουμε μετατραπεί σε ένα μαγαζάκι γειτονιάς σε μια πόλη που θα κυριαρχούν άλλοι και θα
μας προσδιορίζουν όπως αυτοί θέλουν. Θα μας δημιουργούν προβλήματα, έτσι για την πλάκα, και θα αφήσουν το χρόνο να κάνει τη δουλειά του.

Ο ΑΡΗΣ δεν πήρε κανένα μάθημα από τα έξι χρόνια της εσωστρέφειας και της αυτοκαταστροφής. Κανένα μα κανένα. Κανένας φορέας του ΑΡΗ δεν πήρε το μάθημα του δυστυχώς. Ούτε ο απλός κόσμος, ούτε οι οπαδοί, ούτε οι δημοσιογράφοι. Εύχομαι αυτή η επαρχιώτικη νοοτροπία, η απίστευτη ροπή προς την εσωστρέφεια, να βρεθεί ένας τρόπος να σταματήσει. Ενας τίτλος θα σκορπίσει όλες τις ανασφάλειες. Προφανώς.

Στο μεσοδιάστημα όμως μπορούμε να κάνουμε κάποια λίγα, ελάχιστα πραγματάκια. Ας σταματήσουμε καταρχήν την προσωπολατρεία. Εχει καταντήσει κουραστικό πια. Δεν χρειάζεται να βαφτίζουμε τον κάθε προπονητή “νέο Κούπερ”. Δεν έχουμε ανάγκη νέο Κούπερ, νέο Κόκε, νέο Γκιάρο. Έχουμε ανάγκη νέα νοοτροπία, νοοτροπία νίκης, νοοτροπία μάχης, νοοτροπίας ισορροπίας που δεν θα χειροκροτούμε μετά από εντός έδρας ήττα, αλλά ούτε θα φτύνουμε και

θα γιουχάρουμε. Νοοτροπία που θα είναι αδιανόητο ένας προπονητής να έχει σερί 4 ήττες (δυο εντός έδρας μάλιστα με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό και γκολ 1-8) να έχει φανατικούς υποστηρικτές και χειροκροτητές. Αδιανόητο. Δεν γίνεται ρε φίλε, αν έχεις στόχο κάποια στιγμή την κορυφή δεν γίνεται. Εμείς, ως οπαδοί, θα πρέπει να ζητάμε εξηγήσεις και η διοίκηση να προσπαθεί να μας πείσει για το πλάνο της, διότι το πιστεύει, διότι το έχει μελετήσει, διότι το έχει αναλύσει, διότι το έχει προγραμματίσει. Εδώ εμείς τα αντιστρέψαμε. Η διοίκηση σκέφτεται το αυτονόητο, το κάτι παραπάνω, το δικαίωμα στο κάτω-κάτω να αλλάξει μια προδιαγεγραμμένη πορεία, κι εμείς είμαστε συμβιβασμένοι στη μετριότητα και στο χτύπημα στην πλάτη για το καλό ποδόσφαιρο και το θέαμα και την τηλεθέαση που προσφέρουμε.

Είναι αδιανόητο πραγματικά το “πλάνο” να τίθεται από τον κόσμο. Δηλαδή ανεβήκαμε για να δείξουμε στο ελληνικό ποδοσφαιρικό κοινό πώς παίζεται το tiki-taka και το jogo bonito; Αυτό θέλουμε; Αυτό επιδιώκουμε ως σύλλογος; Αυτός είναι ο ρόλος του ΑΡΗ στην ελληνική
ποδοσφαιρική πραγματικότητα; Αυτό όντως σημαίνει το ΗΜΝΣΓ; Και το πιτσιρίκι μετά το 0-4 τι να λέει στο σχολείο; Ναι αλλά παίξαμε ένα ημίχρονο jogo bonito και οι δημοσιογράφοι της ΑΕΚ μας δίνανε συγχαρητήρια; Μετά το 1-2 ρωτάτε τον πιτσιρικά πως πήγε σχολείο; Ποιος έδωσε το δικαίωμα στον Ερέρα σε αυτό το γ@μ@μ@ν@ αγώνα να μην διαφυλάξει τον νώτα του, να συμπεριφερθεί με αφέλεια, ποιος του έδωσε το δικαίωμα να τον παίξει στα ζάρια. Δεν μπήκε το ρημάδι το πέναλτι. Μην τρως δεύτερο γκολ. Θωράκισε την ομάδα. Ο αντίπαλος είχε κλατάρει, είναι συμβιβασμένος με το Χ, δεν ρισκάρει. Θωράκισε την ομάδα σου. Αυτό σημαίνει “ελληνική πραγματικότητα”. Η ομάδα που έπεσε, αυτόν τον αγώνα δεν θα τον έχανε. Ο Σούλης, ναι ο Σούλης, αυτόν τον αγώνα δεν θα τον έχανε. Όπως και δεν τον έχασε όταν τον έπαιξε. Αυτό σημαίνει “ελληνική πραγματικότητα”. Να ξέρεις τι πρέπει να πάρεις από κάθε αγώνα και τι δικαιούσαι να χάσεις σε κάθε αγώνα, για να μην παίξεις το κεφάλι σου στα ζάρια και μαζί και μια ολόκληρη συλλογική προσπάθεια.

Περίμενα την αλλαγή, αλλά μετά τον αγώνα με τον Απόλλων Σμύρνης για να είμαι ειλικρινής. Αυτό θα ήταν άλλωστε και το εύκολο για τον Καρυπίδη. Μετά την ήττα, εκτιμώ ότι ο ίδιος ο Ερέρα από αυτοσεβασμό αλλά και από εκτίμηση στον κόσμο του ΑΡΗ που τον στήριξε, θα
δήλωνε δημόσια στην αποχώρησή του. Αλλά και με ισοπαλία, το έργο που σήμερα εξελίσσεται θα εξελίσσονταν μια εβδομάδα μετά αλλά στο μεσοδιάστημα η διοίκηση του ΑΡΗ με ηρεμία θα αναζητούσε την εναλλακτική επιλογή προπονητή. Κι όμως, δεν έγινε αυτό το τόσο
φυσιολογικό. Την απάντηση στο γιατί θα την δώσουν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές. Εκτιμώ ότι ο ίδιος ο Ερέρα δεν επιθυμούσε πλέον να έχει την τύχη αυτού του αγώνα στα χέρια του.

Πραγματικά, δεν βλέπω άλλη λογική εξήγηση. Άλλωστε, η όλη διαχείριση μετά το γκολ του Ολυμπιακού ήταν ένα πέταγμα λευκής πετσέτας. Το ενδεχόμενο νίκης με τον Απόλλων δεν το ξέχασα προφανώς… απλώς δεν το πίστευα όπως και κανένας στον ΑΡΗ. Όπως λογικά προκύπτει, ούτε ο πρώην προπονητής του.

ΥΓ. Αν έπρεπε να βάλω ένα πρόσημο στο πέρασμα Ερέρα από τον ΑΡΗ, αδιαμφισβήτητα αυτό θα ήταν θετικό. Αγωνιστικά δεν προσέφερε όσα περίμενα, πρώτη φορά ο άνθρωπος βγήκε από τη χώρα τους ως πρώτος προπονητής. Από την αρχή ήταν επιλογή ρίσκου (το μονοετές
συμβόλαιο αυτό φανερώνει). Δεν ήταν έτοιμος και ο ίδιος για αυτό το βήμα, δεν είχε δικό του επιτελείο συνεργατών, κι αυτό έπαιξε και το ρόλο του. Προσέφερε πολλές εργατοώρες στον ΑΡΗ και τον τιμά. Προσέφερε στον ΑΡΗ σίγουρα και με τις γνωριμίες του, εκτιμώ ότι θα
συνεχίσει να βοηθάει με το ρόλο του τεχνικού διευθυντή που ενίοτε έχει σε ομάδες. Είναι σημαντικό ο ΑΡΗΣ να διατηρεί τέτοιες επαφές ζώσες και να τις αξιοποιεί. Δεν ήταν σίγουρα μια εντελώς λάθος επιλογή, δεν ήταν απλώς η πλέον κατάλληλη επιλογή.

Προτεινόμενα Άρθρα

AllAboutARIS TV, κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή, στις 20:30, μέσα από το κανάλι του AllAboutARIS στο YouTube.

X