Δοκάρι και μέσα, δοκάρι και έξω…

από Γιώργος Γκάτος

Ο κυρίαρχος ΑΡΗΣ που εμφανίστηκε στη Κρήτη, χρειάστηκε να λυτρωθεί με δύο γκολ στις καθυστερήσεις. Το καρδιογράφημα του κόσμου ανάμεσα σε αυτό το διάστημα, είναι αντικείμενο προς μελέτη.

Γράφει ο Γιώργος Γκάτος

Με αυτή την ομάδα θα γεράσουμε πριν την ώρα μας. Αυτός θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια. Οι “Κίτρινοι” πέρασαν “δια πυρός και σιδήρου”, το ίδιο δηλαδή που συνέβη και χθες στο “Γεντί Κουλέ”. Ουσιαστικά χθες “ξεπληρώθηκε” και το τελευταίο γραμμάτιο στις ομάδες που για διαφορετικούς λόγους σου στέρησαν πράγματα κατά τη διάρκεια της Football League. 

Ποδοσφαιρικά είδαμε έναν πιο κυνικό ΑΡΗ, που άφησε πίσω του τα μεγάλα ποσοστά κατοχής, έδωσε χώρους και έβγαινε “κατά ριπάς” στην επίθεση. Θα σταθώ στα λόγια του Σάββα Παντελίδη, που μετά από μια ανατροπή μέσα σε 78′ δευτερόλεπτα, προσγείωσε τους παίκτες του και τόνισε πως η ομάδα αυτή μπορεί να παρουσιάσει καλύτερη εικόνα. Θα σταθώ στη νοοτροπία των παικτών που μετά το 1-1, μάζεψαν τη μπάλα από τα δίχτυα και οι προσωρινοί πανηγυρισμοί με τον πάγκο, ολοκληρώθηκαν με την ιαχή “another one”. Ναι, θα σταθώ και στον Χαμζά Γιουνές που μπήκε με κρύο αίμα, έστειλε έναν “κεραυνό” στο δοκάρι με εκτέλεση φάουλ και στο 93′ είχε το ψυχικό σθένος να διεκδικήσει ξανά τη μπάλα ενώ την είδε να χτυπάει μπροστά του σε δύο διαφορετικά δοκάρια. Δεν είναι αυτονόητο. Θα μπορούσε εκεί να κοιτούσε αποσβολωμένος και να τα έβαζε με τη τύχη του.

Job done. Τρεις βαθμοί, προσωρινή ηρεμία που θα φέρει καλύτερες συνθήκες στη προπόνηση και το σημαντικότερο: για ακόμα μια Κυριακή, το “Κλεάνθης Βικελίδης” θα “κοχλάζει”. Δεν ξέρω αν υπάρχει ποδοσφαιρική δικαιοσύνη. Δεν θεωρώ ότι το ποδόσφαιρο είναι δίκαιο άθλημα. Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι το παιχνίδι της επόμενης αγωνιστικής κόντρα στον Παναθηναϊκό είναι ορόσημο. Ο προπονητής του ΑΡΗ το χαρακτήρισε ως “παιχνίδι-σταθμό”. Οι Αμερικάνοι τα χαρακτηρίζουν ως “statement game”. Δηλαδή, μετά το τέλος αυτών των αγώνων, έχει τη δυνατότητα να δεις το ταβάνι της ομάδας σου.

Αφήνω τα ποδοσφαιρικά στον Σάββα Παντελίδη και το τεχνικό του επιτελείο. Επειδή έχω την τύχη να παρακολουθώ μαζί σας την εξέλιξη κάθε ποδοσφαιρικού αγώνα μέσα από το live του AllAboutARIS, διαβάζω σε ζωντανό χρόνο τις αντιδράσεις του καθένα σας. Χθες προβληματίστηκα αρκετά θα έλεγα. Ακόμα και αν το παιχνίδι δεν τελείωνε με θετική έκβαση, ορισμένα μηνύματα με έκαναν να αναρωτηθώ αν πραγματικά δε βλέπω κάτι σωστά.

Οι “λιγόψυχοι άμπαλοι” έγιναν λεβέντες και παλικάρια, επιβεβαιώνοντας για ακόμα μια φορά τη σκηνή με τη Ρένα Βλαχοπούλου. Στο 90′ διάβασα μήνυμα για υποβιβασμό και στο 94′ ειπώθηκε το “και τώρα όλοι γήπεδο με Παναθηναϊκό”. Άνοιξα άμεσα την βαθμολογία: στη 4η θέση μαζί με Παναθηναϊκό και Ξάνθη ο ΑΡΗΣ. Αφού όπως είπαμε παραπάνω τελειώσαμε με τα γραμμάτια, ας αφήσουμε στην άκρη και τα φαντάσματα.

Είναι αφέλεια -το λιγότερο- να αδειάζεις τους ποδοσφαιριστές της ομάδας που υποστηρίζεις, γνωρίζοντας ότι στις 25 Νοεμβρίου δε μπορείς να κάνεις μεταγραφή, ενώ ήδη ξέρεις ότι τον Ιανουάριο θα ενισχυθείς. Δε μιλάω για κριτική που θα βελτιώσει την ομάδα. Μιλάω για άδειασμα κανονικό. Η εποχή Ερέρα τελείωσε, ο ΑΡΗΣ όχι όμως. Έχει ακόμα 19 αγωνιστικές. Αντιμετωπίζει κατά σειρά Παναθηναϊκό (εντός), Ατρόμητο (εκτός), Παναιτωλικό (εντός) και Ξάνθη (εκτός). Πριν την Ξάνθη, ταξιδεύει και στη Κρήτη για τον σημαντικό θεσμό του Κυπέλλου. Εγώ καταλαβαίνω την στεναχώρια, αλλά δεν χρειάζεται να “βγάζουμε” τα μάτια μας μόνοι μας. 

Υ.Γ. Αυτή για εμένα είναι η φωτογραφία του χθεσινού αγώνα. Ο Φραν Βέλεθ τα έχει δώσει όλα και βρίσκεται κάτω με διάσειση, ενώ οι υπόλοιποι παίκτες χαίρονται για τους τρεις βαθμούς και πηγαίνουν προς τον συμπαίκτη τους. Ανάμεσα και ο Γκάμα με το “δεμένο” κεφάλι.

Προτεινόμενα Άρθρα

Παιδιά θα μας...αποκαλύψετε ποιος παίκτης, ποιας ομάδας ερευνάται από την επιτροπή δεοντολογίας για σεξουαλική παρενόχληση ή μόνο στον ΑΡΗ θα πετάτε λάσπη;

Χ
X