Υπάρχουν βραδιές που δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Η νίκη του ΑΡΗ επί της Βενέτσια στην πρεμιέρα του EuroCup ήταν μία από αυτές. Όχι επειδή ήταν τέλεια. Ούτε επειδή ο ΑΡΗΣ έπαιξε διαστημικό μπάσκετ. Αλλά επειδή, μέσα σε όλα τα «ακόμη όχι», υπήρξε ένα «ναι» που φώναξε δυνατά: αυτή η ομάδα έχει σφυγμό.
Το 85-81 μέσα στην Ιταλία δεν είναι απλώς ένα αποτέλεσμα. Είναι μια υπενθύμιση πως ο ΑΡΗΣ, όταν παίζει με καρδιά, μπορεί να κοιτάξει στα μάτια οποιονδήποτε. Αλλά ας μην τρελαθούμε. Ναι πανηγυρισμοί, ναι αισιοδοξία, αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται δουλειά για μια ομάδα, που ακόμη χρειάζεται χρόνο.
Ο ΑΡΗΣ δεν είναι έτοιμος. Η ανάγκη για τουλάχιστον μία προσθήκη είναι επιτακτική. Ο Μπράις Τζόουνς έκανε εμφάνιση ηγέτη. Σκόραρε, οργάνωσε, πήρε κρίσιμα ριμπάουντ, έβαλε το «μεγάλα» καλάθια. Ήταν ο παίκτης που έπρεπε να είναι. Προφανώς η ομάδα στη συνέχεια θα χρειαστεί περισσότερους «Τζόουνς». Χρειάζεται συνέπεια από τον Φορμπς, σταθερότητα από τον Χάρελ, και ρόλους ξεκάθαρους για τους Έλληνες. Χρειάζεται χημεία. Και χρόνο.
Ο Καράιτσιτς δείχνει πως έχει πλάνο
Ο προπονητής του Άρη δεν φοβήθηκε να αλλάξει σχήματα, να ρισκάρει, να εμπιστευτεί παίκτες σε κρίσιμα σημεία. Αυτό δείχνει πως υπάρχει πλάνο. Πανέξυπνη η κίνησή του για τάιμ άουτ, πάνω στο τάιμ άουτ, στο τέλος του αγώνα, που ουσιαστικά «κλείδωσε» τη νίκη, με την άμυνα που βγήκε.
Η Βενέτσια δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Είναι ομάδα με εμπειρία, βάθος και έδρα. Ο ΑΡΗΣ την κέρδισε με ψυχή. Αυτό είναι ενθαρρυντικό. Πρέπει να δείξει πως δεν ήταν φωτοβολίδα, αλλά φλόγα που σιγοκαίει και δυναμώνει.
Προφανώς, η νίκη είναι μεγάλη. Όμως δεν χρειάζεται υπερβολικός ενθουσιασμός. Ο ΑΡΗΣ δεν είναι ακόμη έτοιμος. Το ρόστερ έχει κενά, η ανάγκη για τουλάχιστον μία προσθήκη είναι εμφανής, και η συνοχή της ομάδας θέλει χρόνο και δουλειά. Η χθεσινή εμφάνιση ήταν ενθαρρυντική, αλλά δεν πρέπει να θολώσει την εικόνα. Υπάρχει δρόμος μπροστά, και η πρόκληση είναι να χτιστεί κάτι σταθερό και ανταγωνιστικό.
Το χθεσινό ήταν ένα βήμα. Όχι άλμα. Και τα βήματα, όταν είναι σταθερά, χτίζουν πορείες. Όχι στιγμές. Γιατί όταν κερδίζεις χωρίς να έχεις φτάσει εκεί που μπορείς, σημαίνει πως έχεις περιθώριο να γίνεις κάτι πολύ μεγαλύτερο.
