Οση φρενίτιδα μπορεί να προκαλέσει η μεταγραφή ενός επιθετικού ή μίας εξτρεμάρας -που καλή ώρα θέλει ο ΑΡΗΣ- τόσο φαίνεται ότι ιντριγκάρει και το θέμα των ημερών στο σύλλογο.
Μετά από δύο χρόνια η ομάδα ζει ξανά στον αστερισμό ενός τεχνικού διευθυντή. Τότε ήταν ο Ρόμπερτ Παλίκουτσα. Τώρα είναι ο… Ισπανός, το όνομα του οποίου θα αποκαλυφθεί μέσα στις επόμενες ώρες. Μέχρι να γίνει αυτό, το ενδιαφέρον θα… χτυπάει κόκκινο, όπως και μετά την επισημοποίηση της συμφωνίας των δύο πλευρών.
Δεν είναι μικρή υπόθεση να οδηγέιται ο ΑΡΗΣ σε αυτή την επιλογή. Δεν είναι τόσο το “καινούργιο” που προσελκύει το ενδιαφέρον. Είναι παράλληλα η αλλαγή της φιλοσοφίας από το κλαμπ και συγκεκριμένα από τον Θεόδωρο Καρυπίδη μετά από δύο χρόνια.
Ο ισχυρός άδρας της ΠΑΕ έχει “περπατήσει” ξανά αυτόν τον δρόμο, στο οποίο ο μόνος που αδικήθηκε ίσως να ήταν ο Χαριστέας. Ένας δρόμος που δεν έφερε μία συνεργασία διαρκείας και τον απογήτευσε… Ηταν λάθος όμως να τον αφήσει κιόλας.
Το ζήτημα είναι να δοκιμάζεις μέχρι να βρεις τον κατάλληλο. Ο Καρυπίδης αυτή τη φορά… ψωνίζει από μία αγορά που γνωρίζει αρκετά καλά. Επιλέγει έναν άνθρωπο που βάσει βιογραφικού και πηγή προέλευσης είναι θεωρητικά η καλύτερη επιλογή του ever. Θα την αναλύσουμε όμως περισσότερο όταν θα έρθει η ώρα των ανακοινώσεων, που δεν αργεί κιόλας…
Το μοντέλο ομάδας με τεχνικό διευθυντή είναι επιτακτικό για κάθε σύγχρονη ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρία. Είτε μιλάμε για έναν άνθρωπο επιφορτισμένο με τα μεταγραφικά, είτε για έναν sports director με μία πιο ευρεία γκάμα αρμοδιοτήτων. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται και τα δύο… σε ένα. Οταν με το καλό έρθει ο… εκλεκτός, θα εξηγήσει και τις αρμοδιότητες τις οποίες θα έχει.
Με βάση αυτές θα αξιολογηθεί από τη διοίκηση και από τον κόσμο. Οπως επίσης θα αξιολογηθεί με βάση τα εργαλεία που θα του δοθούν από τη διοίκηση για να δουλέψει. Τον καλύτερο ΤΔ του κόσμου να φέρεις, εάν δεν έχει “όπλα” δεν θα σε πάει πουθενά. Οπως το ίδιο ισχύει και για τον εκάστοτε προπονητή. Παροχές που βοηθούν να τους αξιολογήσεις σαφώς καλύτερα.
Οι δύο τελευταίοι, προπονητής και ΤΔ, είναι αυτοί που θα πρέπει να βρουν πρωτίστως τη δομή της καθημερινής συνεργασίας που θα έχουν. Ο middle man ανάμεσα στη διοίκηση και το αγωνιστικό τμήμα. Ο “αντ’ αυτού” του προέδρου στο Ρύσιο, στα γραφεία… παντού. Ο άνθρωπος που θα έχει τριβή με τον προπονητή, συνεργασία, ανταλλαγή απόψεων και βοήθειες όπου κρίνει τόσο ο ίδιος όσο και ο Μαρίνος Ουζουνίδης.
Δεν χρειάζεται να αναλύσοιυμε με πόσα θα καταπιαστεί ο άνθρωπος που… ήδη έχει αναλάβει τον εν λόγω ρόλο. Αυτός ο φόρτος εργασίας άλλωστε αποτέλεσε έναν από τους λόγους που ο Καρυπίδης οδηγήθηκε σε αυτή την αλλαγή φιλσοοφίας μετά από δύο χρόνια.
Ένας κύκλος εργασιών στον οποίο θα συμμετέχουν τρεις. Ο καθένας με τις αρμοδιότητες και τα όρια του. Μία τριάδα που αν βρει χημεία, ο ένας τα… κουμπιά των άλλων και δουν τα “θέλω” τους να ταυτίζονται, τότε έχουν όλα τα φόντα για να πετύχουν και να αναβαθμίσουν τον ΑΡΗ αγωνιστικά και όχι μόνο… Τα πολλά άτομα σε έναν ζωντανό οργανισμό δεν έκαναν ποτέ κακό, όπως και το brainstorming. Αρκεί οι ρόλοι να είναι συγκεκριμένοι και να μην… μπερδευτούν σαν την αλυσίδα ενός κοσμήματος που δεν μπορείς να ξεμπλέξεις.
