Το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό έχει δύο προσεγγίσεις για τον ΑΡΗ,που…μάχονται και στο τέλος υπάρχει μόνο μία που κερδίζει.
Έτσι όπως εξελίχθηκε το ματς, η ομάδα ουσιαστικά έσωσε τον βαθμό της ισοπαλίας λίγο πριν το φινάλε. Οπότε έχει δικαίωμα να νιώθει ένα αίσθημα ικανοποίησης για το γεγονός ότι δεν έχασε ένα ντέρμπι στο οποίο βρισκόταν πίσω στο σκορ από το 3ο λεπτό. Ένα ντέρμπι που ήταν ειδικών συνθηκών με όσα προηγήθηκαν (τραυματισμοί κλπ.), απέναντι σε έναν πιο ποιοτικό αντίπαλο που είχε επίσης ισχυρό κίνητρο για τη νίκη
Η άλλη προσέγγιση είναι ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένος από το χθεσινό αποτέλεσμα. Και ούτε είναι κιόλας, για αυτό και είναι το συναίσθημα το οποίο κυριαρχεί σε όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα.
Ο ΑΡΗΣ προετοιμαζόταν κοντά στις δέκα μέρες για ένα ντέρμπι στο οποίο γνώριζε ότι δεν υπάρχει μεγάλη πολυτέλεια απώλειας βαθμών. Οχι επειδή ήταν το ματς αυτό καθ’αυτό, αλλά επειδή προηγήθηκαν οι απώλειες πέντε βαθμών κόντρα σε Πανσερραϊκό και ΟΦΗ.
Η ανάγκη έκανε τους “κιτρινόμαυρους” να… καίγονται για το αποτέλεσμα. Δεν είχε να κάνει με τον αντίπαλο. Έτσι όπως τα’ κανε η ομάδα, πρέπει να παίρνει βαθμούς όπου μπορεί για να μην απομακρυνθεί από τις πρώτες θέσεις. Και για αυτό χθες απέτυχε τόσο από πλευράς αποτέλεσματος όσο και από πλευράς εμφάνισης.
Ρόμβος, ρίσκα και πλάνο…κατά το ήμισυ
Ο Χιμένεθ αιφνιδίασε με τον ρόμβο, περισσότερο και από την επιλογή του να αφήσει έξω τον Μορόν. Ένα πλάνο που δουλεύεται μόλις λίγες μέρες και εφαρμόζεται σε ένα απαιτητικό ντέρμπι όπως το χθεσινό. Ένα ρίσκο που… βάρυνε ακόμα περισσότερο μετά το γρήγορο γκολ του Παναθηναϊκού, το οποίο μόνο αποτέλεσμα…μπερδεμένων ρόλων αλλά του Φαμπιάνο που έχασε τον Σφιντέρσκι ώστε να βρεθεί μόνος απέναντι στον Διούδη.
Ο ΑΡΗΣ έκανε 20 λεπτά για να βρει τους ρόλους του, κυρίως μεσοεπιθετικά. Αλφαρελά, Καντεβέρε, Γένσεν και νέα διάταξη. Πολλά καινούργια πράγματα, συνεχείς αλλαγές θέσεων μέχρι να γίνει το κατάλληλο μοίρασμα ρόλων, εκτός εάν ο Χιμένεθ ήθελε αυτή την προσέγγιση για να μπερδέψει την αντίπαλη άμυνα. Οπως και να’ χει, δεν έπιασε.
Αυτό που του βγήκε πάντως ήταν ο ένας από τους βασικούς λόγους που επέλεξε τον ρόμβο. “Φόρτωσε” το κέντρο και με το πρέσινγκ μπλόκαρε τόσο την πρώτη πάσα του Παναθηναϊκού όσο και το παιχνίδι του από τον άξονα. Σε συνδυασμό με την οπισθοχώρηση των γραμμών από τον Κόντη, οι “πράσινοι”…εξαφανίστηκαν από το ματς, ο ΑΡΗΣ πήρε μπάλα και προσπαθούσε με ενέργεια,2-3 καλές φάσεις κυκλοφορίας μπάλας και… άναρχα να φέρει το ματς στα ίσια. Για να γίνει αυτό εν τέλει στο 76′ από την ωραία ενέργεια του αδικημένου -βάσει εμφανίσεων- Γιαννιώτα και την εκτελεστική δεινότητα του Δώνη που τον βοήθησε και η γκάφα του Ντραγκόφσκι.
Ένα μέτριο ματς με αρκετά λάθη και λίγες καλές στιγμές εκατέρωθεν. Ισως του ΑΡΗ να ήταν περισσότερες. Ακόμα πάντως και σε ένα βράδυ που η ομάδα επανήλθε στα γνωστά αμυντικά στάνταρ της, η επίθεση και η ανάπτυξη ήταν πάλι βασικά ζητήματα που μένουν στάσιμα και απαιτούν βελτίωση. Μία βελτίωση την οποία ο Χιμένεθ περιμένει μέσα από την ενσωμάτωση των παικτών που έλειπαν και την αύξηση των εντάσεων της ομάδας.
Τα πρόσωπα προς συζήτηση
Σίγουρα η απόφαση του Χιμένεθ να αφήσει εκτός τον Μορόν σηκώνει συζήτηση, από τη στιγμή που ο Ανδαλουσιανός συνήθως εμφανίζεται στα μεγάλα παιχνίδια. Δεν είναι όμως… τοτέμ και όταν αμετακίνητος από την ενδεκάδα, πόσο μάλλον σε μία σεζόν που δεν έχει ξεκινήσει καλά. Ο Καντεβέρε το “πήγε” καλά όσο έπαιξε και σταδιακά θα αυξήσει τον ανταγωνισμό, όπως και ο Αλφαρελά.
Για τον Ρόουζ, ήταν λίγο η ανάγκη και λίγο το γεγονός ότι ο παίκτης αρέσει αρκετά στον Χιμένεθ. Προφανώς και το θέμα που τον άφησε αρχικά εκτός αγώνων δεν λύθηκε ουσιαστικά, αλλά κάτι πρέπει να υπήρξε ως εξέλιξη. Στο τέλος υπερίσχυσε το ‘θέλω” του Χιμένεθ και το οποίο γνωστοποίησε στη διοίκηση, παίρνοντας και την ανάλογη ευθύνη. Ο Γάλλος πάντως μια χαρά ήταν χθες και κακώς κρίνεται με…φίλτρο το γνωστό θέμα. Εκείνο αποτελεί άλλη συζήτηση.
