Σε κάποια σπίτια οι γονείς και τα παιδιά τους δεν κοιμούνται στην ίδια χώρα…
Ανήλικος τουρίστας φτάνει στον προορισμό του, παρκάρει τα πράγματα του στο ξενοδοχείο και φεύγει καρφί για να βρέξει το λαρύγγι του σε ένα από τα μπαράκια της πόλης. Προς έκπληξη του, ζητείται η ταυτότητά του, έστω και αν έχει ακούσει τόσα για την αίσθηση ελευθερίας που αποπνέει αυτή η χώρα σε συγκεκριμένου είδους καταχρήσεις. Μια μπυρίτσα ζήτησε μόνο, όχι το ελεύθερο να… φουμάρει. “Όχι, εδώ δεν γίνεται. Απαγορεύεται από το νόμο το αλκοόλ έως τα 18. Στο ακριβώς απέναντι μπαρ μπορείς να πιεις”, του λέει ο μπάρμαν, δείχνοντας του που πρέπει να πάει. Σαστισμένος στρίβει το βλέμμα, διαπιστώνοντας ότι το μπαρ που του έχει υποδείξει είναι όντως ακριβώς απέναντι. “Μα πως…;”
“Εδώ είναι Ολλανδία», συνεχίζει ο μπάρμαν. «Αν περάσεις αυτή τη διαχωριστική γραμμή, η μπύρα και το κρασί επιτρέπεται από τα 16. Διότι εκεί είναι Βέλγιο”!
Δεν πρόκειται για μια ιστορία ευφάνταστου ταξιδιώτη, αλλά για ένα διάλογο που de facto έχει διαμειφθεί στην πόλη Μπάαρλε, στα σύνορα της Ολλανδίας με το Βέλγιο.
