Καθήκον του συλλόγου να ζητήσει την επίσπευση των διαδικασιών για να αποδοθεί δικαιοσύνη
Το ημερολόγιο δείχνει 22 Απριλίου. Παραπάνω από τρεις μήνες από την αποφράδα μέρα που ο Τόσκο Μποζατζίσκι δολοφονήθηκε στην Θεσσαλονίκη.
Παραπάνω από τρεις μήνες χωρίς δικαιοσύνη… Για μία οικογένεια η οποία ανεβαίνει τον δικό της Γολγοθά. Για μία μάνα που δεν θα ξαναδεί το παιδί της, επειδή κάποιοι έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο…
Παραπάνω από τρεις μήνες και ακόμα καμία ουσιαστική εξέλιξη. Ο αρχικός φυσιολογικός θόρυβος έχει δώσει την θέση του στην σιωπή. Μία σιώπη με πολλά ερωτηματικά, σε σημείο που την χαρακτηρίζεις και ένοχη.
Εγιναν κάποιες συλλήψεις. Αλλά δεν ήταν δύο ή τρία άτομα. Ηταν πολλά παραπάνω. Η εισαγγελεία Θεσσαλονίκης βρήκε τους υπόλοιπους δέκα από τις κάμερες; Σε ποιο σημείο βρίσκεται η προανάκριση; Τί; Τί; Τί; Τί γίνεται πια με αυτήν την υπόθεση δολοφονίας;
Καθημερινά δεχόμαστε μηνύματα από φίλους του ΑΡΗ, οι οποίοι ζητούν και αυτοί δικαιοσύνη για την απώλεια μίας ανθρώπινης ζωής. Ενός ανθρώπου ο οποίος έφυγε από την Βουλγαρία για να δει από κοντά το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ. Και δεν γύρισε ποτέ ξανά σπίτι του.
Θα υπάρξει κάποια πολιτική παρέμβαση; Ή θα τις βλέπουμε μόνο για άλλα ζητήματα, άλλων ομάδων;
Οι επίσημοι φορείς του ΑΡΗ, ΠΑΕ, ΚΑΕ, ΑΣ έχουν καθήκον να ζητήσουν την επίσπευση των διαδικασιών. Να βρεθούν ΟΛΟΙ οι ένοχοι και να κριθούν ενώπιον της δικαιοσύνης.
Θα περιμένουμε και αν χρειαστεί θα επανέλθουμε…
