«Που λείπεις μου ‘πεσε βαρύ» έπαιζαν τα μεγάφωνα και τραγουδούσαν όλοι, δυνατά, το απόγευμα, της Κυριακής στη Νίκαια περιμένοντας τον Γιώργο Μαζωνάκη «να γυρίσει στην παλιά του γειτονιά», «στο παγκάκι που είχε γράψει τα όνειρά του»…Και σε αυτή τη στερνή επιστροφή του είχε κοντά του χιλιάδες κόσμου που έσπευσε να του ανταποδώσει την αγάπη του για τις μελωδίες, τις ερμηνείες, τις στιγμές, τις αναμνήσεις, το νοιάξιμο που του πρόσφερε απλόχερα για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Δείτε περισσότερα στο Googlareis.gr
