Αν και σήμερα αγωνίζεται με τη φανέλα της εθνικής Γκάμπιας και κάνει καριέρα στην Ευρώπη, ο Νόα Σονκό Σούντμπεργκ δεν ξεχνά ποτέ το καλοκαίρι του 2016, τότε που ένιωσε για πρώτη φορά τη λάμψη των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν μόλις 20 ετών όταν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Σουηδίας για το ολυμπιακό ποδοσφαιρικό τουρνουά του Ρίο ντε Τζανέιρο. Ένα τουρνουά που μπορεί να μην του πρόσφερε αγωνιστικά λεπτά, αλλά του έδωσε εμπειρίες που σημάδεψαν τη μετέπειτα πορεία του.
Ο Σούντμπεργκ βρέθηκε ανάμεσα στους 18 εκλεκτούς του ομοσπονδιακού τεχνικού της Σουηδίας, φορώντας το νούμερο 15. Στεκόταν ανάμεσα σε ανερχόμενους αστέρες όπως ο Τζον Γκουιντέτι και ο Λούντβιγκ Αουγκούστινσον, σε ένα ρόστερ γεμάτο ταλέντο και φιλοδοξία. Οι Σκανδιναβοί αγωνίστηκαν στον απαιτητικό Όμιλο Β, απέναντι σε Κολομβία, Νιγηρία και Ιαπωνία — αλλά δεν κατάφεραν να προκριθούν στη φάση των νοκ-άουτ.
Ο νεαρός τότε αμυντικός της AIK μπορεί να μην πέρασε τη γραμμή του γηπέδου ούτε μια φορά στο τουρνουά, όμως η συμμετοχή του στην ολυμπιακή ομάδα αποτέλεσε σταθμό. «Το να βρίσκεσαι σε ένα Ολυμπιακό Χωριό, να βλέπεις μπροστά σου αθλητές από κάθε γωνιά του κόσμου, είναι κάτι που σε αλλάζει. Δεν πατάς χορτάρι, αλλά απορροφάς το μεγαλείο του αθλητισμού», έχει δηλώσει σε παλαιότερη συνέντευξή του.
Η εμπειρία του Ρίο λειτούργησε ως σιωπηλό μάθημα. Από εκεί κι έπειτα, η καριέρα του πήρε ανοδική πορεία: από την Östersunds και τα ευρωπαϊκά βράδια, ως την εθνική Γκάμπιας, με την οποία αγωνίστηκε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Ο Νόα Σονκό Σούντμπεργκ ίσως να μην έγινε ποτέ ο «ήρωας» ενός Ολυμπιακού αγώνα, αλλά κουβαλά μέσα του εκείνη την ξεχωριστή εμπειρία, που χαράχτηκε στο μυαλό του ως έμπνευση και υπενθύμιση: το ταξίδι του ποδοσφαιριστή δεν γράφεται μόνο μέσα στις τέσσερις γραμμές.
