Με την πορεία που έχει ο φετινός ΑΡΗΣ, έχω ξεμείνει από εισαγωγές σε κείμενα. Κοιτάζω κάθε φορά τα δεδομένα και κάθε φορά μου φαίνονται εντυπωσιακά. Ένα είναι το σίγουρο. Πλέον δεν υπάρχει άγχος. Μόνο το δημιουργικό άγχος έχει μείνει στο σύνολο του Γιάννη Καστρίτη.
Ο Έλληνας τεχνικός δεν βρέθηκε στην Αθήνα, μαζί με την υπόλοιπη αποστολή αλλά το τεχνικό του τιμ μαζί με τους αθλητές του, τον έβγαλαν ασπροπρόσωπο. Και αυτό δεν είναι το φυσιολογικό. Αν βγάλουμε τον Ιωνικό από την συζήτηση, το ρόστερ του ΑΡΗ είναι ιδιαίτερα νεανικό και άπειρο από Ευρωπαϊκές παραστάσεις.
Όμως, ο φετινός ΑΡΗΣ, φέρνει αποτελέσματα. Και κάθε εβδομάδα βγαίνει και κάποιος άλλος μπροστά. Και κάθε εβδομάδα, η νίκη πανηγυρίζεται και με την ψυχή όλων. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε αυτή η ομάδα, την ένωσαν.
Ο εκτελών χρέη προπονητή, Δημήτρης Βαρβούνης, που παρεπιπτόντως μετράει 2/2 νίκες φέτος, έσπευσε να συγχαρεί τους πάντες που δούλεψαν γι’αυτή τη προσπάθεια. Μετά… δέχθηκε το μπουγέλο του. Όπως ο Στέλιος Πουλιανίτης πριν από μερικές αγωνιστικές. Αντιμετωπίζουν τα πάντα σαν οικογένεια και το αποτέλεσμα φανερά τους δικαιώνει.
Και επαναλαμβάνω με κίνδυνο να θεωρηθώ γραφικός, ότι αυτό που κάνει η φετινή ομάδα δεν είναι το φυσιολογικό. Ο ΑΡΗΣ επένδυσε αναγκαστικά σε μια ομάδα με περιορισμένο μπάτζετ αλλά μεγάλη εξέλιξη και το τεχνικό τιμ κατάφερε να συνθέσει το παζλ.
Με ψυχρή λογική, ο στόχος που έθεσαν οι άνθρωποι της ομάδας ήταν ένα οικονομικό ρόστερ, που θα παίζει όμορφο μπάσκετ και θα απομακρυνθεί από άσχημα σενάρια νωρίς.
Ε όχι απλά πέτυχε διάνα, αλλά αυτή η ομάδα έχει γίνει και talk of the town. Τόσο συνολικά, όσο και ατομικά για τον κάθε παίκτη. Το θετικό είναι ότι όλοι οι παίκτες θα δουν τον λογαριασμό τους να αυξάνεται του χρόνου. Το αρνητικό είναι ότι ο ΑΡΗΣ δεν έχει δυνατότητα να τους κρατήσει όλους, αν θελήσει.
Και όσο αυτή η ομάδα έχει κοντή μνήμη, δηλαδή δεν την επηρεάζει (είτε θετικά, είτε αρνητικά) τι έγινε στο τελευταίο παιχνίδι , τόσο θα προχωράει κι άλλο μπροστά.
Ο Λόκετ συστήθηκε ξανά, ο Κέλι έκανε τα… απλά
Την άποψη μου για τον Έρικ Λόκετ την γνωρίζετε, τόσο από τα γραπτά εδώ, όσο και από το AllAboutARIS TV Basketball Edition. Παίκτη που να μαρκάρει λυσσαλέα, από άσσο ως τέσσερα, με τέτοια συνέπεια και με τέτοια αμοιβή, δεν θα βρείτε πουθενά.
Απλά το κακό είναι ότι οι πάντες κρίνονται με τους κλασικούς αριθμούς της στατιστικής. Δεν έχουμε στη διάθεση μας advanced στατιστικά που να δείχνουν πόσους πόντους απέτρεψε, τι ποσοστό έχουν οι αντίπαλοι του στο σουτ, τι κάνουν ανά κατοχή.
Και συν τις άλλοις, μαζί με τον Σακούρ Τζούστον, είναι ο λόγος που η άμυνα ζώνης του Γιάννη Καστρίτη αποδίδει σε τόσο μεγάλο βαθμό. Είναι εύκολο να έχεις 5 παίκτες, αλλά δεν γίνεται κάτι αν δεν υπάρχει ο… glue guy. Αυτός που δουλεύει σαν συνεκτικό στοιχείο.
Το χθεσινό παιχνίδι είχε πάντως την σφραγίδα του Έρικ Λόκετ. Από τους πρώτους πόντους στην αρχή, τα τρίποντα, τα 11 ριμπάουντ, τις μεγάλες άμυνες, το τρίποντο ψυχολογίας στο τέλος, αλλά και το κλέψιμο για το κερασάκι στην τούρτα.
Ακόμα ένας αθλητής του ΑΡΗ που βγαίνει μπροστά, ακόμα μια νίκη για τον ΑΡΗ. Και κάπως έτσι, επισκιάστηκε και η επιστροφή του Τζέιμς Κέλι.
Ο Αμερικανός φόργουορντ πέρασε… απαρατήρητος για το ευρύ κοινό. 8 πόντους και 7 ριμπάουντ μέτρησε, μαζί με 5 κερδισμένα φάουλ σε 20 λεπτά. Που να βρει και την φόρμα του δηλαδή, αφού προφανώς υστερεί σε ρυθμό αγώνα. Έκανε το πιο απλό. Απασχολούσε όλη την αντίπαλη άμυνα, αφού όπως και με τον Ολιβιέ Χάνλαν, οι αντίπαλοι είναι αναγκασμένοι να τους μαρκάρουν.
Η σημαντικότερη νίκη της εβδομάδας ήταν εκτός παρκέ
Δεν ξέρω πόσο παλαβός θα ακουστώ τώρα, αλλά η νίκη στην έδρα του Περιστερίου, η 9η φετινή στο πρωτάθλημα, ήταν λιγότερο σημαντική από αυτή που πέτυχε η νομική ομάδα του ΑΡΗ.
Είμαστε σε μια εποχή του χρόνου, που οι “Κιτρινόμαυροι” κερδίζουν τόσο εντός όσο και εκτός παρκέ. Μιλάμε για έμπρακτα αποτελέσματα. Η ΚΑΕ ΑΡΗΣ, μαζί με τους νομικούς της, Χρήστο Γρόλλιο και Γιώργο Γιαννόπουλο, πήραν το ρίσκο και δικαιώθηκαν πανηγυρικά.
Πέτυχαν μια σειρά από αναβολές στον Αθλητικό Δικαστή, ο ΑΡΗΣ δεν τιμωρήθηκε ούτε μια ώρα με αφαίρεση βαθμών και η δικαίωση έφτασε πριν από δύο εβδομάδες. Πανηγυρικά, γιατί το ίδιο συνέβη και στα πολιτικά δικαστήρια, με τον ΑΡΗ ουσιασιαστικά να “ξεγυμνώνει” την ΕΕΑ.
Δεν κλάφτηκε για την μοίρα του, αλλά έφτιαξε την μοίρα του. Μάλιστα όχι μόνο την δική του, αφού με την κίνηση αιφνιδιασμού του ανάγκασε και τις υπόλοιπες ομάδες να… ασχοληθούν με τις υποθέσεις τους. Βλέπετε, όλοι είχαν σίγουρη την τιμωρία τους. Αλλά ποτέ μην τα βάζεις με τους νομικούς του ΑΡΗ.
Το μοναδικό που ελπίζω, είναι ότι αυτή η νίκη του ΑΡΗ να επιφέρει αλλαγές στον καλοκαιρινό έλεγχο των ομάδων. Φάνηκαν οι κακοτεχνίες που υπάρχουν εδώ και μήνες, απλά τώρα… πιστοποιήθηκαν.
Η υπόσχεση που δεν έχει κρατήσει ο κ. Λιόλιος
Θεωρούσα και θεωρώ ακόμα ότι ο Βαγγέλης Λιόλιος ήταν η καλύτερη επιλογή για την προεδρία της ΕΟΚ. Έχει γίνει πρόοδος σε πάρα πολλά ζητήματα, όμως ένα παραμένει άλυτο. Αυτό στο οποίο έχει δώσει την μεγαλύτερη υπόσχεση του. Η φράση “θα στείλω οποιονδήποτε διαιτητή σπίτι του, αν κλάψει έστω και ένα παιδί” δεν βγήκε από τα δικά μου χείλη.
Στον τομέα της διαιτησίας, άπαντες παίρνουν κάτω από την βάση. Έχω κουραστεί να βλέπω κακή διαχείριση αγώνων, άλλα κριτήρια και ανθρώπους που γίνονται αρνητικοί πρωταγωνιστές.
Ναι, δεν αλλάζουν τα πάντα μέσα σε μια χρονιά, γιατί η προηγούμενη διοίκηση άφησε πραγματικά καμμένη Γη και σε αυτόν τον τομέα.
Όμως θα ήθελα να δω πιο πρόοδο. Και όχι μόνο στο ΠΑΟ-ΟΣΦΠ που έγινε πρόσφατα, όπου ίσως να μην υπήρξε ούτε μισό παράπονο προς την τριάδα.
Αυτά τα παιδιά αξίζουν ένα sold out στο “Nick Galis Hall”
Το πρώτο πράγμα που κάνουν οι ξένοι αθλητές σε επιβεβαιωμένο ενδιαφέρον ομάδας, είναι να τσεκάρουν το γήπεδο και τους οπαδούς.
Το πρώτο πράγμα που σκέφτονται οι δημοσιογράφοι στις πρώτες Media Days της σεζόν, είναι να ρωτήσουν “έχεις δει βίντεο με τον κόσμο του ΑΡΗ; Ανυπομονείς να αγωνιστείς μπροστά τους”;
Ε αυτή την χαρά οι αθλητές του Γιάννη Καστρίτη δεν την έχουν ξαναζήσει. Η σεζόν άρχισε με τον κόσμο να μην είναι ζεστός, με βάση τις καταστροφικές προηγούμενες χρονιές. Ακολούθησαν οι περιορισμοί, η διακοπή με την έξαρση της πανδημίας και το γελοίο -απ’ όλες τις απόψεις- 10%.
Ε, τώρα είναι η ευκαιρία, κόντρα σε ΠΑΟΚ και Λάρισα, με αυτό το πακέτο εισιτηρίων, ο κόσμος να γεμίσει το γήπεδο και να δώσει σε αυτά τα παιδιά μια αξέχαστη ανάμνηση. Είναι σχεδόν όλοι νεαροί και κανείς τους -πέρα από τον Κέλι- δεν έχει ζήσει κάτι αντίστοιχο.
Ένα sold out ίσως καλύψει και τους μισθούς της ομάδας, κομμάτια δόσεων και πολλά άλλα. Πιο σημαντικό; Θα δώσει ώθηση σε ένα γκρουπ παικτών που ξεκίνησαν μεθοδικά και έχουν φτάσει να διεκδικούν πλασάρισμα στην εξάδα!
Υ.Γ. Μεγάλο μπράβο και στο Γυναικείο Τμήμα βόλεϊ του ΑΡΗ. Και μπορεί να μην προκρίθηκε… εντυπωσιακά, όμως οι ομάδες φαίνονται στα δύσκολα. Η ομάδα άξιζε την πρόκριση, με βάση την σεζόν που πραγματοποίησε. Και τώρα στα ημιτελικά, έχει κερδίσει το δικαίωμα της να ονειρεύεται!
