Έχοντας υπηρετήσει την Εθνική Ομάδα ως παίκτης και ως προπονητής, ο Λευτέρης Κακιούσης μιλά για όλα τα "καυτά" θέματα που την αφορούν και αισιοδοξεί πως παρά τα προβλήματα, η Ελλάδα θα παραμείνει ψηλά…
Φόρεσε το εθνόσημο ως παίκτης του Ηρακλή και του ΠΑΟΚ, ίδρωσε τη φανέλα και χάρηκε σπουδαίες επιτυχίες και ως αθλητής και λίγο μετά, ως προπονητής. Ο Λευτέρης Κακιούσης έχει μυρίσει… αποδυτήρια της “Επίσημης Αγαπημένης” επί χρόνια, έχει κλάψει κι έχει γελάσει για (και με) τα Εθνικά χρώματα, έχει συνδέσει το όνομα του, μεταξύ άλλων μεγάλων του Ελληνικού μπάσκετ, με την μεγάλη επιτυχία του αργυρού μεταλλίου στο Παγκόσμιο της Ιαπωνίας, το 2006. Δικαιούται, με όλα τα παραπάνω, διά να… ομιλεί, τώρα που η νέα Εθνική ετοιμάζεται, εν μέσω του “τυφώνα… Windows”, να διεκδικήσει την πρόκρισή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019. Και το κάνει μέσω του SDNA με αφορμή την “κόντρα” Ευρωλίγκας-FIBA που “απογυμνώνει” τις Εθνικές ομάδες…
– Έχεις ζήσει την Εθνική ως παίκτη και ως προπονητής και έχεις ζήσει μαζί της μεγάλες επιτυχίες. Πώς αντιλαμβάνεσαι την όλη κατάσταση, ποια είναι η άποψη σου για τη ρήξη αυτή που οδηγεί το Ευρωπαϊκό μπάσκετ σε επικίνδυνα μονοπάτια;
“Είναι σαν μαλώνει το ζευγάρι και να λέει το παιδί να αποφασίσει. Καλούνται, στην περίπτωση του μπάσκετ, οι παίκτες να αποφασίσουν σε μια διαμάχη την οποία ξεκίνησαν και συνεχίζουν άλλοι, η Ευρωλίγκα και η FIBA. Δεν είναι σωστό αυτό. Είναι κάτι που είναι δύσκολο και άδικο για τους παίκτες που καλούνται να “βγάλουν τα κάστανα απ’ τη φωτιά”, ενώ οι περισσότεροι έχουν προσφέρει ήδη πάρα πολλά και είμαι σίγουρος ότι θέλουν να συνεχίσουν να το κάνουν. Άλλωστε, όλοι γνωρίζουμε και παραδεχόμαστε πως η Εθνική είναι πάνω από κάθε σωματείο, είναι μια απίστευτη τιμή, είναι κάτι που πιστεύω ότι όλοι οι παίκτες το αισθάνονται έτσι, είναι απίστευτη χαρά να σε καλούν στην Εθνική Ομάδα και να εκπροσωπείς τη χώρα σου. Επιβάλλεται όμως στους παίκτες ενσυνείδητα μια στάση που καθορίζεται πιο πολύ απ’ τα συμβόλαιά τους παρά από την πραγματική τους επιθυμία”.
– Και τι μπορεί να γίνει;
“Η λύση είναι φανερό ότι δε θα δοθεί από τους παίκτες και δεν πρέπει να δοθεί από τους παίκτες. Πρέπει να μπει στο τραπέζι το κοινό συμφέρον του αθλήματος και να καθίσουν εκεί οι πραγματικοί υπαίτιοι της κρίσης και να γίνουν σύμμαχοι ώστε να μην πάμε πιο πίσω. Όλοι ξέρουμε ότι το χρήμα κινεί τα πάντα, αλλά το μπάσκετ είναι ένα, είναι ενιαίο και με όλα αυτά που γίνονται η όλη κατάσταση θα εξελιχθεί σε ένα καταστροφικό “τσουνάμι”.
– Ποιος φταίει, τελικά; Ο κόσμος έχει “παγώσει” και όλοι “νίπτουν τας χείρας τους”…
“Ο αληθινός “αντίπαλος” του Ευρωπαϊκού μπάσκετ είναι το ΝΒΑ και όλοι πιστεύω ότι το έχουν καταλάβει. Μόλις ένας παίκτης – πάρτε για παράδειγμα τον Μπογκντάνοβιτς – παίξει καλά για ένα-ενάμιση χρόνο, τον παίρνει το ΝΒΑ. Δημιουργείται έτσι ένα πρόσκαιρο κέρδος για τις Ευρωπαϊκές ομάδες που λένε ότι στέλνουν παίκτες στο καλύτερο πρωτάθλημα, αλλά το κόστος είναι τριπλάσιο. Ακόμη και οικονομικά αν το δεις, η Ευρώπη χάνοντας τους καλύτερους παίκτες, τον έναν μετά τον άλλον, χάνει και σε χρήμα, αφού μειώνεται το ενδιαφέρον των φιλάθλων και δεν πηγαίνουν πλέον στο γήπεδο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Πρέπει να ενωθούν όλες οι δυνάμεις του Ευρωπαϊκού μπάσκετ, έρχεται η καταστροφή, είναι πολύ κοντά και εμείς ασχολούμαστε με τα οπαδικά και με τα παιχνίδια εξουσίας”.
– Και μέσα σ’ όλα αυτά, πρέπει να προκριθούμε κιόλας. Πώς τη βλέπεις την νέα Εθνική;
“Σε αυτό το κομμάτι πρέπει να κρατήσουμε την Ομάδα μακριά από το “σούσουρο” για το ποιος φταίει και να τη βοηθήσουμε να φτάσει στο στόχο. Είναι πολύ σημαντικοί αυτοί οι αγώνες, η πρόκριση οδηγεί σε ένα Παγκόσμιο κι αν δεν πάμε θα κάνουμε καιρό να δούμε Εθνική. Άρα καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό για το Ελληνικό Μπάσκετ. Σαφώς και η Ομοσπονδία και η τεχνική ηγεσία είχαν στο μυαλό τους όλο αυτό, υπήρχε σίγουρα ένα Plan B, που αφορούσε στη στελέχωση της ομάδας με παιδιά που μπορούν να προσφέρουν. Οι παίκτες είναι καλοί, είναι ώριμοι ακόμη κι οι νεαροί, που ήταν σε μια πρωταθλήτρια Ευρώπης, πιστεύω ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Είναι σύντομο το διάστημα προετοιμασίας, σαφώς, είναι περίεργο το όλο σύστημα αλλά και πάλι έχουμε τις δυνατότητες να προχωρήσουμε και το εύχομαι πραγματικά με όλη μου την καρδιά. Όλοι, άλλωστε, είμαστε με την Εθνική!”.
– Εσύ, πάντως, επέστρεψες στους πάγκους (σ.σ. είναι τεχνικός σύμβουλος στη γυναικεία ομάδα του Ηρακλή)…
“Εντάξει, όπου μπορώ να βοηθήσω τον Ηρακλή, το κάνω, είναι γνωστό αυτό, όπου μου ζητηθεί, είμαι παρών. Η Λίνα (σ.σ. Τραμουντάνη, η πρόεδρος της ομάδας) κάνει τεράστια προσπάθεια μόνη της, τη γνωρίζω χρόνια, έχουμε συνεργαστεί, δεν μπορούσα να την αφήσω έτσι. Η δουλειά όμως γίνεται από τους προπονητές, τον Παναγιώτη Λαμπρόπουλο και τους συνεργάτες του και τα κορίτσια που παλεύουν στο γήπεδο. Εγώ είμαι εκεί για να βοηθήσω κάπου, να πω μια κουβέντα, να στηρίξω την όλη προσπάθεια”.
