Η χρονιά για τον ΑΡΗ Midea δεν έχει τελειώσει αγωνιστικά, αφού θα παίξει στα πλέι άουτ, αλλά μετά την ήττα από το Περιστέρι επιβεβαιώθηκε αυτό που… αχνοφαίνοταν εδώ και αρκετό καιρό. Πως η φετινή χρονιά θα είναι αποτυχημένη για τους «κίτρινους» οι οποίοι με βάση την εικόνα τους σαφέστατα και δεν άξιζαν να βρεθούν όχι μόνο στην πρώτη εξάδα, ίσως και ψηλότερα από τη θέση στην οποία βρίσκονται τώρα.
Μία αποτυχία για την ομάδα ευθύνη έχουν άπαντες στην ΚΑΕ. Διοίκηση, προπονητής και παίκτες. Ο καθένας με το δικό του μερίδιο, όπως συμβαίνει και στην επιτυχία. Το ζητούμενο τώρα είναι η διαχείριση αυτή της κρίσης για τον ΑΡΗ Midea, ο οποίος όπως φάνηκε δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την περσινή πετυχημένη σεζόν. Και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν έχει σημασία πόσες φορές θα πέσεις, αλλά πόσο γρήγορα θα μπορέσεις να σηκωθείς και να προχωρήσεις στην επόμενη μέρα.
Τι έγινε όμως και ο ΑΡΗΣ Midea έφτασε να παίζει στα πλέι άουτ παρουσιάζοντας μία τραγική εικόνα στην μεγαλύτερη διάρκεια της χρονιάς; Αρκετά λάθη από όλους τις πλευρές κυρίως από αυτούς που έπαιρναν τις αποφάσεις. Είτε μιλάει για διοίκηση είτε για Καστρίτη.
Προσωπικά υπάρχουν κάποιες στιγμές μέσα στην σεζόν που επηρέασαν σημαντικά την πορεία της ομάδας, σε τέτοιο βαθμό ώστε να την βγάλουν τελείως… εκτός δρόμου.
Το φιλικό με την Χάποελ Τ.Α. που δεν έπρεπε να γίνει, είναι η πρώτη στιγμή που άλλαξε κάποια δεδομένα για την χρονιά. Οι «κίτρινοι» αποφάσισαν να δώσουν ένα φιλικό το οποίο μεταγενέσταρα μετάνιωσαν, καθώς έκανε περισσότερο κακό παρά καλό στην ομάδα. Λόγω της κατάστασης με τον πόλεμο την Γάζα, έβαλε την ομάδα απέναντι σε μερίδα του κόσμου για πολιτικούς λόγους. Αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ Midea ήταν ανέτοιμος να αντιμετωπίσει μία ομάδα που κόστισε τότε άνω των 10 εκ. ευρώ, που έπρεπε να κερδίσει και στα φιλικά και αυτό έκανε διαλύοντας το σύνολο του Καστρίτη. Ένα αποτέλεσμα που μετέφερε αρνητικότητα προς τον κόσμο.
Η αντίδραση στα θέματα των Μαντζούκα και Άλκινς έδειξε πως η ομάδα δεν έχει την ψυχραιμία να βρει την λύση σε στιγμές έντασης. Γιατί δεν είναι λογικό να χάνεις δύο παίκτες σε μία μέρα, χωρίς να έχεις βρει αντικαταστάτες και ξοδεύοντας και μία αλλαγή ξένου για έναν παίκτη που έπαιξε δύο αγώνες και συνολικά 10 λεπτά. Και αν του Ματζούκα δεν ήταν στο… χέρι σου, με τον Άλκινς θα έπρεπε να έχει διαφορετική προσέγγιση γιατί αποδυναμώθηκε η ομάδα σε ένα κρίσιμο σημειο. Ο Καστρίτης ως προπονητής θα έπρεπε να διαχειριστεί καλύτερα την κατάσταση, δεν το έκανε όμως.
Η πώληση του ΝτεΤζούλιους και η αποτυχία να καλύψεις το κενό του, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο αγωνιστικό. Ο παίκτης τον οποίο κάποιοι αποκαλούσαν «λίγο» στην προετοιμασία και τον είχαν έτοιμο για… αποχώρηση, έγινε ο ηγέτης της ομάδας. Με τον ΝτεΤζούλιους ο ΑΡΗΣ Midea είχε ρεκόρ 3-2 στην Ελλάδα προέρχομενος από τις νίκες με Προμηθέα, Κολοσσό και Περιστέρι, στο Eurocup από το μεγάλο «διπλό» επί της Μπουργκ. Τι συνέβη στην συνέχεια; Οι «κίτρινοι» είχαν ρεκόρ 2-16 σε όλες τις διοργανώσεις. Συμφώνησαν με δύο παίκτες, οι οποίοι τελικά δεν υπέγραψαν ποτέ, ο Καστρίτης περίμενε έναν μήνα για έναν παίκτη που ήταν μεν καλός παίκτης αλλά και χτυπητές αδυναμίες και ο οποίος δεν κάλυψε ποτέ το κενό που δημιουργήθηκε.
Η ΚΑΕ ίσως παρασυρόμενη από την περσινή επιτυχία, φέτος έκανε μεγάλα λάθη στον επικοινωνιακό κομμάτι. Καταρχήν οι δηλώσεις περί τετράδας ήταν άστοχες προς έναν κόσμο που… διψάει για επιτυχίες. Γιατί αυτό δημιούργησε προσμονή και ενθουσιασμό που μετατράπηκε σε εκνευρισμό μετά τις πρώτες αποτυχίες. Δεν έδωσε απαντήσεις σε.. ψιθύρους όσον αφορά τον σχεδιασμό της ομάδας και το οικονομικό, με αποτέλεσμα οι… ψίθυροι να γίνουν φωνές που στην εποχή των social media, μετάφεραν αρνητισμό στην κερκίδα και τον κόσμο, αδικαιολόγητα νωρίς για την σεζόν.
Η… λευκή επιταγή που δόθηκε στον Καστρίτη είχε αποτέλεσμα τα προηγούμενα χρόνια με τις σωστές επιλογές ξένων και Ελλήνων. Φέτος όμως η διοίκηση θα έπρεπε ίσως να πατήσει… πόδι στην περίπτωση Λαζέφσκι που παρά τον τραυματισμό του παρέμεινε στην ομάδα, έπαιξε και δεν προσέφερε τίποτα, ένα ρίσκο το οποίο «πλήρωσε» ο Καστρίτης και το οποίο θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
Ήταν μία χρονιά δύσκολη, προβληματική με ένταση και εκνευρισμό. Με καταστάσεις που δεν αντιμετωπίστηκαν με ψυχραιμία, γιατί διοίκηση και προπονητής έδωσαν βαρύτητα σε ορισμένους «λίγους» και όχι στην πλειοψηφία του κόσμου που στήριξε την προσπάθεια. Μία κατάσταση που πρέπει να γίνει… μάθημα για το μέλλον, η διαχείριση μίας κρίσης.
Το ζητούμενο πλέον είναι η επόμενη μέρα, η διαχείριση της αποτυχίας και τι πρέπει να γίνει ώστε η ομάδα να επιστρέψει στον σωστό δρόμο. Αν παρακολουθήσει κανείς τα social media βέβαια θα νομίσει πως ο ΑΡΗΣ υποβιβάστηκε, δεν μπορεί αν βγάλει δελτία λόγω χρεών, του κάνουν κατάσχεση στα γραφεία. Ο κόσμος είναι απογοητευμένος και λογικά να έχει ακραίες αντιδράσεις. Αλλά μέχρι ένα σημείο. Δεν γίνεται να διαλυθούν όλα σε μία νύχτα για τους «ταλεμενακηδές». Που είναι μεν λίγοι σε αριθμό αλλά στην εποχή του facebook, επηρεάζουν πολλούς που λειτουργούν με βάση το συναίσθημα και την απογοήτευση. Και φτάνουν σε σημειο να μοιράζουν «μπούλους» δεξιά και αριστερά. Χωρίς να αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης.
Να φύγουν οι άνθρωποι που ναι έκαναν λάθη φέτος και το πλήρωσαν αλλά και οι οποίοι «καθάρισαν» την ομάδα από τα χρέη προς τρίτους, μείωσαν αυτά προς το Δημόσιο, έβγαλαν τον ΑΡΗ Midea από την αγωνιστική ανυπαρξία και τον έφτασαν ως την 4η θέση και με επιστροφή στην Ευρώπη και στην δεύτερη εν δυνάμη διοργάνωση;
Ωραία να φύγουν. Υπάρχει λύση; Αύριο; Όταν πρέπει να πληρώνεις 42.000 ευρώ κάθε μήνα προς το Κράτος; Είναι εύκολο να κράζουμε και να λαικίζουμε μετά από μία αποτυχία, το δύσκολο είναι να βρεθεί λύση, να υπάρξει στήριξη. Γιατί κάποιοι ξεχνάνε μάλλον εποχές Καρακίτσου και Σερπάνου ή πιο πρόσφατα Γουλιέλμου. Κι αν δεν τις έζησαν καλό είναι να μάθουν τι πέρασε τότε η ομάδα, πόσο ταπεινώθηκε και ξεφτλίζονταν καθημερινά. Προσωπικά δεν θέλω να επιστρέψει σε τέτοιες εποχές γιατί πλέον δεν υπάρχει γυρισμός.
Καλό θα είναι σε αυτό τον σύλλογο να μάθουμε πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και πως πρέπει να υπάρχει λογική σε κάθε μας αντίδραση, κάθε μας έκφραση και δημόσια τοποθέτηση. Ο ΑΡΗΣ Midea είναι ο μεγαλύτερος μπασκετικός οργανισμός της χώρας, αλλά κάποια πράγματα ανήκουν στο μακρινό ένδοξο παρελθόν και δεν πρέπει να υπάρξει καμία σύγκριση. Κάποτε ο ΑΡΗΣ Midea αντέδρασε σε μία αποτυχημένη σεζόν, όπου έχασε δύο τελικούς σε μία εβδομάδα, πηγαίνοντας και παίρνοντας τον δεύτερο κορυφαίο Έλληνα παίκτη της εποχής, τον Γιάννακη, για να δημιουργήσει τον «ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ». Τώρα δεν μπορεί να γίνει αυτό.
Τι μπορεί να γίνει; Να καθίσει η διοίκηση και να πάρει αποφάσεις. Μένουν ή φεύγουν; Αν μείνουν πως προχωράμε; Τι είδους μπάσκετ θέλουμε να παίξει η ομάδα; Ποιος προπονητής ταιριάζει στην φιλοσοφία μας; Οικονομικά ποιο είναι το ταβάνι μας; Ερωτήματα που μόνο ο Ρουσιαμάνης, ο Αρβανίτης και ο Παπαγεωργίου μπορούν και πρέπει να απαντήσουν.
Υ.Γ. Στο κομμάτι επενδυτής ή χρηματοδότης έχουν αναφέρει στις εκπομπές πως σημαντικό ρόλο θα παίξει η ανάπλαση της ΔΕΘ. Ο ΑΡΗΣ Midea ως οργανισμός πρέπει να πιέσει την Κυβέρνηση, τις τοπικές αρχές για να μπορέσει να ωφεληθεί… επιτέλους κι αυτός από ένα μεγάλο έργο. Όχι χαριστικά αλλά να έχει την βοήθεια που του αξίζει. Καμία Κυβέρνηση δεν τον έχει βοηθήσει, ειδικά αυτή που υποτίθεται ο Αρειανός είναι και… προσκείμενος. Και τώρα ήρθε η ώρα να το πράξει. Γιατί μέσω της ΔΕΘ μπορεί να έρθει κάτι μεγάλο…
Υ.Γ1. Το κομμάτι προπονητής είναι τεράστιας σημασίας. Όποιος κι αν έρθει πρέπει να το κάνει με ορίζοντα διετίας, όχι απλά ξεκινάμε κι όπου βγάλει. Είτε είναι Έλληνας, είτε ξένος.
