Η ζωή δεν είναι πάντα στρωμένη με ροδοπέταλα και ο Γκερσόν Γιαμπουσέλε το γνωρίζει καλύτερα από πολλούς.
Ο Γάλλος φόργουορντ επέστρεψε στην Ευρώπη για λογαριασμό του Παναθηναϊκού AKTOR, έπειτα από μια δεύτερη θητεία στο ΝΒΑ που είχε έντονες αντιθέσεις. Από τον ενθουσιασμό της αρχής με τους Σίξερς μέχρι τον περιορισμένο ρόλο στους Νικς και την προσπάθεια αναγέννησης στους Μπουλς, ο Γιαμπουσέλε χρειάστηκε να πάρει δύσκολες αποφάσεις.
Η σημαντικότερη από αυτές είχε και οικονομικό κόστος.
Ο 29χρονος φόργουορντ αποφάσισε να αφήσει πίσω του περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια, προκειμένου να αναζητήσει έναν ρόλο που θα του επέτρεπε να αγωνίζεται.
«Μίλησα με τη γυναίκα μου, τους ατζέντηδές μου και τον μέντορά μου. Ήταν μια σημαντική απόφαση. Δεν ήταν κάτι που είπα εύκολα. Υπήρχαν πολλές ερωτήσεις», ανέφερε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην AS.
Και εξήγησε το σκεπτικό του:
«Θυμήθηκα Γάλλους συμπαίκτες μου που είχαν περάσει από αυτή την κατάσταση, που έμειναν εκεί χωρίς να παίζουν για χρόνια. Εγώ δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Και αυτή τη φορά ήμουν εγώ που αποφάσισα να φύγω, όχι κάποιος άλλος για μένα. Προτιμώ να είμαι εγώ αυτός που παίρνει την απόφαση».
Η διαφορετική πραγματικότητα των Νικς
Η δεύτερη παρουσία του Γιαμπουσέλε στο ΝΒΑ ξεκίνησε ιδανικά.
Με τη φανέλα των Φιλαδέλφεια Σίξερς είχε σημαντικό ρόλο και έδειξε πως μπορούσε να σταθεί ξανά στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου.
Όμως η μετακίνησή του στους Νιου Γιορκ Νικς άλλαξε τα δεδομένα. Στη Νέα Υόρκη αγωνίστηκε σε 41 παιχνίδια, με μόλις 9 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο, χωρίς να ξεκινήσει ποτέ βασικός. Για έναν παίκτη που είχε πρωταγωνιστήσει με τη Ρεάλ Μαδρίτης και είχε επιστρέψει στο ΝΒΑ με υψηλές φιλοδοξίες, η κατάσταση έγινε δύσκολη.
«Στη Νέα Υόρκη, μετά από δύο ή τρία κακά παιχνίδια, ήδη ζητούν να σε ανταλλάξουν», είπε χαρακτηριστικά.
Παρόλα αυτά, ο Γιαμπουσέλε δεν έκρυψε πως κρατά θετικές αναμνήσεις από την εμπειρία.
«Αν παίζαμε όπως η Ρεάλ, οι Νικς θα ήταν πρώτοι στην Ανατολή»
Ο Γάλλος έκανε μια ενδιαφέρουσα σύγκριση ανάμεσα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και στο στιλ παιχνιδιού των Νικς.
Με αφορμή τη θητεία του στη Μαδρίτη, όπου κατέκτησε την Ευρωλίγκα, τόνισε πως η διαφορετική φιλοσοφία θα μπορούσε να είχε αλλάξει την εικόνα της ομάδας.
«Αυτό που είναι περίεργο είναι ότι όταν ήμουν εκεί, αν κυκλοφορούσαμε την μπάλα όπως κάναμε στη Ρεάλ Μαδρίτης, λίγο πιο ευρωπαϊκά, με περισσότερες πάσες και περισσότερη κίνηση, οι Νικς θα είχαν τελειώσει πρώτοι στην περιφέρεια».
Η συζήτηση με τον Μάικ Μπράουν που δεν άλλαξε τίποτα
Ο Γιαμπουσέλε προσπάθησε να καταλάβει ποιος θα ήταν ο ρόλος του στους Νικς και συζήτησε με τον προπονητή της ομάδας, Μάικ Μπράουν.
Ωστόσο, η συζήτηση δεν του έδωσε τις απαντήσεις που ήθελε.
«Μου εξήγησε ότι ήθελε οι πέντε βασικοί του να παίζουν από 38 λεπτά ο καθένας, ενώ ο Μιτς (Ρόμπινσον) άξιζε τα 26 λεπτά του».
Από εκεί κατάλαβε την πραγματικότητα.
«Αυτό σου δίνει ήδη μια ιδέα για το τι σε περιμένει. Το πιο περίεργο ήταν ότι μίλησε για τους πέντε βασικούς, μίλησε για τον Μιτς, αλλά δεν μίλησε για τον Λάντρι, τον Τζόρνταν Κλάρκσον και όλους τους άλλους παίκτες που βρίσκονταν εκεί. Αν αθροίσεις όλα αυτά τα λεπτά, τεχνικά δεν μένει χρόνος. Κατάλαβα πολύ γρήγορα ότι θα ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά».
Η λύση των Μπουλς και η επιστροφή σε πρωταγωνιστικό ρόλο
Η μετακίνησή του στους Σικάγο Μπουλς του έδωσε ξανά αυτό που αναζητούσε: χρόνο συμμετοχής.
Σε 26 παιχνίδια είχε 10 πόντους μέσο όρο, 24,7 λεπτά συμμετοχής και 19 παρουσίες στην αρχική πεντάδα.
Σε μια ομάδα χωρίς μεγάλες βλέψεις, ο Γιαμπουσέλε βρήκε χώρο να εκφραστεί και να θυμίσει τον παίκτη που είχε κάνει το άλμα πίσω στο ΝΒΑ.
«Κάθε καλοκαίρι, ο Ουεμπανιάμα επιστρέφει με κάτι νέο»
Ο Γάλλος μίλησε επίσης με θαυμασμό για τον συμπατριώτη του και συμπαίκτη του στην εθνική ομάδα, Βικτόρ Βεμπανιάμα.
Οι δύο τους είχαν κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, σε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του γαλλικού μπάσκετ.
Για τον Γιαμπουσέλε, ο σταρ των Σαν Αντόνιο Σπερς δεν έχει ταβάνι.
«Είναι ένα πρόβλημα χωρίς προφανή λύση. Βρίσκεται ακόμη τόσο μακριά από την καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. Κάθε καλοκαίρι επιστρέφεις, παίζεις ξανά απέναντί του και έχει ένα νέο στοιχείο. Όταν νομίζεις ότι τον έχεις καταλάβει, εμφανίζεται κάτι καινούργιο. Με τον τρόπο που παίρνει θέσεις με την μπάλα, καταλαβαίνει ότι θα προσπαθήσουν να τον πιέσουν και παίζει πάνω από αυτό. Εκεί γίνεται υπερβολικά δυνατός».
