Η έλευση του Βασίλη Σπανούλη στον ΑΡΗ, συνέπεσε με την επιστροφή μου στο AllAboutARIS.gr, οπότε καλώς σας -ξανά- βρήκα.
Θα τα λέμε σε καθημερινή βάση μέσα από αρθρογραφία εδώ και πιστέψτε με, φέτος θα έχει… πολύ μπάσκετ η υπόθεση. Είναι ωραίο πάντως όλα τα βλέμματα να έχουν πέσει πάνω στον μπασκετικό ΑΡΗ το τελευταίο διήμερο. Δεν με ικανοποιεί η «ξαφνική» αγάπη των Media για τον Άρη και τον νέο του προπονητή, Βασίλη Σπανούλη. Ούτε θέλω να ελπίζω ότι εν έτη 2026 έχουν την αντίληψη ότι… πάμε να δώσουμε δημοσιότητα στους ιθαγενείς.
Ο μπασκετικός ΑΡΗΣ δεν είναι εύκολη πίστα και τα τελευταία χρόνια ήταν επιβαρυντικά για όλους, εντός και εκτός οργανισμού. Τη τελευταία πενταετία πηγαίναμε στο Nick Galis Hall για δουλειά και πατώντας στο γήπεδο γνωρίζαμε ποιους ανθρώπους της ομάδας θα τους δούμε και που. Το κάθε στέλεχος της ομάδας είχε 2-3 ρόλους να φέρει εις πέρας. Χωρίς καμιά διάθεση να περιαυτολογήσω, ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει καθόλου και το λέω ειλικρινά, ακόμα και στη συνέντευξη τύπου ήξερες ποιοι συνάδελφοι θα δώσουν το «παρών», ακόμα και τι θα ρωτήσουν.

Άλλαξε και αυτό. Είναι μικρές λεπτομέρειες στο δρόμο για την αλλαγή σελίδας. Το οργανόγραμμα της ΚΑΕ μεγάλωσε και προστέθηκαν μέσα σε αυτό νέα και ικανά στελέχη, με τεχνογνωσία και φυσικά διάθεση. Υπάρχει ο καλός τεχνοκράτης και ο «κακός» τεχνοκράτης. Πώς λέμε το γράμμα του νόμου και το πνεύμα. Θα μπορούσαν χθες να μας αραδιάσουν ένα τόνο πληροφορίες περί data, business growth, advanced statistics από τα social media, ROI και άλλες αγγλικές λέξεις που μοιάζουν εντυπωσιακές και βαρύγδουπες. Όλες αυτές είναι χρήσιμες και κομβικές για τους κατάλληλους ανθρώπους όμως.
Χθες δεν ήταν μια τέτοια μέρα, ούτε υπήρξε διάθεση από κανέναν να εντυπωσιάσει. Το να είσαι παράγοντας σε ομάδα πολλές φορές θυμίζει λίγο και πολιτική, που θα «τάξεις» 1-2 πράγματα που ξέρεις ότι είναι σχεδόν ανέφικτο να γίνουν. Ο Αγάπητος Διακογιάννης και ο Βύρωνας Αντωνιάδης προσπάθησαν να περάσουν την κουλτούρα με την οποία αντιμετωπίζουν την ομάδα. Ένας σύγχρονος αθλητικός οργανισμός, με σοβαρούς δεσμούς στην κοινωνία. Ψιλά γράμματα για όσους λένε «καλάθι και μέσα, καλάθι και έξω». Στο τέλος της ημέρας τα πάντα κρίνονται μέσα στο παρκέ όμως.
Υπήρχε μια διοίκηση πρωτοδικείου που έβαλε στοπ στην κατάρρευση. Ακολούθησε μια νέα διοίκηση με δίψα και όραμα που έφερε τον Νίκο Ζήση. Κατά δήλωση όλων στο πάνελ χθες, οι «εργατοώρες» του Νίκου Ζήση, έστρωσαν το πεδίο για την έλευση του Βασίλη Σπανούλη. Μια πολυεπίπεδη επικοινωνία Σιάο, διοίκησης, GM και προπονητή, έβγαλε αποτέλεσμα. Κερδισμένος στην μετάφραση ήταν ξεκάθαρα ο ΑΡΗΣ, αφού οι διακριτοί ρόλοι και η διάθεση της διοίκησης να ανεβάσει το επίπεδο της επένδυσης, καρποφόρησαν.

Πάλι ακούστηκαν και λέχθηκαν διάφορα πράγματα, αλλά για την πρώτη χρονιά ένα είναι το ζητούμενο: να γίνουν τα πράγματα όσο πιο επαγγελματικά μπορούν να γίνουν στο αγωνιστικό τμήμα. Το να σε εμπιστευτεί ο Σπανούλης δεν είναι εύκολο. Δεν τον ενδιαφέρουν τα χρήματα και τα συμβόλαια σε τέτοιο βαθμό. Τον ενδιαφέρει αν έχει όλες τις προϋποθέσεις για να «χτίσει» την ομάδα έτσι όπως έχει μάθει και ο ίδιος να αγωνίζεται. Να μη λείψει τίποτα, να υπάρχει προσωπικό και στελέχη πάνω από τους παίκτες, να μειωθεί η κόπωση των παικτών ανά ταξίδι. Χίλια δύο πράγματα που δεν τα έχουμε σκεφτεί, αλλά για τον Νίκο Ζήση και τον Βασίλη Σπανούλη είναι το Α-Ω της καθημερινότητας και αυτή θα είναι η πρώτη παρακαταθήκη τους: οι δομές.
Προσωπικά απολαμβάνω λίγο παραπάνω τις τελευταίες ημέρες, γιατί ξέρω τι έχει να αντιμετωπίσει η ομάδα τον χειμώνα. Τις πρώτες… τριβές στις πρώτες ήττες, μια αίσθηση ότι η ομάδα με το… καλημέρα θα μπει σφήνα στην τοξική και «χοντρά» δικτυωμένη πρώτη δυάδα. Ακόμα-ακόμα και όταν κάποιοι τοξικοί διάφορων αποχρώσεων θα αρχίσουν να γράφουν για τον διττό ρόλο Σπανούλη-Ζήση, μόνο και μόνο για να προκαλέσουν την κοινή γνώμη. Έχουμε εκπαιδευτεί…
Η δίωρη συνέντευξη τύπου, μεταφράστηκε σε σχεδόν… 5 χιλιάδες λέξεις σε γραπτό αποτύπωμα. Από τις 5 χιλιάδες λέξεις, δεν υπήρξε ούτε μια εξ αυτών που να έδειξε παρορμητισμό, απληστία ή αιθεροβατισμό. Χθες οι αιτήσεις των ΜΜΕ για δημοσιογραφικό πάσο και κάλυψη του γεγονότος, άγγιξαν τις 70. Και είμαστε μόνο στην αρχή. Δεν θα είναι εύκολα υποφερτό το φαινόμενο του bandwagon, αλλά εμπορικά τουλάχιστον θα εκτιμηθεί.
Υ.Γ. Δεν δόθηκε τόση σημασία όση έπρεπε στα λόγια του Χάρη Παπαγεωργίου. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που έχει περάσει απ’ όλα τα στάδια. Από φίλαθλος σε παίκτης, στέλεχος, πρόεδρος. Και όχι στα εύκολα. Οι υπογραφές που έβαλε τα τελευταία χρόνια, ήταν ακόμα πιο σημαντικές από τα καλάθια… Αυτός και αν είναι ένας από τους πρώτους που θα πρέπει να «απολαύσουν» τη νέα σελίδα.
Υ.Γ.2 Το πρώτο feedback του κόσμου για τα διαρκείας είναι θετικό, με μοναδική υποσημείωση ότι ίσως θα έπρεπε και η πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου να δοθεί στο κομμάτι των ανανεώσεων. Δεν είναι και λίγοι αυτοί περίμεναν τα διαρκείας, αλλά… περιμένουν και να αλλάξει ο μήνας για το επόμενο pay-check.