Στην ιστορία της επιστροφής του Βασίλη Τολιόπουλου στον ΑΡΗ, ο οικονομικός παράγοντας δεν ήταν ο πρωταγωνιστής. Για την ακρίβεια, έπαιξε δεύτερο ρόλο. Αυτό που καθόρισε την έκβαση ήταν η προσωπική επιθυμία του παίκτη, η συναισθηματική του σύνδεση με τον σύλλογο και η ανάγκη του να βρεθεί ξανά σε ένα περιβάλλον που τον κάνει να νιώθει σημαντικός.
Ο διεθνής γκαρντ δεν περιορίστηκε στο να εκφράσει την πρόθεσή του. Ενεπλάκη ενεργά στη διαδικασία, επηρέασε τις συζητήσεις και ουσιαστικά έστρωσε ο ίδιος τον δρόμο για να ολοκληρωθεί η συμφωνία. Η στάση του ήταν τόσο ξεκάθαρη, που ο Παναθηναϊκός δεν είχε λόγο να σταθεί εμπόδιο. Έτσι, μέσα στις επόμενες ώρες αναμένεται να επικυρωθεί η μεταγραφή και επίσημα, με τους «πράσινους» να λαμβάνουν περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ ως αποζημίωση.
Ο Τολιόπουλος θα υπογράψει τετραετές συμβόλαιο, με απολαβές χαμηλότερες από τις υπερβολικές εκτιμήσεις που κυκλοφόρησαν. Ο ΑΡΗΣ δεν ανέβασε την προσφορά του, δεν μπήκε σε παιχνίδι υπερβολών και δεν ξέφυγε από το οικονομικό πλάνο που είχε θέσει εξαρχής.
Η επιλογή του ΑΡΗ δεν ήταν προϊόν ψυχρής ανάλυσης. Ήταν μια απόφαση που στηρίχθηκε σε ανθρώπινες σχέσεις, σε εμπιστοσύνη και σε ένα περιβάλλον που ο παίκτης θεωρεί «σπίτι». Στη Θεσσαλονίκη ένιωσε ότι τον αγκάλιασαν, ότι τον στήριξαν στις δύσκολες στιγμές και ότι του έδωσαν χώρο να εξελιχθεί.
Αγωνιστικά, ο Τολιόπουλος προσφέρει στον ΑΡΗ κάτι που του έλειπε: έναν γκαρντ που μπορεί να απειλήσει σταθερά από μακριά, να δημιουργήσει για τους συμπαίκτες του και να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς στο pick n’ roll.
Πριν από την επιστροφή του, η περιφέρεια του ΑΡΗ είχε σουτέρ… ημέρας. Παίκτες που μπορούσαν να σκοράρουν, αλλά όχι με συνέπεια. Με τον Τολιόπουλο, ο Σπανούλης αποκτά έναν παίκτη που υποχρεώνει την άμυνα να προσαρμοστεί, ανοίγει χώρους και δίνει ρυθμό στην επίθεση. Επιπλέον, η παρουσία του διευκολύνει τη διαχείριση του ρόστερ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Με έναν ακόμη Έλληνα υψηλού επιπέδου, ο ΑΡΗΣ μπορεί να «κόβει» ξένους χωρίς να χάνει ποιότητα, κάτι που θα αποδειχθεί πολύτιμο σε παιχνίδια όπου απαιτείται διαφορετική προσέγγιση.
Εν κατακλείδι, ο ΑΡΗΣ δεν κέρδισε απλώς έναν παίκτη. Κέρδισε έναν άνθρωπο που ήθελε να επιστρέψει. Έναν αθλητή που ένιωσε ότι η Θεσσαλονίκη είναι το μέρος όπου μπορεί να παίξει το καλύτερο μπάσκετ της καριέρας του.