Με μία ξεθωριασμένη ταυτότητα…

από Νίκος Παπαδόπουλος

Είναι μία μεγάλη κουβέντα ο φετινός ΑΡΗΣ… Μία συζήτηση που δεν περιορίζεται μόνο στο να γρατζουνίσεις την επιφάνεια. Αυτήν βλέπουν οι περισσότεροι και με βάση αυτοί κρίνουν. Μέχρι ένα σημείο έχει βάση, αλλά για να συλλάβει κάποιος το πλήρες κόνσεπτ της κατάστασης φέτος, είναι επιπόλαιο να επικεντρωθείς μόνο στο περίβλημα και να μην ψαχτείς με το περιεχόμενο.

Είναι μία κουβέντα για άλλη ώρα, το θέμα της οποίας όμως επηρεάζει έως ένα σημείο και το χθεσινό παιχνίδι κόντρα στον Απόλλωνα Σμύρνης, που δυστυχώς βρίσκεται στο επίκεντρο για τους λόγους που δεν ήθελε κανένας.

Πρόκειται για μία προέκταση της αδυναμίας του φετινού ΑΡΗ να βρει σταθερότητα φέτος. Δεν περιορίζεται σε παίκτες και προπονητή, αλλά δεν μπορείς να βγάλεις κανέναν από το “κάδρο” των ευθυνών σε μία δύσκολη περίοδο όπως αυτή που διανύει η ομάδα.

Ο ΑΡΗΣ γκέλαρε σε μία έδρα όπου άφησαν βαθμούς ομάδες όπως ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ. Είναι πάτημα. Έχει χάσει όμως ακόμα δύο βαθμούς με τον Απόλλωνα φέτος. Για αυτό τον βαραίνει ακόμα περισσότερο το χθεσινό και είναι ντροπή όπως σωστά το χαρακτήρισε ο Γιάκουμπ Μπράμπετς.

Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι μόνο το αποτελέσμα. Είναι ότι οι φετινές μεταπτώσεις του ΑΡΗ είναι των άκρων, σε σημείο που χάνει την περσινή του ταυτότητα. Αυτό το agressive, με τα αδιάκοα τρεξίματα, την ταχύτητα με τη μπάλα ή χωρίς αυτήν. Τα έχουμε δει φε΄τος, σε συνδυασμό με την προσπάθεια του προπονητή να εξελιχθεί το παιχνίδι της ομάδας. Κάπου όμως όλο αυτό χάνεται και φτάνουμε στο άλλο άκρο όπως χθες. Ελάχιστη δημιουργία, μηδέν φάσεις και ένας ΑΡΗΣ στα όρια του αδιάφορου, με εξαίρεση 2-3 εξάρσεις στο παιχνίδι του.

Ο Ματίγια ξεκίνησε με τη σωστή ποδοσφαιρική λογική να συνεισφέρει δημιουργικά απέναντι σε μία κλειστή ομάδα που μάζευε 7-8 παίκτες στην περιοχή της όταν αμυνόταν. Ούτε ο Ισπανός όμως, ούτε ο Μπερτόγλιο ούτε οι πλάγιοι δημιούργησαν όπως έπρεπε, για να φτάσουμε στο σημείο να κάνει σε κάποιες φάσεις το παιχνίδι ο Φαμπιάνο.

Το βασικό πρόβλημα του ΑΡΗ ήταν πρώτα ότι βρισκόταν τουλάχιστον μία ταχύτητα πίσω σε όλα, όπως και η αδυναμία του να φτάσει τη μπάλα στην περιοχή. Ακόμα και στις λίγες περιπτώσεις όμως που το έπραξε, δεν είχε την τελική. Ο Μαντσίνι φορ δεν είναι, άσχετα που τον βαφτίσαμε αναγκαστικά. Και ο Λόπεθ όσο και να στηρίζεται, είναι ένας παίκτης που επέστρεψε έπειτα από επτά μήνες και εκείνος που πέρυσι τον Ιανουάριο δόθηκε δανεικός επειδή δεν υπολογιζόταν. Εκτελεστές δεν έχεις μεσοεπιθετικα, οπότε…

Παίκτες-κλειδιά δεν τράβηξαν. Οσοι γύρισαν από κορωνοϊό δεν έχουν συνέλθει ακόμα. Εντιαγέ και Τζέγκο ήταν οι μόνες ουσιαστικές λύσεις από τον πάγκο για να αλλάξουν κάτι. Εδώ μπαίνει στο “κάδρο” και η δομή του ρόστερ, διότι στο ξεκίνημα της σεζόν όλα ήταν καλά στα χαρτιά αλλά σε βάθος χρόνου φαίνεται ότι η η “συνταγή” υπάρχει προπονητικά αλλά κάποιες φορές δεν βοηθούν και τα “υλικά”.

Δεν γίνεται όμως ακόμα κι έτσι, να βλέπεις τον Απόλλωνα Σμύρνης να παίζεις με το ένστικτο της επιβίωσης και τον ΑΡΗ στα όρια της απάθειας. Άνευρο, να μην έχει τον τσαμπούκα που επιβαλλόταν αφού έφτασε σε σημείο όπου η απώλεια βαθμών απαγορεύεται. Και η 4η θέση που θα είχε με το -6, δεν μου λέει κάτι όσο και αν “πειράζει” το μυαλό του.

Για να αλλάξει τα κακώς κείμενα της φετινής σεζόν, χρειάζεται χρόνος, πλάνο και βελτίωση όπως ανέφερε ο Μάντζιος. Βελτίωση που για τον Έλληνα τεχνικό νομίζω ότι δεν περιλαμβάνει μόνο το αγωνιστικό. Έχει κι άλλα…

Έχει την πρώτη ευθύνη για να αλλάξει την κατάσταση όσο μπορεί και η ομάδα να μην παίξει με τη φωτιά στο Κύπελλο, χωρίς το υλικό να τον βοηθάει στον βαθμό που θα ήθελε. Και μετά είναι η ευθύνη των παικτών να αντιληφθούν πόσο οριακά είναι τα πράγματα, ειδικά με σε έναν θεσμό όπου η τελευταία κλήρωση αύξησε ακόμα περισσότερο τις απαιτήσεις.

Η ευθύνη πέφτει και στον Καρυπίδη, ο οποίος “τρέχει” το μεταγραφικό και είδε από κοντά χθες την ανάγκη ενίσχυσης ακόμα πιο εμφανή. Και υπό τον φόβο της τιμωρίας του CAS, η ανάγκη μεγαλώνει ακόμα περισσότερο…

 

Προτεινόμενα Άρθρα

ALLABOUTARIS TV! ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΙΣ 20:00 ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΤΟΥ ALLABOUTARIS.GR ΣΤΟ YOUTUBE!

X