Η χρονιά δεν τελείωσε για τον ΑΡΗ… Ακόμα 1+6 παιχνίδια για να εξασφαλίσει τον μίνιμουμ στόχο του για φέτος και συγκεκριμένα την 5η θέση.
Είναι ο μοναδικός τρόπος ώστε να μην μπει η στάμπα της απόλυτης αποτυχία φέτος, Διότι εν μέρει η σεζόν είναι ήδη αποτυχημένη και αυτό δεν αμφισβητείται. Συμπέρασμα που δεν προκύπτει από το “θέλω” του καθενός -που πολλές φορές είναι και υποκειμενικό- αλλά από τους στόχους που τέθηκαν και ποιοι επιτεύχθηκαν.
Το Κύπελλο έφυγε νωρίς από τη συζήτηση και αρκετά μετά ο ΑΡΗΣ απώλεσε τον στόχο της 4ης θέσης. Ουσιαστικά το έκανε πριν κάμποσο καιρό και απλά στο Βόλο έπεσε τυπικά η αυλαία, με ένα 90λεπτο στο οποίο καθρεφτίζεται η φετινή ομάδα. Λάθη δικά της και… ανθρώπινα λάθη.
Η αποστολή του ΑΡΗ ήταν εξ αρχής αρκετά δύσκολη. Πόσο μάλλον πάνω σε ένα φορμάτ που έγινε φωτογραφικά για αυτόν, όπως και το δια δύο στο 5-8 όπου θα αισθάνεται ως… ξένος απέναντι σε ομάδες που ξεκίνησαν τη σεζόν με τη φιλοδοξία να μπουν σε αυτό το γκρουπ των πλέι οφ.
Δεν τον ήθελαν…
Στο… ταμείο της απώλειας του πρώτου γκρουπ, άλλος θα πει για τη διαιτησία. Άλλος θα τονίσει ή και θα υπερτονίσει τα λάθη του ΑΡΗ. Στο τέλος, αμφότεροι θα έχουν δίκιο.
Για να γίνει κουβέντα πάνω σε αυτή την αγωνιστική αποτυχία, δεν γίνεται να πάμε μονόπατα στη διαιτησία ή αντίστοιχα στο αγωνιστικό. Είναι ο συνδυασμός αυτών των δύο που… εκτροχίασαν σταδιακά τον ΑΡΗ από τον περασμένο Νοέμβριο.
Δεν επιδέχεται αμφισβήτησης ότι ο ΑΡΗΣ έχασε 9-10 βαθμούς ελέω διαιτησίας. Τους μισούς να είχε, τώρα θα μιλούσαμε διαφορετικά. Είτε με εξώφθαλμα σφυρίγματα είτε με εκείνα που σε αυτόν πάντα θα δίνονται εις βάρος του αλλά στους από πάνω… ούτε συζήτηση. Γιατί; Διότι εξωαγωνιστικά είσαι αδύναμος και ανίκανος να προστατευτείς από τις… πλάγιες μεθόδους υλοποίησης του φορμάτ όπως το είχαν στο μυαλό τους εκείνοι που το σχεδίασαν πριν το φινάλε της περσινής σεζόν. Και το κατάφεραν… με τις ευλογίες του ΑΡΗ.
Ο ΑΡΗΣ δεν υποστήριξε όπως έπρεπε τον στόχο της 4άδας
Στην πορεία μόνο της σεζόν μπορεί να βγάλει μία ομάδα ασφαλή συμπεράσματα για τα όποια λάθη έγιναν το καλοκαίρι που προηγήθηκε.
Η αλήθεια είναι ότι πέρυσι ο ΑΡΗΣ κινήθηκε πιο ορθολογικά από πολλές άλλες χρονιές, ως προς τον αριθμό των παικτών ή ακόμα και τα χαρακτηριστικά τους. Παράλληλα έκλεισε ένα σημαντικό μέτωπο με την ανανέωση του Μορόν και σταδιακά μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου ήταν η ομάδα… talk of the town με το ποδόσφαιρο που έπαιζε και την σταθερή παρουσία της για αρκετό διάστημα στην κορυφή της βαθμολογίας. Ηταν όλα αγγελικά πλασμένα τότε; Οχι φυσικά αλλά υπήρχε μία ισορροπία που άρχισε να χαλάει μετά το Αγρίνιο.
Εκεί είναι το σημείο μηδέν…Εκεί αρχίζει να χαλάει η πνευματική κατάσταση της ομάδας. Εσωτερικά θέματα, ζητήματα μεταξύ παικτών δημιουργούν μία… βόμβα που ο Άκης Μάντζιος δεν μπόρεσε να αφοπλίσει, με την ευθύνη να πέφτει μετά στον Μαρίνο Ουζουνίδη που ακόμα παλεύει με το… θηρίο της νοοτροπίας στα αποδυτήρια και άλλα ζητήματα.
Οταν πάνω απ’ όλα αυτά -που δεν διορθώνονται για καιρό- μπαίνουν και τα αγωνιστικά, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Και το αγωνιστικό είναι αυτό που η διοίκηση μπορεί άμεσα να διορθώσει τον Ιανουάριο.
Αν εξαιρέσουμε την ταχύτητα του ΑΡΗ στο θέμα Μεντίλ, η αλήθεια είναι ότι δεν βοήθησε όσο έπρεπε την ομάδα για να ανταποκριθεί στον στόχο της 4άδας. Τα εξτρέμ ήρθαν αργά και ακόμα δεν δίνουν νούμερα. Χαφ δεν ήρθε ποτέ και επιστρατεύονται Μοντόγια-Πάρντο για τον άξονα. Το κενό του Γκαρθία δεν καλύφθηκε αλλά υπάρχει το ελαφρυντικό ότι όλα έγιναν τελευταία στιγμή. Δεύτερη αξιόπιστη λύση στο “9” δεν υπάρχει. Και φυσικά το θέμα του κλίματος στην ομάδα που μόνο ένας Ουζουνίδης δεν φτάνει για τα στρώσει όλα μόνος του. Εδώ όμως η κουβέντα πάει σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που αφορά τη στελέχωση, τη νοοτροπία του κλαμπ. Πράγματα που πρέπει να ενταχθούν στο πλαίσιο της αλλαγής φιλοσοφίας που είναι υποχρεωτική από τη νέα σεζόν.
Το λάθος που πρέπει να αποφύγει
Να τα ρίξει όλα στη διαιτησία… Και 4ος να έβγαινε ο ΑΡΗΣ, τα παραπάνω δεν αναιρούνται. Και οι άλλοι κάνουν λάθη, απλά έχουν άλλη οικονομική δυνατότητα για να τα διορθώσουν και ενίοτε τα… άνθρωπινα λάθη με το μέρος τους. Από τη στιγμή λοιπόν που ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να διαχειριστεί τα εξωαγωνιστικά, ας φροντίσει να περιορίσει τα δικά του κακώς κείμενα και να αφήσει το επαναλαμβανόμενο μοτίβο των τελευταίων τριών χρόνων που προφανώς δεν φέρνει αποτελέσματα. Οχι το πρωτάθλημα, αλλά να είσαι πιο ανταγωνιστικός και φυσικά πιο δομημένος ως ρόστερ και εταιρία.
Από εδώ και πέρα υπάρχει η 5η θέση και το ευρωπαϊκό εισιτήριο… Κυπέλλου επιτρέποντος. Είναι ο αυτονόητος στόχος για τον ΑΡΗ. Δεν αποτελεί επιτυχία… Αυτό όμως δεν θα πρέπει να αναιρέσει πόσο σημαντικός είναι για το στάτους του και την επόμενη χρονιά, ώστε να κυνηγήσει -επιτέλους- το milestone στο οποίο μόνιμα αποτυγχάνει από το 2019. Δηλαδή να αγωνιστεί στην Ευρώπη και μετά το καλοκαίρι, μέσω της παρουσίας του στη League Phase του Europa Conference League που είναι κομμένο και ραμμένο στα δεδομένα των ελληνικών ομάδων.
