Στριφογυρίζει στο μυαλό μου από τις προάλλες, που μου ζητήθηκε να γράψω ένα blog για τη σημερινή μέρα. Μέρα γιορτής για τον ΑΡΗ σε όλο τον κόσμο. Οπουδήποτε οι καρδιές χτυπούν Κιτρινόμαυρα. Θα καταλάβετε παρακάτω…
Ξέρετε δεν είναι εύκολο να είσαι ΑΡΗΣ. Κι αφήστε τη δική μου τη γενιά, που έζησε την μπασκετική αυτοκρατορία. Δεν μπορεί να είναι εύκολο να είσαι ΑΡΗΣ. Το ξέρεις όμως, το καταλαβαίνεις. ΑΡΗΣ σημαίνει αντίσταση στη μόδα και στα «μια ομάδα μια πόλη». ΑΡΗΣ σημαίνει ντομπροσύνη. ΑΡΗΣ θα πει αυτό που δεν θα καταλάβουν ποτέ οι άλλοι τι σημαίνει για τους Αρειανούς.
ΑΡΗΣ σημαίνει να σε αντιγράφουν, θα πει να μην ασχολούνται μαζί σου, αλλά να ζουν και να αναπνέουν για να δουν τι θα κάνεις. ΑΡΗΣ σημαίνει να σπας το κατεστημένο αυτών που λένε ότι θέλουν… να σπάσουν το κατεστημένο. ΑΡΗΣ θα πει να παίζεις πάντα για τη νίκη.
Επιστρέφοντας στην εισαγωγή και στο τι στριφογυρίζει το μυαλό μου.
Δε νομίζω ότι μπορεί να τα πει κανείς καλύτερα, πέρα από τον Νικόλα Άσιμο. Δύο-τρεις στίχοι του, όλοι η ζωή μας…
Δεν πα να μας χτυπάν με όλμους και κανόνια
Δεν πα να μας χαλάν τα πιο όμορφα μας χρόνια
Κι αυτοί που μας μιλούν πως θέλουν το καλό μας
Ποτέ τους δεν ακούν το δίκιο το δικό μας
Για μας, για μια ζωή πιο λεύτερη πιο νέα
Χρόνια πολλά σε όλους…
