Ιδια κατάσταση, ίδια προβλήματα, ίδια συμπεράσματα… Το μόνο που αλλάζει από αγωνιστική σε αγωνιστική για τον ΑΡΗ είτε η επιδείνωση της κατάστασής του ή αν έρθει καμιά νίκη όπως με τον Πανσερραϊκό.
Πριν τον χθεσινό αγώνα μιλούσαμε για μία σχέση εμπιστοσύνης που πρέπει να χτίσει ξανά η ομάδα, πρωτίστως με τον εαυτό της και ακολούθως με τον κόσμο της. Να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία του νέου έτους και ενός αγώνα στο “σπίτι” της ώστε να τραφεί ψυχολογικά μέσα από μία νίκη και να παραμείνει κοντά στην 4άδα πριν τα ντέρμπι. Ακόμα και τώρα βέβαια δεν είναι μακριά αλλά δεν πείθει σε καμία περίπτωση ότι μπορεί να την προλάβει. Είναι η πικρή αλλά σωστή αλήθεια που τόνισε ο Μαρίνος Ουζουνίδης.
Η χθεσινή αποκρουστική εικόνα επιθετικά και η… πολυσυζυτημένη νοοτροπία που δεν επέδειξαν για ακόμη μία φορά αρκετοί παίκτες, είναι δύο στοιχεία με τα οποία “γκρεμίζουν” για περίπου δύο μήνες όσα “έχτισαν” με μόχθο και δουλειά το αμέσως προηγούμενο δίμηνο. Διότι μπορεί η αφετηρία του κακού να είναι στο… σφαγείο του Αγρινίου, αλλά από εκεί και μετά ο ΑΡΗΣ είναι περισσότερο υπεύθυνος για την κατάστασή του. Ακόμα και αν κόντρα στον Βόλο είχε δικαιολογημένα παράπονα από τον Τσαγκαράκη.
Δεν χρειάζεται να καταστρώσει ο Ουζουνίδης ολόκληρο στρατηγικό πλάνο για να βγάλει ο ΑΡΗΣ μία ρημάδα κλασσική ευκαιρία για 90 λεπτά. Να δείξει το μέταλλο και την αύρα που τον χαρακτήριζαν ως ομάδα για δύο μήνες
Με τέσσερις ανούσιες τελικές του άνευρου Μορόν, τις μηδέν του Μάνου ή τις δύο από Σαβέριο και Σουλεϊμάνοφ, δεν πας πουθενά. Ακόμα και αν για 57 λεπτά δεν άφησες τον ΟΦΗ να κάνει υποψία φάσης, πετυχαίνοντας εν τέλει δύο γκολ με δύο τελικές, Το έκανε όμως… Εσύ τι έκανες; Τελείωσες το παιχνίδι με 0,58 xGoals κο αντίπαλος είχε πάνω από 1.
Και φυσικά δεν είναι θέμα προπονητή…
Το χθεσινό ήταν ίσως η πιο ηχηρή επιβεβαίωση όσων λέμε τους τελευταίους δύο μήνες… Οτι δηλαδή το πρόβλημα στον ΑΡΗ δεν είναι ο εκάστοτε προπονητής. Ούτε ο Μάντζιος ήταν πρόβλημα, -που με τους κλεμμένους βαθμούς είχε την ομάδα 1η- ούτρ φυσικά ο Ουζουνίδης που καλά-καλά δεν έχει συμπληρώσει μήνα στην ομάδα.
Το πρόβλημα είναι αυτό που ήταν εξ αρχής. Δηλαδή των παικτών. Το μεταξύ τους και η νοοτροπία ορισμένων ποδοσφαιριστών-κλειδιά που δυστυχώς απλώνεται εντός των αποδυτηρίων όπως φαίνεται.
Η σκληρή αλλά σωστή αλήθεια του Ουζουνίδη και εκεί που το… χάλασε
Ο προπονητής του ΑΡΗ δείχνει από το ματς της Τρίπολης ότι εντόπισε άμεσα το πρόβλημα στην ομάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι χρησιμοποιεί συνεχώς τη λέξη “νοοτροπία”. Δεν είναι τυχαίο ότι χθες έκανε λόγο ακόμα και για αλλαγές κάποιων παικτών εάν δεν καταλάβουν κάποια πράγματα. Δίκιο έχει, όπως και για τον στόχο της 4άδας. Μπορεί να “πόνεσε” αλλά αυτός ο ΑΡΗΣ δεν είναι ικανός να μπει στην 4άδα. Δεν πείθει αγωνιστικά ή πνευματικά σε αυτό το χρονικό σημείο. Και το κακό είναι ότι κάθε εβδομάδα γίνεται χειρότερο. Για αυτό και ίσως ήρθε η ώρα γενναίων αποφάσεων του προπονητή, πάντα φυσικά σε συνεννόηση με τον Καρυπίδη.
Βαθμολογικά ο ΑΡΗΣ είναι ακόμα εντός στόχου και με ρεαλιστικές πιθανότητες. Η εικόνα του όμως είναι αυτή που τον απομακρύνει από την 4άδα και θα πρέπει να κάνει στροφή 180 μοιρών σε λίγα 24ωρα για να πει ότι τουλάχιστον αρχίζει να το αλλάζει.
Εκεί που ο Ουζουνίδης το… χάλασε και έβαλε “τσάμπα” τον εαυτό του στο επίκεντρο ήταν με την αναφορά στον κόσμο. Ένας κόσμος που δικαιολογημένα άρχισε να αποδοκιμάζει μετά το 0-2. Μέχρι τότε όμως, που μπορεί να ακούστηκαν ας πούμε 10-15 φωνές σκόρπιες, η ομάδα τί έκανε; Τίποτα. Με τον Βόλο που δεν υπήρχαν αποδοκιμασίες; Στην Τρίπολη; Μέσα στην ΑΕΚ για το πρωτάθλημα; Και πάει λέγοντας.
Ο Ουζουνίδης δεν είναι απλά ο τελευταίος που φταίει. Δεν φταίει ο άνθρωπος… Μπορεί να ήθελε να υπερασπιστεί τους παίκτες του. Πέραν όμως του νοήματος της τοποθέτησης και των καλών προθέσεων που έχει για την ομάδα, δεν το λες τώρα και μετά από ένα τέτοιο αποτέλεσμα.
Και στην τελική, δεν μπορούμε να μιλάμε για πίεση ή άγχος όταν αναφερόμαστε σε 25χρονους, 30χρονους που βάζουν τριψήφια ποσά στους λογαριασμούς τους κάθε χρόνο. Για να αντέχουν στην πίεση και για τις ποδοσφαιρικές τους ικανότητες αμείβονται με αυτά τα ποσά.
