Δύο χρόνια πέρασαν από εκείνο το απόγευμα της 5ης Ιανουαρίου του 2020, όπου όλοι πάγωσαν στο άκουσμα της επίθεσης εις βάρος ενός Βούλγαρου οπαδού, σε περιοχή δίπλα στον χώρο του Μεγάρου Μουσικής.
Το όνομα αυτού: Τόσκο Μποζατζίσκι.
Ο ίδιος και η παρέα του, είχαν κατηφορίσει στη Θεσσαλονίκη από την Βουλγαρία, προκειμένου να παρακολουθήσουν από κοντά το ΑΡΗΣ-ΠΑΟΚ της προηγούμενης μέρας. Όταν αγκάλιαζε όμως την μητέρα του και τους δικούς του ανθρώπους, δεν φανταζόταν ότι θα το κάνει για τελευταία φορά.
Μια μέρα μετά το 4-2 επί του ΠΑΟΚ, ο Βούλγαρος οπαδός και η παρέα του, έπεσαν θύματα ενέδρας, μέρα μεσημέρι στην καρδιά της Θεσσαλονίκης.
Στα χτυπήματα που δέχθηκε, το τελειωτικό χτύπημα ήρθε να το δώσει το αυτοκίνητο που τον παρέσυρε, με αποτέλεσμα να αφήσει την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο, γράφοντας μιας από τις πιο μαύρες σελίδες οπαδικής βίας στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου και όχι μόνο.
Η δικαιοσύνη μπορεί να άργησε αλλά έκανε την δουλειά της και αναγνώρισε ότι επρόκειτο για ανθρωποκτονία, προσφέροντας μια μερική δικαίωση και στην οικογένεια του Τόσκο.
Η ουσία είναι όμως ότι ένα παιδί δεν γύρισε ποτέ πίσω, στην μητέρα του, την αδερφή του και τον πατέρα του.
Πάντα όμως, θα τον θυμούνται τόσο αυτοί, όσο και ο ΑΡΗΣ.
Τόσκο, δε θα ξεχάσουμε ποτέ.
