Τη στιγμή που όλος ο ΑΡΗΣ ατένιζε με περισσότερο αισιοδοξία το μέλλον του μετά τη νίκη επί του Παναθηναϊκού, εξέπνεε και το deadline των ελεύθερων για τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο.
Ο Ντάριο Σπίκιτς είναι η τελευταία κίνηση της ομάδας και “κλείδωσε” το ρόστερ με το οποίο θα πορευτεί ως το καλοκαίρι δίχως να αποκτηθεί άλλος χαφ, για τον οποίο έγινε μία προσπάθεια, ή δίχως τερματοφύλακα που είναι μία άλλη… χτυπητή ανάγκη της ομάδας.
Αυτούς έχει λοιπόν ο Μαρίνος Ουζουνίδης και με αυτούς θα πορευτεί ως τον επόμενο Μάιο. Και το “αυτούς” περιλαμβάνει πλέον και εκείνους που είχαν ελάχιστο ή καθόλου χρόνο μέχρι στιγμής, πλην εξαιρέσεων όπως ο Χουάνκαρ για την ώρα τουλάχιστον…
Τα δύο πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι των Ζαν Ζουλ και Ρούμπεν Πάρντο. O πρώτος μπήκε στις καθυστερήσεις του αγώνα με την Καλλιθέα και ο δεύτερος στις αντίστοιχες του ματς με τον Παναθηναϊκό. Ο Ισπανός μάλιστα είναι μία παρουσία που προκάλεσε αίσθηση, καθώς αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε επίσημο ματς μετά το παιχνίδι του περασμένου Μαΐου με την Καλλιθέα. Ο ΑΡΗΣ ήταν για καιρό σε συζητήσεις για την αποχώρησή του, φτάνοντας μάλιστα στα άκρα πριν αποκατασταθούν -όπως φαίνεται- οι σχέσεις των δύο πλευρών.
Η παρουσία των δύο παικτών, έστω για λίγα λεπτά, είναι αυτή στην οποία αποτυπώνεται η νοοτροπία του Ουζουνίδη. Θέλει το γκρουπ ενωμένο και να δώσει την αίσθηση σε όλους τους παίκτες ότι… τους βλέπει. Να αισθανθούν κομμάτι της ομάδας, ασχέτως που δύσκολα θα συμπεριληφθούν στα βασικά του πλάνα. Μία λογική την οποία διεμήνυσε και στον Θεόδωρο Καρυπίδη. Οτι θα πορευτεί με αυτούς που έχει και θα προσπαθήσει να τους αξιοποιήσει, πόσο μάλλον αυτούς τους δύο σε ένα κέντρο που τα κενά δεν καλύφθηκαν τον περασμένο Ιανουάριο μετά την αποχώρηση του Γκαρθία και έχοντας ήδη μία δεδομένη ανάγκη στα χαφ.
Ειδικότερα πάντως στην περίπτωση του Ζουλ είναι και θέμα του ίδιου του ποδοσφαιριστή ο οποίος στο πρώτο μισό της σεζόν δεν ήταν αυτός που έπρεπε στην καθημερινότητα της ομάδας, έχοντας και το δικό του μερίδιο ευθύνης για το γεγονός ότι δεν αξιοποιήθηκε παραπάνω… Κάτι που σημαίνει ότι οφείλει να προσπαθήσει περισσότερο για να πάρει και παραπάνω χρόνο, έχοντας τη δυνατότητα από τη στιγμή που δεν υπάρχουν άλλες επιλογές πίσω από το δίδυμο Μόντσου-Σιφουέντες και όντας το μοναδικό 6άρι του ρόστερ. Το μοναδικό του εμπόδιο είναι η κατάσταση με τους μη κοινοτικούς και οι εκάστοτε αποφάσεις του προπονητή όταν θα είναι έτοιμοι τόσο ο Ντιαντί όσο και ο Ντουντού.
