Είναι από τα ελάχιστα ΑΡΗΣ-ΠΑΟΚ των τελευταίων ετών που θα θυμόμαστε λίγα πράγματα εκατέρωθεν, σε ένα αρκετά ισορροπημένο ματς.
Για τον ΑΡΗ, στον οποίο εστιάζουμε κιόλας, το χθεσινό ντέρμπι είχε τίτλο και αυτός ήταν ” η τελευταία ευκαιρία”… Μία ακόμη “ζαριά” για να αποκτήσει ξανά ο στόχος της 4άδας ρεαλιστική προσέγγιση. Το 0-0 δεν ήταν το χειρότερο αποτέλεσμα που θα μπορούσε να έρθει, κρατάει όμως μία διαφορά έξι βαθμών που απαιτεί… αυτοκτονία του ΠΑΟΚ και ένα ντεμαράζ νικών από πλευράς ΑΡΗ για να αλλάξει την κατάσταση. Ένα ντεμαράζ το οποίο απέτυχε να ξεκινήσει χθες…
Το καλό 25λεπτο και η αλληλοεξόντωση με τον ίδιο τρόπο
Ο ΑΡΗΣ για 25 λεπτά έχει ίσως το καλύτερο διάστημά του επί εποχής Ουζουνίδη. Μπλόκαρε τον ΠΑΟΚ με πίεση ψηλά και τον οδήγησε σε μακρινές μπαλιές από την πίσω ζώνη προς τον Τισουντάλι, ο οποίος ήταν ερμαίο της καλής μέρας του Βέλεθ. Επιθετικά η ομάδα κυκλοφόρησε καλά τη μπάλα στο μισό του ΠΑΟΚ, έριξε το βάρος στη δεξιά πλευρά και έβγαλε κάποιους καλούς συνδυασμούς αλλά υστέρησε στις τελικές αποφάσεις της.
Από εκεί και μετά ο ΠΑΟΚ φυσιολογικά πήρε την κατοχή μέχρι την ανάπαυλα -δεν μπορούσε ο ΑΡΗΣ συνεχόμενα στο ίδιο τέμπο- προσπαθώντας μετά το 45′ να αιφνιδιάσει και να απαντήσει με το ίδιο “νόμισμα”. Αυτό της πίεσης.
Η απουσία του Φαμπιάνο από τα στόπερ ήταν ανασταλτική για τις αποτυχημένες προσπάθειες στο build up του ΑΡΗ. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε περισσότερες κατοχές, είχε καλές προϋποθέσεις και 2-3 φάσεις από λάθη… δώρα όπως του Μπράμπετς ή του Σιφουέντες. Στο τελευταίο μισάωρο το ματς σταδιακά “έσβηνε” και έτσι φτάσαμε σε ένα 0-0 που βόλεψε… και δεν βόλεψε. Τόσο τον έναν όσο και τον άλλον…
Ο καλός Φαμπιάνο, ο… χαμένος Μάνου και τα ποδοσφαιρικά προβλήματα
Ο Βραζιλιάνος εξελίχθηκε από λύση ανάγκης σε έναν εκ των κορυφαίων του αγώνα. Δεν φοβήθηκε να ανέβει, συμμετείχε στην επίθεση ενώ αμυντικά μαζί με τον Σουλεϊμάνοφ “έσβησαν” την δυνατή πλευρά του ΠΑΟΚ με Μπάμπα και Τάισον.
Την ίδια στιγμή δεν τα πήγε εξίσουν καλά η άλλη σημαντική διαφοροποίηση στα πλάνα του Ουζουνίδη. Ο Γκαρθία έπαιζε τυπικά εξτρέμ αλλά ουσιαστικά στους εσωτερικούς διαδρόμους, με στόχο να βγαίνουν δύο ή και τρεις -ανάλογα με τα ανεβάσματα του Σιφουέντες- παίκτες έξω από την περιοχή του Κοτάρσκι. Να δημιουργηθεί μία υπεραριθμία απέναντι στα χαφ του ΠΑΟΚ. Είναι άλλο όμως για τον Γκαρθία να κινείται διαγώνια προς τα μέσα και άλλο να ξεκινάει κάθετα από τον άξονα. Φάνηκε και προς το τέλος, όταν έκανε το δεύτερο και… εμφανίστηκε λίγο παραπάνω στο ματς. Μία επιλογή με σκεπτικό για τον Ουζουνίδη, η οποία ωστόσο δεν του βγήκε. Και για αυτό ίσως έπρεπε ο Σίστο να μπει αρκετά νωρίτερα στο παιχνίδι.
Η βασική διαφορά με τον ΠΑΟΚ αλλά και κόντρα στον Ολυμπιακό είναι ότι ο ΑΡΗΣ βγάζει αντίδραση. Δείχνει χαρακτήρα, παλεύει και αφήνει στο παρελθόν -για την ώρα- άνευρες εμφανίσεις όπως αυτή με τον ΟΦΗ ή το δεύτερο ημίχρονο στην Τρίπολη. Ο Ουζουνίδης κερδίζει κάτι για το οποίο μοχθεί έναν μήνα τώρα. Για αυτό και χθες τα προβλήματα της ομάδας ήταν αποκλειστικά ποδοσφαιρικά… και μεταγραφικά.
Ελλειψη ουσίας στο τελευταίο τρίτο και κατ’ επέκταση δυσκολία στο γκολ. Πρόβλημα στο build up και μία στατικότητα σε εκνευριστικό σημείο στο δεύτερο μέρος, αδυνατώντας σε τουλάχιστον 3-4 περιπτώσεις ο ΑΡΗΣ να βγει στα μέτρα που άφηνε ο ΠΑΟΚ και να τον βρει σε ανισορροπία. Χαμένες ευκαιρίες με μεγάλη σημασία σε ματς όπως το χθεσινό. Θέματα που χρήζουν διόρθωσης και ενισχύσεων τις οποίες επεσήμανε χθες ο Ουζουνίδης.
Έχουμε αναφέρει χίλιες φορές τις ανάγκες του ΑΡΗ, οπότε είναι περιττό να πούμε κάτι παραπάνω. Πρέπει να γίνουν κινήσεις, πρέπει να υπάρξουν αποχωρήσεις. Όσο δύσκολο και αν είναι λόγω της εποχής ή της δύσκολης που βάζει ο ΑΡΗΣ μόνος του με τη φιλοσοφία που μπαίνει πάντα στις μεταγραφικές περιόδους.
Πίεση στον εαυτό του μέσω… 4άδας
Ναι, η 4άδα δεν είναι πλέον ρεαλιστική και μόνο με θαύμα θα αλλάξει κάτι. Εδώ που φτάσαμε, το πρώτο ζητούμενο είναι η εξασφάλιση της 5ης θέσης, που είναι και ο μίνιμουμ στόχος. Οπως έλεγε όμως και ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου, “βάλε στόχο το 10 για να πάρεις το 8” και πάει λέγοντας… Ο ΑΡΗΣ λοιπόν οφείλει να βάλει πίεση στον εαυτό του για την 4άδα, ώστε μέσα από αυτή τη διαδικασία να εδραιωθεί στην 5η θέση και να πάρει κεφάλι έναντι των υπολοίπων.
Ο Ουζουνίδης έχει αρκετή δουλειά και όχο υπό τις καλύτερες συνθήκες. Δεν είναι μάγος ώστε σε έναν μήνα να κάνει θαύματα. Οπως όμως η ομάδα χρειάζεται αποτελέσματα, το ίδιο τα έχει ανάγκη και αυτός για να γίνουν πιο ευνοϊκές οι συνθήκες της δουλειάς του και να μην αυξηθεί παραπάνω η φυσιολογική πίεση προς αυτόν, δείχνοντας βέβαια ότι ξέρει να τη διαχειρίζεται.