%20αντιδράσεις){kind=icon}
Ο ΑΡΗΣ στο Βόλο γνώρισε τη δεύτερη ήττα του στο πρωτάθλημα. Όχι ότι υπάρχουν καλές ήττες, αλλά τούτες οι δύο πληγώνουν, στεναχωρούν και προκαλούν διάφορα ερωτήματα. Όπως για παράδειγμα, κατά πόσο η ομάδα μπορεί όντως φέτος να κάνει πρωταθλητισμό, αν τα κενά στο ρόστερ ή η μη προσαρμογή συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών, μπορούν να καλυφθούν άμεσα και, σίγουρα πάντως, μέχρι την μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, και διάφορα άλλα.
Η ουσία είναι ότι χθες στο Πανθεσσαλικό φάνηκε ξεκάθαρα ότι έτσι όπως είναι δομημένος ο Άρης κι έτσι όπως προετοιμάστηκε το περασμένο καλοκαίρι, δεν έχει την πολυτέλεια να μην είναι διαθέσιμοι συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές. Δεν έχει την πολυτέλεια, να διαθέτει παίκτες ντεφορμέ ή αθλητές οι οποίοι δείχνουν ότι ακόμη δεν έχουν μπει στο… κλίμα για τους δικούς τους λόγους.
Πολλά πράγματα δεν πήγαν καλά χθες, όμως θεωρώ ότι ήθελε ένα κλικ όχι να μη χάσεις, αλλά να το πάρεις το ματς. Κομβικό σημείο οι χαμένες ευκαιρίες στις αρχές του αγώνα, πολύ δε περισσότερο εκείνη του Ντιόπ, που έχει μπροστά του ολόκληρη εστία «φάτσα-κάρτα» αλλά σουτάρει άουτ. Ή αν ο Βόλος μείνει με δέκα στο 13’, όπου Βεργέτης και Κουμπαράκης δεν αποβάλουν τον Ουές για το χτύπημα στον Εμπακατά. Προφανώς όμως με τα «αν» δε γίνεται δουλειά κι ακόμη κι αν ο διαιτητής με τον VARίστα δεν είδαν ούτε την κόκκινη στον Μπαριέντος, ενώ έδωσαν κι ένα πέναλτι που σηκώνει πολύ μεγάλη κουβέντα, δεν ευθύνονται αυτοί για την ήττα.
Ο Άλαν Πάρντιου πήρε δύο αποφάσεις, οι οποίες δεν του βγήκαν, ωστόσο δεν στερούνται λογικής. Να βάλει τον Πίρσμαν στόπερ κι όχι τον Ενκουλού και να παίξει με φορ τον Λουίς Πάλμα αντί του Γκρέι. Δεν του βγήκαν. Τέλος. Ο ΑΡΗΣ είχε την ατυχία σε αυτό το ματς να μην πάρει πράγματα από τα πλάγια μπακ του. Ο Μαζικού έκανε πολλά λάθη στην άμυνα, ο Εμπακατά, δεν έβγαλε ούτε μια σωστή σέντρα και στην ευκαιρία που του δόθηκε στο δεύτερο ημίχρονο να γυρίσει την μπάλα μέσα στην περιοχή με καμιά 5-6 κίτρινες φανέλες μέσα, προτίμησε να τελειώσει τη φάση.
Δέχθηκε δύο γκολ από ισάριθμα παιδαριώδη λάθη κι όταν συνέχισε με παίκτη παραπάνω δεν δημιούργησε κλασικές τελικές, παρά μόνο εκείνη του Ζερβίνιο στο φινάλε. Επαναλαμβάνω, πολλά πράγματα δεν πήγαν καλά, και ουδεμία διάθεση στοχοποίησης παικτών υπάρχει, αφού προφανώς όλοι φέρουν τις ευθύνες τους και μαζί και η τεχνική ηγεσία.
Το θέμα είναι τι γίνεται τώρα, διότι ούτε δικαίωμα μεταγραφών υπάρχει ούτε μπορούν πολλά πράγματα να αλλάξουν, παρά μόνο να γίνει μία προσπάθεια, με πάρα πολλή δουλειά, να καλυφθούν κάπως οι αδυναμίες. Διότι έρχεται ένα σερί αγώνων, πολύ σημαντικών για την οικονομία του πρωταθλήματος, αρχής γενομένης από αυτό με την ΑΕΚ.
Το θέμα είναι πλέον μετά από μία κακή ήττα να βγάλεις μια καλή αντίδραση. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Δίχως να έχω πτυχίο ή εμπειρία και ψυχολογία προπονητή, φαντάζομαι, με σκληρή δουλειά. Να σουλουπωθεί κάπως το πράγμα και μακάρι ο Ετέμπο, που είναι πολύ κομβική μεταγραφή, να μην χρειαστεί μεγάλο διάστημα μέχρι να είναι έτοιμος να παίξει. Και φυσικά να μην υπάρξουν άλλοι τραυματισμοί τύπου Ντουκουρέ και Μπράμπετς, που, όπως αποδεικνύεται είναι πολύ σημαντικοί για την ομάδα.
Η επόμενη μέρα πρέπει να έχει πολλή δουλειά, χωρίς χαλάρωση. Δουλειά και από τον προπονητή, ο οποίος πρέπει όσο το δυνατό γίνεται πιο γρήγορα να «μάθει» την ομάδα του και τους παίκτες του. Και σε αυτό οφείλουν να τον βοηθήσουν όλοι οι «παλιοί». Ξέρω και διαβάζω ότι υπάρχει μια γκρίνια από τον κόσμο για την άδεια που δόθηκε στην διακοπή του πρωταθλήματος (δεν εξετάζω το αν είναι δικαιολογημένο ή όχι). Το πιο σημαντικό για μένα είναι να βρεθεί ένας τρόπος, ώστε να μην «χαλάει» το μυαλό των ποδοσφαιριστών όταν γίνεται κάτι τέτοιο. Δε λέω ότι τους είδα κάπως… χαλαρούς χθες, αλλά σίγουρα δεν ήταν η ομάδα που «γύρισε» το ματς με τον Ολυμπιακό. Και γι’ αυτό δε φταίει μόνο η απουσία του Μπράμπετς.
