Σε μία χώρα και ποδοσφαιρική λογική και δίχως μικροσυμφέροντα, ο Στεφάν Λανουά θα έβγαινε χθες στις καθιερωμένες αναλύσεις του και θα… άδειαζε τους Τσιμεντερίδη και Ζαμπαλά για το Αγρίνιο.
Στην Ελλάδα όμως του 2024, ακούσαμε τον αρχιδιαιτητή της ΚΕΔ να “υποθάλπτει” τους δύο ρέφερι που… τιναξαν στον αέρα ένα ματς και εν μέρει αλλοίωσαν την κατάσταση στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Εστω και αν ο ΑΡΗΣ δεν κουνήθηκε από τη θέση του πρωτοπόρου.
Μπορεί να μην το καταλάβει τώρα, αλλά μακροπρόθεσμα θα διαπιστώσει ότι δημιούργησε ένα δεδικασμένο, σε σημείο που αρκετοί θα ζητούν φάουλ στην παραμικρή επαφή. Οχι “χτύπημα”, επαφή. Άγγιμα όπως είπε ο ίδιος συγκεκριμένα όταν αναφέρθηκε στην επίμαχη φάση με τον Χοσε Σιφουέντες.
Ένα ποδοσφαιρικό δεδικασμένο που σίγουρα θα έρθει ξανά στην επιφάνει κατά τη θητεία του, μέχρι να αποχωρήσει και αυτός για να έρθει ο επόμενος που θα κάνει τη δική του πολιτική. Οπως κάνουν άλλωστε όλοι όσοι έρχονται τόσα χρόνια στην Ελλάδα για να αναλάβουν το συγκεκριμένο πόστο. Μία κρίνουν δίκαια και μία… όπου φυσάει ο άνεμος.
Δεν θα… γλυκάνει κανέναν ότι παραδέχεται το αυτονόητο. Οτι δηλαδή τα δύο γκολ του Παναιτωλικού ορθώς ακυρώθηκαν ή για την κρίση του στην καρατιά του Μπρινιόλι στον Σουλεϊμάνοφ. Τη δουλειά του έκανε. Το ερώτημα είναι όμως γιατί μία ξεκάθαρη φάση κρίνεται με τέτοιο άστοχο τρόπο; Η πολιτική, η οποία αναφέρεται πιο πάνω, είναι ένα πολύ πιθανό σενάριο αφού νοήμων διαιτητής, εν ενεργεία ή πρώην, που δεν έχει δόλο ή άλλα συμφέρονται αποκλείεται να χαρακτηρίσει ως φάουλ τη συγκεκριμένη φάση.
Η αντίδραση του Λανουά είναι μία από τις πολλές που όλα αυτά τα χρόνια μας οδηγούν μπροστά σε μία συγκεκριμένη πόρτα. “Γιατί λειτουργούν έτσι οι αρχιδιαιτητές”; “Γιάτι σφυρίζουν έτσι οι διαιτητές;” Για όλα αυτά -και άλλα πολλά- πίσω από την κλειστή πόρτα υπάρχουν οι εκάστοτε παράγοντες που διοικούν τα κέντρα αποφάσεων του ελληνικού ποδοσφαίρου ή κάποιες ποδοσφαιριστές ομάδες. Και όσες αναλύσεις και να γίνουν, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι πρώτα πρέπει να αλλάξουν μυαλά αυτοί και μετά οι υπόλοιποι. Οχι για τα ανθρώπινα λάθη που πάντα θα γίνονται από τους διαιτητές. Από τα… άλλα. Και δυσκολευόμαστε όλοι να πιστέψουμε ότι αυτό στο Αγρίνιο ήταν τόσο αθώο…
