Ο άξονας του ΑΡΗ έχει προλάβει να δει αρκετές τριάδες στον χώρο του κέντρου φέτος, λόγω πλειάδας επιλογών αλλά και της… έλλειψης σε αρκετές περιπτώσεις που δεν βοηθάει στη δημιουργία μίας σταθερής κατάστασης.
Η μοναδική σταθερά των τελευταίων αγωνιστικών είναι ο Μπίργκερ Βερστράτε, επιστρέφοντας μάλιστα χθες στις ουσιαστικές εμφανίσεις μετά την Τούμπα, βοηθώντας κυρίως ανασταλτικά αλλά και επιθετικά όταν χρειάστηκε στο πρώτο ημίχρονο Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο ο Βέλγος ήταν… κολώνα στο κέντρο και παίζοντας μάλιστα τις περισσότερες χωρίς τις βοήθειες του Τζούρασεκ, ο οποίος μαζί με τον Πάρντο δεν ανταποκρίθηκαν στις τακτικές απαιτήσεις ενός αγώνα που το διάστημα της χρήσης του ήταν συγκεκριμένο. Ειδικά για τον Κροάτη, ο οποίος έχει και μία παραπάνω δικαιολογία σε σχέση με τον Ισπανό.
Ο Βερστράτε ήταν “6άρι” και “8άρι” μαζί
Ο Βέλγος ήταν από τους καλύτερους του ΑΡΗ στο χθεσινό ματς. Συνολικά είχε οκτώ ανακτήσεις κατοχής, επτά κερδισμένες μονομαχίες από τις 14 που πήγε, με τις έξι να είναι χαμηλά και στις εναέριες να δυσκολεύεται περισσότερο χάνοντας τις περισσότερες εξ αυτών. Δίχως όμως να μειώσει την απόδοσή του.
Το εντυπωσιακό στην περίπτωση του Βερστράτε είναι οι αριθμοί του επιθετικά. Πέραν των 82 επαφών με τη μπάλα, η σταιτιστική καταγράφει 22 πάσες στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου και με τις περισσότερες στο δεύτερο μέρος που ο Πανσερραϊκός έδωσε μέτρα στην άμυνα και ο 29χρονος χαφ πήρε μέτρα στο γήπεδο πάνω στην τελευταία μαζική προσπάθεια για ένα γκολ.
Με το χθεσινό ματς πλησίασε τα υψηλά στάνταρ της πρεμιέρας του και έδειξε να ξεπερνάει τον απότομο τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε στον ΑΡΗ και τα τέσσερα ματς σε δύο εβδομάδες που κλήθηκε να δώσει ως βασικός.
Πάρντο σε χαμηλές “πτήσεις”, Τζούρασεκ με άλλοθι
Το δημιουργικό πρόβλημα του ΑΡΗ στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ήταν αποτέλεσμα και της προσφοράς που δεν υπήρχε από τον άξονα.
Πάρντο και Τζούρασεκ δεν ανταποκρίθηκαν, έχοντας ναι μεν πολλές κινήσεις αλλά χωρίς κάθετο παιχνίδι με αποτέλεσα ο ΑΡΗΣ να πλαγιοκοπεί στις περισσότερες περιπτώσεις ή να κλείνει τα εξτρέμ μέσα για να λειτουργήσουν ως “10άρια”.
Για τον Ισπανό ειδικά οι απαιτήσεις ήταν περισσότερες μετά από μία διακοπή στην οποία είχε χρόνο να δουλέψει και να καλύψει το χαμένο έδαφος του καλοκαιριού. Δεν είχε όμως την ταχύτητα και κυρίως την πρωτοβουλία στο παιχνίδι του για να κάνει ό,τι ο Νταρίντα μετά το 60΄. Να προωθήσει κάθετα τη μπάλα και να τη μοιράσει στο τελευταίο τρίτο.
Ο Τζούρασεκ από την άλλη ήταν ανάμεσα σε άμυνα και επίθεση, εμφανώς επηρεασμένος από τις προπονήσεις που έχασε το προηγούμενο διάστημα και δείχνει ότι θέλει λίγο χρόνο ακόμα.
