Το μαρτύριο σιγά-σιγά λαμβάνει τέλος για τον Άρη. Δυο νίκες χρειάζεται ακόμη στα έξι παιχνίδια που έχει να δώσει (αν είναι έξι τελικά) για να σφραγίσει και μαθηματικά την επιστροφή του στο φυσικό του χώρο.
Χθες για ένα ημίχρονο, το δεύτερο, πρόσφερε μετά από καιρό στους οπαδούς του ένα χορταστικό μενού, με γκολ, χαμένες ευκαιρίες, ποδόσφαιρο χωρίς σκοπιμότητες (συνετέλεσε σε αυτό και ο τρόπος που αγωνίστηκε ο καταδικασμένος Παναιγιάλειος) αλλά και κάποια χαλαρότητα που ως ένα βαθμό είναι και δικαιολογημένη όταν ο στόχος έχει σχεδόν επιτευχθεί.