Το ντέρμπι της Τούμπας συνδυάστηκε με το επίσημο ντεμπούτο του Μεργκίμ Μάβραϊ με τα «κιτρινόμαυρα», έπειτα από περίπου δύο εβδομάδες προπονήσεων. Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Το ντέρμπι της Τούμπας συνδυάστηκε με το επίσημο ντεμπούτο του Μεργκίμ Μάβραϊ με τα «κιτρινόμαυρα», έπειτα από περίπου δύο εβδομάδες προπονήσεων. Ο Αλβανός αμυντικός αρχίζει να μπαίνει στο ροτέισον της ομάδας για να αποτελέσει σταδιακά τον «βράχο» της αμυντικής τετράδας. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που αποκτήθηκε, ώστε να κάνει τη διαφορά με την ποιότητα και την εμπειρία του. Αυτά βέβαια ή έστω και το όνομα του είναι καλά και ακούγονται ωραία. Δεν θα είναι αρκετά, όμως, μέχρι ο Μάβραϊ να τα δικαιολογήσει και με την παρουσία του μέσα στο γήπεδο. Να αφήσει πολύ απλά τη «σφραγίδα» του στην ομάδα και να μπει στην… ελίτ των κεντρικών αμυντικών του ΑΡΗ. Σ’ ένα κλειστό «κλαμπ» στόπερ, που έχουν ξεχωριστή θέση στη σύγχρονη ιστορία του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Άλλοι προσέφεραν περισσότερο. Άλλοι λιγότερο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αποτελούσαν εγγύηση για τα μετόπισθεν της ομάδας.
ΡΟΝΑΛΝΤΟ ΓΚΙΑΡΟ (2007-2011)
Δεν θα γινόταν ο Βραζιλιάνος να μην κατέχει την πρώτη θέση της σχετικής λίστας. Είναι ο κορυφαίος αμυντικός στη σύγχρονη ιστορία του Συλλόγου. Στα τέσσερα χρόνια που αγωνίστηκε στο «Κλεάνθης Βικελίδης» κατάφερε να πάρει εξ αρχής στο… σπίτι του τη φανέλα του βασικού. Με συνολικά 114 εμφανίσεις και πέντε γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, ήταν ο ορισμός της σταθερότητας στα μετόπισθεν του ΑΡΗ, στον οποίο ολοκλήρωσε και τον καριέρα του. Και δεν είναι τυχαίο ότι μνημονεύεται όσο λίγοι από τους φίλους της ομάδας.
ΑΒΡΑΑΜ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (2002-2008)
Ο πρώην διεθνής στόπερ συνέθεσε μαζί με τον Γκιάρο ένα από τα καλύτερα κεντρικά αμυντικά «δίδυμα» στην ιστορία του ΑΡΗ. Οι δύο τους συνυπήρξαν στην τελευταία χρονιά του Αβραάμ Παπαδόπουλου στην ομάδα και συγκεκριμένα τη σεζόν 2007-08. Ήταν και η καλύτερη χρονιά στην εξαετή καριέρα του 33χρονου, πλέον, στόπερ στον ΑΡΗ, του οποίου αποτελεί ποδοσφαιρικό «προϊόν». Ο Παπαδόπουλος μέτρησε 144 εμφανίσεις με τη φανέλα των «κιτρινόμαυρων», από τη Β’ Εθνική μέχρι και τους ομίλους του τότε Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Σημείο αναφοράς; Τα 15 γκολ που σκόραρε -τα περισσότερα εξ αυτών από την άσπρη βούλα- και με την κεφαλιά στο 1-0 επί της Ρεάλ Σαραγόσα να ξεχωρίζει.
ΑΛΕΧΑΝΤΡΟ ΛΕΜΠΟ (2008-09)
Ο παλαίμαχος πλέον Ουρουγουανός αμυντικός μπορεί να πρόλαβε να αγωνιστεί στον ΑΡΗ μόλις έναν χρόνο, η παρουσία του, όμως, ήταν τέτοια που τον διατηρεί ακόμα έντονα στη μνήμη των φίλων της ομάδας. Έπαιξε σε 23 παιχνίδια της σεζόν 2008-09 και πέτυχε ένα γκολ στην εντός έδρας νίκη επί του Ηρακλή με 1-0, χωρίς, όμως, η όλη παρουσία του να συνδυαστεί και με μια καλή αγωνιστική χρονιά για τους «κιτρινόμαυρους».
ΝΑΣΙΦ ΜΟΡΙΣ (2001-2003)
Στο άκουσμα του ονόματος του Νασίφ Μόρις, το μυαλό των φίλων του ΑΡΗ πηγαίνει κατευθείαν στο δοκάρι του τελικού της Τούμπας το 2003. Η φάση που θα μπορούσε να στείλει το ματς στην παράταση και να κρατήσει «ζωντανές» τις ελπίδες για την κατάκτηση του Κυπέλλου. Ο ΑΡΗΣ ήταν το πρώτο βήμα στην ευρωπαϊκή καριέρα του Νοτιοαφρικανού αμυντικού ο οποίος ήταν… κάτοικος «Κλεάνθης Βικελίδης« από το 2001 μέχρι το 2003, έχοντας 48 συμμετοχές και δύο γκολ με την ομάδα. Είχε σταθερή παρουσία και δεν ήταν τυχαίο ότι ο επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Παναθηναϊκός, χωρίς, όμως, να ξεχνάει τον ΑΡΗ ακόμα και μέχρι σήμερα.
ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΝΑΣΟΥΤΙ (2009-10)
Περίπτωση παρόμοια με του Λέμπο, λόγω της παρουσίας του για μόλις έναν χρόνο στην ομάδα με τη μορφή δανεισμού από τη Μπάνφιλντ. Αυτή, όμως, συνδυάστηκε με τον τελικό του ΟΑΚΑ και την ευρωπαϊκή έξοδο του ΑΡΗ, μέσω της 4ης θέσης του πρωταθλήματος. Ως παίκτης του ΑΡΗ κατέγραψε 34 συμμετοχές και ένα γκολ στην εντός έδρας νίκη επί του Ατρόμητου με 1-0.
