Ο πρώτος Αργεντινός που φόρεσε την φανέλα του ΑΡΗ, ήταν ο Σέρζιο Γκονζάλες.
Ο παλαίμαχος άσσος, ο οποίος έπαιξε στην ομάδα τη σεζόν 1987-88, επισκέφθηκε πρόσφατα την Θεσσαλονίκη και η εφημερίδα “ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ!” τον… εντόπισε, μιλώντας για το παρελθόν αλλά και το παρόν.
Διαβάστε παρακάτω όσα δήλωσε στον Νίκο Παπαδόπουλο…
Την περίοδο 1987-88 και πριν ξεκινήσει μαζικά η εισροή ξένων παικτών στην Ελλάδα, ο ΑΡΗΣ έφερε στη Θεσσαλονίκη τον Σέρτζιο Νέλσον Γκονζάλες, δανεικό από τη βελγική Ρουαγιάλ Αντβέρπ. Ο 58χρονος σήμερα Σέρτζιο έμελλε να γίνει ο πρώτος Αργεντινός ποδοσφαιριστής που θα φορούσε την κιτρινόμαυρη φανέλα. Ακολούθησαν πολλοί το δικό του “μονοπάτι” μέχρι τον Μαρτίνες και τον Τόνσο στη φετινή ομάδα.
Ο Γκονζάλες αγωνίστηκε μόνο μία σεζόν στον ΑΡΗ, αλλά αγαπήθηκε όσο λίγοι ξένοι παίκτες. Έπαιξε σε 27 παιχνίδια και σκόραρε έξι γκολ. Δύο από αυτά σε βάρος του Παναθηναϊκού και του Π.Α.Ο.Κ. Για τον ίδιο αλλά και για τους… παλιότερους, οι αναμνήσεις ξύπνησαν με την επιστροφή του στη Θεσσαλονίκη προ ημερών.
Ο Αργεντινός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής αποδέχθηκε την πρόκληση του φίλου του, Θωμά Παππά, ταξίδεψε στην Ελλάδα και παρακολούθησε από κοντά τη ρεβάνς με τη Μόλντε.
Όταν (ξανα)μπήκε στο γήπεδο “Κλεάνθης Βικελίδης”, οι εικόνες της σύντομης ποδοσφαιρικής παρουσίας του εκεί… ζωντάνεψαν. Τι θυμήθηκε και πως έζησε την συγκλονιστική βραδιά του Δεκαπενταύγουστου; Η εφημερίδα “ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ!” τον συνάντησε κι έκανε μαζί του ένα ταξίδι στο παρελθόν, ζητώντας παράλληλα και τη δική του γνώμη για τον φετινό ΑΡΗ.
“Μου είχε λείψει πολύ όλο αυτό”
– Ήταν η πρώτη φορά που ήρθατε στην Ελλάδα μετά την ποδοσφαιρική θητεία στον ΑΡΗ; “Ναι! Ήταν κάτι που ήθελα χρόνια. Και φέτος μου δόθηκε η ευκαιρία, ώστε να περάσω και κάποιες μέρες με τον φίλο μου τον Θωμά”.
– Φυσικά δεν γινόταν να μην επισκεφθείτε το γήπεδο… “Ο ΑΡΗΣ και ο αγώνας με την Μόλντε, ήταν ισχυρά κίνητρα για να έρθω. Μου είχε λείψει πολύ όλο αυτό. Αγαπάω τον ΑΡΗ, το γήπεδο. Η ατμόσφαιρα μου θυμίζει εκείνη που βλέπουμε στα γήπεδα της Αργεντινής”.
– Έχουν αλλάξει πολλά σε σχέση με τη δική σας εποχή; “Το γήπεδο είναι πολύ καλύτερο σε σχέση με τότε. Μ’ εντυπωσίασαν οι εγκαταστάσεις και κυρίως ο χώρος των επισήμων”.
“Ήθελα να μείνω αλλά…”
– Όταν μπήκατε στο γήπεδο, φαντάζομαι ξύπνησαν και οι αναμνήσεις από εκείνη την χρονιά που παίξατε στον ΑΡΗ… “Τα θυμάμαι όλα πολύ καλά. Σαν να ήταν χθες! Ήμουν ο μόνος ξένος που είχε έρθει στην ομάδα εκείνη την σεζόν. Και πήρα πολύ αγάπη. Και από τον κόσμο και από τα παιδιά που παίζαμε μαζί. Τους θυμάμαι όλους. Τον Κατσιαούνη, τον Κούη, τον Μουστακίδη, τον Δημητριάδη, τον Μπουγιουκλή, τον Σαμόλη. Όλοι τους ήταν πολύ καλοί παίκτες. Και το βασικό; Πολύ καλοί χαρακτήρες. Η μόνη μου πικρία ήταν ότι έφυγα ενώ όλοι ήθελαν να παραμείνω”.
-Τι είχε γίνει τότε και δεν μείνατε στην ομάδα; “Ο ΑΡΗΣ με ήθελε για άλλα δύο χρόνια. Συγκεκριμένα θυμάμαι ότι δυο παράγοντες, ο Τσαρούχας και ο Μεσοχωρίτης, επέμειναν αρκετά. Αλλά ο πρόεδρος Ιωαννίδης ήθελε κάτι διαφορετικό. Έφυγα με στεναχώρια αλλά δεν πειράζει. Ό,τι έγινε, έγινε… Πάντα έχω τον ΑΡΗ στην καρδιά μου. Μάλιστα για αρκετά χρόνια ήθελα να γυρίσω και να αναλάβω προπονητής”.
“Θα έχει πολύ καλή χρονιά”
-Για να έρθουμε στο σήμερα, πως είδατε την ομάδα στον αγώνα στην Μόλντε; “Είδα μία πολύ καλή ομάδα. Ο ΑΡΗΣ διαθέτει πολύ καλούς ποδοσφαιριστές και έναν πολύ καλό προπονητή. Έκανε τεράστια προσπάθεια και λίγο έλειψε να πάρει την πρόκριση. Δυστυχώς δεν τα κατάφερε αλλά δεν πρέπει να το βάλει κάτω”.
-Ξεχωρίσατε κάποιους παίκτες; “Μου άρεσαν πολύ ο Μαρτίνες και ο Ντιγκινί. Επίσης είναι πολύ καλός ο Ιντέγε. Απλά κάποιες φορές είναι λίγο μόνος του στην επίθεση. Χρειάζεται κάποιον δίπλα του ή να τροφοδοτείται περισσότερο από τους μεσοεπιθετικούς. Γενικά πάντως πιστεύω ότι ο ΑΡΗΣ με αυτό το υλικό θα έχει μία πολύ καλή χρονιά”.
“Σας ευχαριστώ για την αγάπη σας”
– Θα σας ξαναδούμε στο γήπεδο πριν επιστρέψετε στην Αργεντινή; “Θα είμαι με τον Ο.Φ.Η.. Μακάρι να φέρω γούρι (σ.σ. γέλια) και η ομάδα να ξεκινήσει με νίκη στο πρωτάθλημα”.
– Κι ένα δικό σας μήνυμα στον κόσμο; “Μπορεί να έπαιξα μία χρονιά στον ΑΡΗ, αλλά δέθηκα πολύ με τον σύλλογο και τον κόσμο. Τους ευχαριστώ για την αγάπη που μου έδειξαν τότε, όπως φυσικά και για την αγάπη μου που έδειξαν τώρα. Τους έχω πάντα μέσα στην καρδιά μου”.
