Η ελπιδοφόρα αρχή με Τσιώλη, τα προβλήματα υγείας, η περσινή δύσκολη χρονιά με αποκορύφωμα το χειρουργείο ως την προχθεσινή επιστροφή.
Η επαγγελματική καριέρα του Μιχάλη Γιαννίτση με τη φανέλα του ΑΡΗ δεν είναι ακριβώς στρωμένη με ροδοπέταλα παρότι στο ξεκίνημα το μέλλον προδιαγραφόταν ευοίωνο. Από το καλοκαίρι του 2011 που υπέγραψε το επαγγελματικό του συμβόλαιο άλλαξαν καμιά δεκαριά προπονητές και ο ΑΡΗΣ επίπεδο εντελώς. Κοινώς από τα ψηλά στα χαμηλά. Όχι και οι καλύτερες συνθήκες για ένα νέο παιδί.
Κάπως έτσι εξελίχθηκε και η καριέρα του 22χρονου πλέον κεντρικού αμυντικού που βρίσκεται στον ΑΡΗ από τα οκτώ του χρόνια. Από την εμπιστοσύνη του Σάκη Τσιώλη, σε ένα ξαφνικό πρόβλημα υγείας που τον έστειλε στα πιτς σχεδόν όλη την σεζόν, το χειρουργείο και την τελευταία προσπάθεια να… φωνάξει ότι είναι εδώ. Πριν τον δούμε στην ενδεκάδα του αγώνα με τον Ατρόμητο είχε περάσει ένας σχεδόν χρόνος από την τελευταία φορά που ξεκίνησε βασικός. Ηταν πέρσι τον Φλεβάρη στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ όταν αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο λόγω τραυματισμού. Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε ο Γολγοθάς αφού το πρόβλημα στο χόνδρο δεν έπαιρνε άλλη αναβολή. Χειρουργείο και ένα εξάμηνο εκτός. Τον έφαγαν τα γυμναστήρια, οι πισίνες, οι αμέτρητες ώρες προπόνησης με τον Γιάννη Γιώρη. Το πόσες ώρες ξόδεψε στα γυμναστήρια φαίνεται στο σώμα και στα μούσκουλα. Από παιδάκι έγινε άντρας.
Εδώ και καιρό ακολουθούσε κανονικά τις προπονήσεις και περίμενε την ευκαιρία. Ο Σούλης Παπαδόπουλος του την έδωσε αφού δεν είχε και πολλές επιλογές. Το ίδιο ίσχυε και για τον Γιαννίτση που στην 3η του χρονιά στην 1η ομάδα ξέρει ότι δεν θα έχει και πολλές ακόμη. Η τώρα ή ποτέ είπε και δικαίωσε τον προπονητή του αλλά και τον ίδιο. Πλέον ακόμη και αν εκδοθεί δελτίο στον Μπουγαίδη, ο έλληνας τεχνικός έχει ένα ακόμη κεντρικό αμυντικό στον οποίο ξέρει ότι μπορεί να βασίζεται.
