Ο Αβραάμ Γκραντ είναι ένας από τους λίγο αναγνωρίσιμους και έμπειρους Ισραηλινούς προπονητές ποδοσφαίρου παγκοσμίως, έχοντας διαγράψει μια μακρά πορεία από τα τοπικά γήπεδα του Ισραήλ μέχρι τον τελικό του UEFA Champions League. Μία καριέρα που ωστόσο αφήνει πίσω για να επιστρέψει… στα γραφεία -ήταν τεχνικός διευθυντής στην Τσέλσι, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του στελέχους στον ΑΡΗ.
Γεννημένος στις 6 Φεβρουαρίου 1955 στην Πετάχ Τίκβα, συνέδεσε το όνομά του με μεγάλες επιτυχίες, έντονες αμφισβητήσεις, αλλά και με την ικανότητά του να αναλαμβάνει «ειδικές αποστολές» σε κορυφαίο επίπεδο.
Το Ξεκίνημα και η Εγχώρια Καταξίωση
Ο Γκραντ ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα σε πολύ νεαρή ηλικία, αναλαμβάνοντας τα τμήματα υποδομής της Χάποελ Πετάχ Τίκβα το 1972. Η ανέλιξή του ήταν ραγδαία. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000, είχε ήδη εδραιωθεί ως ο κορυφαίος τεχνικός στη χώρα του, κατακτώντας 4 Πρωταθλήματα Ισραήλ (δύο με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και δύο με τη Μακάμπι Χάιφα). Η επιτυχία αυτή του άνοιξε την πόρτα για την Εθνική Ομάδα του Ισραήλ (2002–2006), με την οποία πραγματοποίησε μια εντυπωσιακή αήττητη πορεία στα προκριματικά του Μουντιάλ 2006, χάνοντας την πρόκριση στην ισοβαθμία.
Το Έπος και το Δράμα της Τσέλσι
Το καλοκαίρι του 2007, ο Γκραντ μετακόμισε στην Premier League ως Τεχνικός Διευθυντής της Τσέλσι, όντας στενός φίλος του ιδιοκτήτη Ρόμαν Αμπράμοβιτς. Όταν ο Ζοσέ Μουρίνιο αποχώρησε ξαφνικά τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο Γκραντ ανέλαβε τα ηνία της ομάδας. Οδήγησε την Τσέλσι στον τελικό του UEFA Champions League το 2008 στη Μόσχα, όπου έχασε το τρόπαιο στα πέναλτι από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μετά το περίφημο γλίστρημα του Τζον Τέρι. Παράλληλα, τερμάτισε στη 2η θέση της Premier League, διεκδικώντας τον τίτλο μέχρι την τελευταία αγωνιστική, και έφτασε στον τελικό του League Cup Αγγλίας. Παρά την εξαιρετική συγκομιδή, η έλλειψη τίτλου οδήγησε στην απόλυσή του στο τέλος της σεζόν.
Η Πολιτική Ένταση στη Σερβία
Μετά το πέρασμά του από την Αγγλία, όπου εργάστηκε επίσης στην Πόρτσμουθ (φτάνοντας στον τελικό του FA Cup το 2010) και στη Γουέστ Χαμ, ο Γκραντ ανέλαβε την Παρτιζάν Βελιγραδίου τον Ιανουάριο του 2012. Η θητεία του εκεί σημαδεύτηκε από εξωαγωνιστικές και πολιτικές αναταράξεις, καθώς κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ένας φιλικός αγώνας με την ιρανική Σεπάνχαν ακυρώθηκε, επειδή η κυβέρνηση του Ιράν απαγόρευσε στην ομάδα της να αγωνιστεί κόντρα σε Ισραηλινό προπονητή. Παρά το περιστατικό αυτό, ο Γκραντ οδήγησε την Παρτιζάν στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Σερβίας, διατηρώντας τη διαφορά ασφαλείας από τον Ερυθρό Αστέρα, προτού αποχωρήσει στο τέλος της σεζόν.
Στα Γήπεδα της Αφρικής και της Ινδίας
Η πρόσληψή του στην Εθνική Γκάνας τον Νοέμβριο του 2014 τον έφερε για πρώτη φορά στο αφρικανικό ποδόσφαιρο. Μόλις λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, οδήγησε τα «Μαύρα Αστέρια» στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής (AFCON) το 2015, όπου έχασε το τρόπαιο από την Ακτή Ελεφαντοστού σε μια δραματική διαδικασία πέναλτι με σκορ 9-8. Αποχώρησε το 2017, αφού έφτασε ξανά μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης.
Το 2018 μετακόμισε στην αναπτυσσόμενη Indian Super League για λογαριασμό της ΝορθΙστ Γιουνάιτεντ, λόγω της στενής του φιλίας με τον Ινδό ηθοποιό και ιδιοκτήτη της ομάδας, Τζον Άμπραχαμ. Ανέλαβε χρέη υπηρεσιακού προπονητή σε μια περίοδο που ο σύλλογος βρισκόταν σε κάκιστη βαθμολογική κατάσταση, καταφέρνοντας να σταθεροποιήσει την ομάδα και να βοηθήσει στη συνολική αναδιάρθρωσή της από το πόστο του τεχνικού συμβούλου.
Η Επιστροφή στην Αφρική και η Ζάμπια
Ο Γκραντ επέστρεψε στην Αφρική τον Δεκέμβριο του 2022 για να αναλάβει την Εθνική Ομάδα της Ζάμπιας, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο. Κατάφερε να επαναφέρει τους «Χαλκόχρωμους Σφαιροβόλους» στον ποδοσφαιρικό χάρτη της ηπείρου, εξασφαλίζοντας την πρόκριση σε δύο συνεχόμενες τελικές φάσεις AFCON (του 2023 και του 2025), έπειτα από χρόνια απουσίας της χώρας. Ωστόσο, η κακή πορεία στα προκριματικά του Μουντιάλ 2026, με τρεις συνεχόμενες εντός έδρας ήττες, οδήγησε στην κοινή συναινέσει λύση της συνεργασίας του με την Ομοσπονδία της Ζάμπιας τον Οκτώβριο του 2025.
