Ο ΑΡΗΣ ετοιμάζεται για ένα παιχνίδι που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν… φωτιά. Δυστυχώς, τα πράγματα ήρθαν έτσι που η ομάδα βρίσκεται σε μία τόσο άχαρη θέση. Τόσο άβολη…
Και είναι κρίμα πρωτίστως για τον κόσμο του, σε μία χρονιά που υπάρχει τόσο μεγάλη φθορά, να βλέπει την αγαπημένη του ομάδα να παίζει έναν κύκλο τεσσάρων αγώνων δίχως κίνητρο. Μόνο το γόητρο και κάποια οικονομικά οφέλη που δεν είναι ασήμαντα, αλλά δεν αρμόζουν και στις επιθυμίες αυτού του κόσμου μετά τη χρονιά που βίωσε. Μία κατάσταση για την οποία σε μία γενικότερη προσέγγιση, πρωτίστως ευθύνονται εκείνοι που καθιέρωσαν αυτό το φορμάτ και από εκεί και πέρα τα… λαμπρά μυαλά της ΕΠΟ που όρισαν τον τελικό πριν το φινάλε των πλέι οφ. Αμέσως μετά, ακολουθούν τα λάθη του ΑΡΗ.
Παρόλα αυτά, αυτό δεν είναι το βασικό ζήτημα που απασχολεί τον οργανισμό του ΑΡΗ αυτή την περίοδο. Το… ζουμί βρίσκεται στην επόμενη μέρα και τί θα περιλαμβάνει αυτή για το ποδοσφαιρικό τμήμα.
Είμαστε λίγο πριν το φινάλε της χρονιάς με τη μεγαλύτερη φθορά επί εποχής Καρυπίδη. Μα κατάσταση που δεν απομωνώνεται στα φετινά πεπραγμένα, αλλά αποτελεί συνέχεια ενός κύκλου λαθών που άνοιξε μετά το 2022. Η πίεση είναι έντονη και για τον ίδιο, σε βαθμό που η σχέση του με τον κόσμο δείχνει δύσκολο να αποκατασταθεί. Έως και ακατόρθωτο πλέον.
Το βασικό πρόβλημα για τον Καρυπίδη είναι πως δεν φαίνεται να μπορεί να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις του κόσμου, πέραν πολλών άλλων. Ο Άρης δεν έχει την οικονομική ισχύ για να σταθεί ισάξια απέναντι στους υπόλοιπους «μεγάλους» και να εξελιχθεί σε σταθερό διεκδικητή τίτλων. Κάτι το οποίο γνωρίζαμε άπαντες τόσα χρόνια, απλά αναδείχθηκε περισσότερο ως συμπέρασμα επειδή δεν γίνονται ούτε και πολλά από αυτά που είναι εντός των δυνατοτήτων της διοίκησης. Εφικτοί στόχοι όπως ευρωπαϊκή παρουσία, καλύτερη οργάνωση και ένα συγκεκριμένο ποδοσφαιρικό πλάνο.
Η ανάγκη είναι δεδομένη, αλλά ομάδα πρέπει να έχει «συνέχεια»
Η προοπτική εισόδου ενός ισχυρού επενδυτή που θα ανεβάσει επίπεδο την ΠΑΕ αποτελεί επιθυμία της πλειοψηφίας και ίσως αναγκαία συνθήκη για την ομαλή εξέλιξη του συλλόγου. Μέχρι τότε, όμως, ο ΑΡΗΣ καλείται να συνεχίσει με τα δεδομένα που υπάρχουν.
Όσο δεν προκύπτει κάποια ουσιαστική εξέλιξη στο ιδιοκτησιακό, η επόμενη μέρα παραμένει στα χέρια του Καρυπίδη. Μπορεί αυτό να μην ικανοποιεί τους φιλάθλους, αλλά είναι η πραγματικότητα. Ο σύλλογος δεν σταματά να υπάρχει επειδή υπάρχει δυσαρέσκεια. Οφείλει να προχωρήσει και να οργανωθεί ενόψει της νέας σεζόν.
Στο αγωνιστικό κομμάτι, το θέμα του προπονητή παραμένει ανοιχτό, με τον Νίκο Παπαδόπουλο να είναι ψηλά στη λίστα χωρίς να υπάρχει οριστική απόφαση. Παράλληλα, γίνονται επαφές για ενίσχυση του ρόστερ, με μεγαλύτερη έμφαση στην ελληνική αγορά, ενώ εξετάζονται τρόποι αποδέσμευσης από συμβόλαια παικτών που δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα.
Όλα δείχνουν ότι ο Καρυπίδης προσανατολίζεται σε αλλαγή φιλοσοφίας στις μεταγραφές, κάτι που πιθανότατα συνεπάγεται μείωση του προϋπολογισμού. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει απαραίτητα και υποβάθμιση της ομάδας, καθώς στο παρελθόν Ο ΑΡΗΣ παρουσίασε καλύτερη εικόνα με χαμηλότερα συμβόλαια.
Για τον κόσμο, αυτή η προοπτική δεν είναι η ιδανική, αλλά αποτελεί μονόδρομο μέχρι να υπάρξει ουσιαστική επενδυτική εξέλιξη. Το… μαγαζί δεν μπορεί να κλείσει μέχρι να βρεθεί κάτι καλύτερο και να ανοίξει πάλι τότε. Πρέπει να συνεχίσει, να συντηρηθεί και να βελτιωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Είναι, όμως, ο τρόπος λειτουργίας του που δεν αφήνει πολλές ελπίδες για αυτό, μέχρι -και εάν- αποδειχθεί το αντίθετο.
