Και μεγάλο άδικο μάλιστα, εάν ο ΑΡΗΣ έφευγε από το Αγρίνιο δίχως τους βαθμούς της νίκης, ειδικά με τον τρόπο που εξελίχθηκε το ματς.
Ένα παιχνίδι στο οποίο η ομάδα κυριάρχησε μετά το 23′ και την αποβολή του Χότζα, αδυνατούσε όμως να μετουσιώσει σε γκολ τη σωρεία φάσεων που δημιούργησε. Είτε γιατί ο Κουρετσένκο έκανε εμφάνιση… μεταγραφής είτε γιατί οι παίκτες του Μανόλο Χιμένεθ ήταν χαρακτηριστικά άστοχοι.
Ακόμα και με τον τρόπο που ήρθε το 0-1, μικρή σημασία έχει μπροστά στην ανάγκη των βαθμών που υπάρχει καιρό τώρα στο κιτρινόμαυρο «στρατόπεδο». Πόσο μάλλον χθες, με την ομάδα να πηγαίνει στο Αγρίνιο υπό το βάρος διαδοχικών αρνητικών αποτελεσμάτων έχοντας μόλις τρεις νίκες στο πρωτάθλημα από τις 20 Σεπτεμβρίου.
Ο ΑΡΗΣ είχε ανάγκη αυτή τη νίκη για να… πετάξει λίγη από την πίεση που κουβαλάει ακόμα στις πλάτες του. Να ρίξει λίγο τους τόνους. Και το κατάφερε, μαζί με την ψυχολογία που δίνει πάντα μία νίκη και η οποία είναι αρκετά χρηστική μία εβδομάδα πριν από ένα ντέρμπι όπως αυτό που ακολουθεί με τον ΠΑΟΚ στο «Κλεάνθης Βικελίδης».
Για την ώρα καλό, για το μέλλον… θα δείξει
Στη στιγμή που ήρθε η χθεσινή νίκη, είναι παραπάνω από απαραίτητη. Το ζητούμενο, όμως, τώρα όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις φέτος, είναι η διάρκεια. Ένα από τα μεγάλα προβλήματα της ομάδας που αδυνατεί να… χτίσει ένα σερί θετικών αποτελεσμάτων. Και είναι ένας από τους λόγους που έφτασε σε αυτό το σημείο από πλευράς στόχων, έχοντας μόνο τον αυτονόητο της 5ης θέσης.
Οπως τόνισε σωστά ο Χιμένεθ μετά το χθεσινό ματς, η αποτελεσματικότητα είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο. Η έλλειψή της πιο συγκεκριμένα, που χθες δεν κόστισε αλλά ο ΑΡΗΣ την πλήρωσε σε άλλα ματς ή θα την πληρώσει σε επόμενα εάν δεν προσέξει παραπάνω στην τελική του προσπάθεια. Οπως φυσικά και στη δημιουργία.
Η τελευταία αποτέλεσε ζήτημα σε ένα μεγάλο διάστημα του αγώνα που ο Παναιτωλικός έπαιζε με δέκα. Μία εξέλιξη που εν τη γενέσει της φάνταζε ως… λουκούμι. Για τον ΑΡΗ όμως που αδυνατεί να δημιουργήσει στο σετ παιχνίδι και σε κλειστές άμυνες, ήταν κάτι που τον δυσκόλεψε περισσότερο από το πρώτο 20λεπτο του ματς που υπήρχε αριθμητική ισορροπία. Για αυτό και μέχρι το γκολ του Φαμπιάνο είχε λίγα σημεία αναφοράς στο τελευταίο τρίτο, τα οποία βρήκε ξανά μετά το τέρμα του Βραζιλιάνου και τους χώρους τους οποίους άφησε αναγκαστικά ο αντίπαλος στην προσπάθειά του να βρει το γκολ της ισοφάρισης.
Ολα τα παραπάνω δεν πρέπει να μπουν κάτω από το… χαλάκι, σε μία κούρσα που έχει δρόμο ακόμα και με έναν ΑΡΗ που δεν κατάφερε τίποτε παραπάνω από το να πάρει τρεις βαθμούς στο Αγρίνιο. Τρεις βαθμοί που πρέπει να αξιοποιηθούν σωστά κυρίως ως προς την ώθηση που μπορούν να δώσουν ψυχολογικά στην ομάδα από εδώ και πέρα, έχοντας μπροστά της το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ για να… χτίσει σιγά-σιγά ένα σερί θετικών αποτελεσμάτων και θα την αποσυμπιέσει λίγο παραπάνω.
