Από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του, ο ΑΡΗΣ έμελλε να γίνει πρωταγωνιστής στα αθλητικά γεγονότα της Ελλάδας. Και το ποδόσφαιρο δεν αποτέλεσε εξαίρεση.
Ένας ΑΡΗΣ με δυναμική και τίτλους στις πρώτες δεκαετίες της ζωής του. Τα τρία πρωταθλήματα που κατέκτησε είναι η πιο τρανή απόδειξη.
Το πρώτο τρόπαιο και η ξεχωριστή του σημασία
Η αρχή έγινε το 1928. Μετά την εύκολη κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, ο ΑΡΗΣ μπήκε δυναμικά στη διεκδίκηση του πανελλήνιου τίτλου. Αντιμετωπίζοντας τον πρωταθλητή Αθηνών Ατρόμητο και τον πρωταθλητή Πειραιά Εθνικό, πέτυχε τρεις νίκες και γνώρισε μόλις μία ήττα, φτάνοντας έτσι στην κορυφή της Ελλάδας. Η απονομή πραγματοποιήθηκε την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους, με τη συνοδεία της μπάντας του Παπάφειου, σε μια ιστορική στιγμή για τον σύλλογο.
Η επιστροφή στην κορυφή το 1932
Ύστερα από τέσσερα χρόνια χωρίς τίτλο, το 1932 αποτέλεσε χρονιά επιστροφής για έναν εντυπωσιακό ΑΡΗ. Η ομάδα πραγματοποίησε σπουδαίες εμφανίσεις, σημειώνοντας μεγάλες νίκες, όπως το 7-0 επί του Παναθηναϊκού, το 7-3 απέναντι στον Ηρακλή και το 6-1 κόντρα στον Απόλλωνα, ενώ εντυπωσίασε και εκτός έδρας με νίκες απέναντι σε Ολυμπιακό και ΑΕΚ.
Ο απολογισμός της σεζόν ήταν εντυπωσιακός: 9 νίκες, 4 ισοπαλίες και μόλις 1 ήττα, με 38 γκολ υπέρ και μόνο 10 κατά. Έτσι, ο ΑΡΗΣ κατέκτησε το δεύτερο πανελλήνιο πρωτάθλημά του, επιβεβαιώνοντας την αγωνιστική του ανωτερότητα.
Το τρίτο πρωτάθλημα μέσα από δυσκολίες
Μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Ελλάδα προσπαθούσε να σταθεί ξανά στα πόδια της και το ποδόσφαιρο ξεκινούσε από την αρχή. Τα εθνικά πρωταθλήματα επανήλθαν, με τους πρωταθλητές των μεγάλων ενώσεων να διεκδικούν τον τίτλο.
Σε αυτή την πορεία, καθοριστική ήταν η παρουσία του θρυλικού Κλεάνθης Βικελίδης, γνωστού και ως «Μακεδονικό τανκ», ο οποίος ηγήθηκε επιθετικά της ομάδας. Ο ΑΡΗΣ επικράτησε του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ στη Θεσσαλονίκη, ενώ στην Αθήνα, παρά τη βαριά ήττα από τον Ολυμπιακό, πήρε πολύτιμη ισοπαλία απέναντι στην ΑΕΚ που του χάρισε τον τίτλο.
Η κατάκτηση αυτή, ωστόσο, δεν ήρθε χωρίς εμπόδια. Η τότε ομοσπονδία επιχείρησε να στερήσει το πρωτάθλημα από τον ΑΡΗ, μηδενίζοντάς τον σε τρία παιχνίδια λόγω αντικανονικής συμμετοχής ποδοσφαιριστή. Τελικά, η δικαιοσύνη αποκατέστησε την αλήθεια και ο τίτλος κατέληξε εκεί όπου άξιζε — στον αγωνιστικά καλύτερο.
Έτσι, ο ΑΡΗΣ επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά τη δυναμική και το πνεύμα του: να παλεύει και να επικρατεί, ακόμα και όταν οι συνθήκες είναι αντίξοες.
Το Κύπελλο του ’70 και η δίψα για επιστροφή στις επιτυχίες
Το 1970 ο ΑΡΗΣ κερδίζει τον ΠΑΟΚ στο “Καυτανζόγλειο” με 1-0. Ο Μανώλης Κεραμίδας χάρισε την κούπα στους “κιτρινόμαυρους” με το τελικό 1-0, κάνοντας καρέ τίτλων σε μία περίοδο κυριαρχίας τους στην πόλη έναντι του αιωνίου αντιπάλου.
Η ενδεκάδα του ΑΡΗ σε εκείνο το παιχνίδι:
ΑΡΗΣ (Τσίριτς): Χρηστίδης, Πάλλας, Ναλμπάντης, Σπυρίδων, Ραπτόπουλος, Σεμερτζής (59’ Ψηφίδης), Συρόπουλος, Κεραμιδάς, Αλεξιάδης, Παπαϊωάννου, Μιχαηλίδης.
Μία σημαντική επέτειος, που πλέον όμως έχει εξελιχθεί σε ημερομηνία νοσταλγίας για τον τελευταίο τίτλο που κατέκτησε το ποδοσφαιρικό τμήμα.
Έκτοτε ακολούθησαν κι άλλες ευκαιρίες για έναν τίτλο… Πέντε στον αριθμό, με τελευταία εκείνη του Βόλου το 2024. Ολες όμως ανεπιτυχείς.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα βρίσκεται φέτος στο μεγαλύτερο σημείο φθοράς του εδώ και αρκετά χρόνια. Η ανάγκη της διάκρισης, η ανάγκη για έναν ΑΡΗ που θα κοιτάξει στα μάτια τους υπόλοιπους μεγάλους και θα γίνει ξανά διεκδικητής τίτλων, είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Και η ευχή όλων είναι το 2026 να φέρει στην ομάδα ένα νέο όραμα, όπως έχει γίνει στο μπασκετικό τμήμα από το περασμένο καλοκαίρι με την αλλαγή σελίδας και την έλευση του Ρίτσαρτ Σιάο.
