){kind=icon}
Ο ΑΡΗΣ οδεύει προς το τέλος μιας σεζόν που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί αλλιώς παρά ως αποτυχία σε όλα τα επίπεδα. Τίποτα δεν λειτούργησε όπως έπρεπε και το αποτέλεσμα είναι μια χρονιά που δεν αφήνει ούτε πρόοδο ούτε παρακαταθήκη.
Η regular season που “έκαψε” τα πάντα. Αν υπάρχει ένας αριθμός που συνοψίζει την εικόνα του ΑΡΗ, είναι αυτός: 6 νίκες σε 26 αγώνες. Μια επίδοση που δεν συνάδει με ομάδα που θέλει να διεκδικεί Ευρώπη, που θέλει να έχει ρόλο στο πρωτάθλημα, που θέλει να χτίζει ταυτότητα.
Η regular season ήταν γεμάτη από χαμένες ευκαιρίες, κακές εμφανίσεις, έλλειψη σταθερότητας, αδυναμία αντίδρασης, προβληματικό αγωνιστικό πλάνο, παίκτες που δεν απέδωσαν, αποφάσεις που δεν βοήθησαν. Σε αυτό το πλαίσιο, το ότι δεν επετεύχθη κανένας στόχος δεν αποτελεί έκπληξη. Είναι η φυσική συνέπεια μιας χρονιάς που ξέφυγε νωρίς και δεν επανήλθε ποτέ.
Το παράδοξο των Playoffs
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη γενική αποτυχία, εμφανίζεται ένα παράδοξο που φωτίζει ακόμη περισσότερο το μέγεθος του προβλήματος. Στα Playoffs —μια διαδικασία με ιδιαιτερότητες, αφού εξελίχθηκε με… χαμηλή πίεση για αποτέλεσμα, αδιάφορα βαθμολογικά παιχνίδια και αντιπάλους που δεν έχουν το ίδιο κίνητρο— ο ΑΡΗΣ έχει ήδη τέσσερις νίκες σε πέντε αγώνες. Και μπορεί να φτάσει τις πέντε σε έξι. Δηλαδή, σε ένα μικρό δείγμα αγώνων χωρίς πραγματικό διακύβευμα, όμως, ο ΑΡΗΣ μπορεί να πετύχει σχεδόν όσες νίκες πέτυχε σε ολόκληρη τη regular season.
Βέβαια, η εικόνα των Playoffs δεν μπορεί να “σβήσει” τη regular season. Δεν μπορεί να αλλάξει το αφήγημα. Δεν μπορεί να γίνει άλλοθι. Ο ΑΡΗΣ πρέπει να αντιμετωπίσει κατάματα το γεγονός ότι απέτυχε στους στόχους, δεν είχε σταθερότητα, δεν είχε πλάνο, δεν είχε διάρκεια, ούτε και προσανατολισμό.
Και τώρα, με το καλοκαίρι μπροστά, το club καλείται να αποφασίσει ποιον δρόμο θέλει να ακολουθήσει. Γιατί μια χρονιά σαν τη φετινή δεν πρέπει να επαναληφθεί.
Για να δείτε το βίντεο απενεργοποιήστε το adblock:
