Είναι ώρες ώρες ο ΑΡΗΣ… λες και ανακαλύπτει νέους τρόπους για να τα κάνει μαντάρα. Ακόμα και τώρα που κάτι παραπάνω παίζει σε σχέση με το τίποτα ολόκληρων μηνών.
Διότι η ομάδα χθες έπαιξε. Και ήταν καλή. Μία συνέχεια στα θετικά δείγματα που έδωσε στη Λεωφόρο και πάνω στα οποία πάτησε, παρουσιάζοντας μία ενισχυμένη εκδοχή τους. Πήγαν στράφι όμως με τα δύο χαμένα πέναλτι και την αποβολή του Μπενχαμίν Γκαρέ στο ενδιάμεσο.
Αν ο ΑΡΗΣ το έκανε επίτηδες, εάν ο Ράτσιτς με τον Μορόν φορούσαν ένα ακουστικό και τους ζητούσαν να τα χάσουν για να κερδίσουν κάποιο έπαθλο -υπήρχε κάποτε μία τέτοια εκπομπή νομίζω- θα έστελναν αμφότεροι τη μπάλα στα δίχτυα.
Ο Σέρβος φημίζεται για τη δύναμη στο σουτ και κάνει μία άψυχη εκτέλεση. Ο Μορόν είχε 14 σερί εύστοχες εκτελέσεις πριν τη χθεσινή και αστόχησε για πρώτη φορά σε πέναλτι όσο είναι στον ΑΡΗ. Ε σε λίγο θα αρχίσουμε να πιστεύουμε στο μεταφυσικό με αυτά που βλέπουμε.
Έχει να κρατήσει πράγματα… χρόνο δεν έχει όμως!
Το εντυπωσιακό για τον χθεσινό ΑΡΗ, με θετική ματιά, είναι ότι όχι μόνο έδωσε συνέχεια στην εικόνα της Λεωφόρου αλλά δεν παρέκκλινε και του πλάνου του όταν έμεινε με παίκτη λιγότερο. Επαιξε επιθετικά, συνέχισε να πιέζει ψηλά και σε 90 λεπτά δεν ανησύχηε καθόλου πέραν μίας κεφαλιάς του Ατρομήτου μέσα από την μικρή περιοχή. Μέχρι που οι Ράτσιτς-Χόνγκλα κουράστηκαν και η ομάδα χαμήλωσε στο γήπεδο, αφού έπρεπε να τρέχουν στον άξονα και για τον Γκαρέ που δέχθηκε μία χαζή κόκκινη. Σωστή όμως με βάση την ερμηνεία του Παπαπέτρου. Άλλος μπορεί να την ερμήνευε αλλιώς κυρίως με βάση την κίνηση του σώματος του Ούρονεν.
Ο ΑΡΗΣ «πέταξε» ακόμα δύο βαθμούς αλλά παρουσίασε πάλι μία εικόνα με αρχή, μέση τέλος. Αμεσο παιχνίδι, μία τάση να παίξει με χαμηλά τη μπάλα και αποφεύγοντας τις σέντρες. Θέλει να εκμεταλλευτεί την ποιότητά του μεσοεπιθετικά. Και το έκανε με τον Δώνη που ήταν ο κορυφαίος του ματς μέχρι να βγει, για να πάρει τη σκυτάλη μετά ο Χόνγκλα που… καθάρισε αρκετές υποψίες φάσεων χαμηλώνοντας μέχρι το αμυντικό τρίτο.
Αν εξαιρεθεί η παραφωνία που ακούει στο όνομα του Κάρλες Πέρεθ, που θα πρέπει να κάτσει στον πάγκο επιτέλους, δεν υστέρησε κανένας. Ολοι ήταν κομμάτι μίας σωστής προσέγγισης και μίας καλής εικόνας που ωστόσο δεν είχε αντίκρισμα.
Εάν ήμασταν αρκετούς μήνες πίσω, θα πήγαζε μία αισιοδοξία για τη συνέχεια. Και τώρα ισχύει αυτό, με τη διαφορά ότι σε αυτό το σημείο ο ΑΡΗΣ… καίγεται καιρό τώρα για βαθμούς. Προσπαθεί να ψαλιδίσει τη διαφορά από την 5η θέση και παράλληλα να μην μπαίνει σε συζητήσεις για το 9-14. Χθες, όμως δεν κατάφερε τίποτε από όλα αυτά.
Και για ακόμη μία φορά, αντιληφθήκαμε όλοι πόσο άργησε να παρθεί η απόφαση της αλλαγής του προπονητή. Οπως επίσης έγινε αντιληπτό πόσο λάθος ήταν που ο Χιμένεθ δεν είχε αξιοποιήσει τους Γιαννιώτα και Μπουσαΐντ, οι οποίοι έκαναν περισσότερα από όσα ο Πέρεθ στα τελευταία παιχνίδια μέσα σε λιγότερο από ένα ημίχρονο.
Εάν το ένα από τα δύο πέναλτι έμπαιναν, θα ήταν πολύ διαφορετική και η κοινή γνώμη. Για αυτό και δεν πρέπει να αλλοιωθεί η πραγματική εικόνα της ομάδας χθες, όπως και τα μικρά-μικρά βήματα προόδου. Απλά θα πρέπει να… σπριντάρει και να πάρει βαθμούς που είναι και το ζητούμενο, έχοντας μπροστά της Σέρρες και ΟΦΗ για να ρεφάρει… επιτέλους!
