Tη στιγμή που η μεταγραφική περίοδος έχει μπει στην τελική ευθεία και ο ΑΡΗΣ… καίγεται για λύσεις πίσω από το δίδυμο Μόντσου-Ράτσιτς, η ακριβώς αντίθετη κατάσταση επικρατεί λίγο πιο μπροστά.
Το “10” ήταν ζήτημα από τη στιγμή που αποχώρησε ο Μάνου Γκαρθία και με τον Βλάντιμιρ Νταρίντα να μην μπαίνει πέρυσι στα “παπούτσια” του Ισπανού. Δεν μπορούσε άλλωστε, αφού είναι διαφορετικό στυλ ποδοσφαιριστή. Οχί τοσό κοντά όσο οι Γκάμπριελ Μισεουί και Ολιμπίου Μορουτσάν, που είναι πιο κοντά στις δημιουργικές η εκτελεστικές ανάγκες της θέσης, υστερώντα -για την ώρα- στο ανασταλτικό κομμάτι.
Μαζί με τον Φρέντρικ Γένσεν, σχηματίζεται μία τριάδα επιλογών για τον Μαρίνο Ουζουνίδη στη θέση του επιτελικού μέσου, Μία… αφθονία επιλογών, η οποία για την ώρα δημιουργεί και ένα θολό τοπίο γύρω από τον παίκτη που θα καθιερωθεί ως βασικός στα πλάνα του προπονητή.
Στα δύο τελευταία ματς, με Αράζ και Αστέρα, ο Μορουτσάν πήρε το χρίσμα και ίσως η χρησιμοποίησή του στο ματς με τους Αρκάδες να έδειξε και τη σκέψη του Ουζουνίδη εν όψει Βόλου. Την ίδια στιγμή όμως ο Μισεουί εντυπωσίασε στο διάστημα που έπαιξε και δείχνει να έχει στοιχεία που απαιτούνται. Δηλαδή δημιουργία, σκοράρισμα και την ικανότητα να κινείται στους μικρούς χώρους και στα μεσοδιαστήματα με τη μπάλα. Παράλληλα,ο Γένσεν έδειξε καλύτερα πράγματα, έχοντας και την ικανότητα να προσφέρει κατά συνθήκες και κάτι παραπάνω στο ανασταλτικό κομμάτι.
Μία δύσκολη αποστολή για τον Ουζουνίδη στην πορεία της σεζόν για να διαχειριστεί αυτούς τους τρεις παίκτες, ανάλογα και με τις ανάγκες του εκάστοτε αγώνα. Και φυσικά αυτή η αφθονία να μεταφραστεί και σε ουσία από τους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές.
