ΑΡΗΣ σημαίνει Κίτρινο και Μαύρο. Από την πρώτη κιόλας μέρα, οι ιδρυτές του συλλόγου επέλεξαν τα χρώματα του Βυζαντίου – σύμβολα άρρηκτα δεμένα με τη Θεσσαλονίκη. Κι αφού ο ΑΡΗΣ είναι κομμάτι της πόλης, η επιλογή έμοιαζε αυτονόητη.
Όταν τα χρώματα μπήκαν στο γήπεδο
Το 1925, ο ΑΡΗΣ χρειάστηκε να αποδείξει ότι τα χρώματά του δεν ήταν απλώς μια αισθητική επιλογή, αλλά κομμάτι της ταυτότητάς του. Η νεοσύστατη τότε Ένωση Κωνσταντινουπολιτών – η ΑΕΚ Θεσσαλονίκης, από την οποία αργότερα προέκυψε ο ΠΑΟΚ – διεκδίκησε τα ίδια χρώματα. Ο ΑΡΗΣ δεν ήταν υποχρεωμένος να μπει σε διαδικασία… υπεράσπισης, όμως το έκανε. Και μάλιστα μέσα στο γήπεδο.
Το παρασκήνιο: Αποχωρήσεις, εντάσεις και μηνύσεις
Η κόντρα είχε και έντονο παρασκήνιο. Τέσσερις παίκτες του ΑΡΗ με καταγωγή από την Πόλη – Βεντουρέλης, Αρμάς, Πάγκαλος, Μαλτζέζος – αποχώρησαν για την ΑΕΚ Θεσσαλονίκης, παίρνοντας μαζί τους μέρος του ιματισμού της ομάδας. Ο ΑΡΗΣ προχώρησε σε μηνύσεις, ενώ οι δύο πλευρές αντάλλαξαν επιστολές πριν συμφωνήσουν να λύσουν τη διαφορά τους στο γήπεδο.
9 Αυγούστου 1925: Ο αγώνας για τα χρώματα
Το παιχνίδι έγινε στο γήπεδο του Ηρακλή, στις 9 Αυγούστου 1925, στις 18:00. Ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε άσχημα και βρέθηκε πίσω με 2-0, όμως πριν το ημίχρονο ισοφάρισε σε 2-2. Στο δεύτερο μέρος κυριάρχησε απόλυτα και επικράτησε με 5-2, «κλειδώνοντας» οριστικά το δικαίωμα στα χρώματά του.
Οι παίκτες που υπερασπίστηκαν το Κίτρινο και Μαύρο ήταν οι: Κοτρότσης, Νακόπουλος, Οπλοποιός, Γιακουμής, Κώστας Βικελίδης, Ηλιάδης, Μπαρίτας, Αγοραστός, Ιωαννίδης, Αγγελάκης, Βλαχόπουλος.
Ένταση, επεισόδια και μια σκοτεινή στιγμή
Ο Τύπος της εποχής κάνει λόγο για μεγάλη ένταση και επεισόδια. Μάλιστα, αναφέρεται ακόμη και απόπειρα δολοφονίας του Αλέξανδρου Ζηνισόπουλου, αθλητή του ΑΡΗ, από στρατιωτικό φίλο της ΑΕΚ Θεσσαλονίκης, ο οποίος τον τραυμάτισε σοβαρά με ξιφολόγχη.
