){kind=icon}
Ευχή όλων είναι ο Ούρος Ράτσιτς να… ρίξει άγκυρα στο «Κλεάνθης Βικελίδης» τα επόμενα χρόνια. Κανείς, βέβαια, δεν γνωρίζει το μέλλον.
Ολα κάποια στιγμή τελειώνουν. Έτσι και ο Σέρβος κάποια στιγμή θα αποχωρήσει από τον ΑΡΗ. Και τότε, όλοι θα τον μνημονεύουν όχι μόνο για την ποιότητά του, αλλά ως ένα χαφ που… έφερε στην ομάδα κάτι που της έλειπε για κάμποσα χρόνια.
Με τον Ράτσιτς, οι «κιτρινόμαυροι» απέκτησαν μία μόνιμη απειλή από την πίσω ζωνή. Εκείνον τον χαφ που ανεβαίνει προς το τελευταίο τρίτο και αποτελεί σταθερό κίνδυνο έξω από την αντίπαλη περιοχή.
Ο Ράτσιτς έχει το χάρισμα να σκοράρει από μακρινή απόσταση. Δεν είναι κάτι που αποτελεί θέμα τύχης ή στιγμής,αλλά περισσότερο ικανότητα του Σέρβου και μάλιστα με συχνότητα.
Ολα του τα γκολ πέρυσι ήρθαν με σουτ έξω από την περιοχή, όπως και τα τρία από τα τέσσερα τα οποία έχει σκοράρει στη φετινή προετοιμασία της ομάδας. Κάτι σαν… signature move, όπως συνηθίζουν να λένε και οι Αμερικανοί στο NBA.
Για αυτό άλλωστε και ο Μιχάλης Γρηγορίου του δίνει το ελεύθερο να παίρνει μέτρα στο γήπεδο και τον τοποθετεί έξω από την περιοχή, ψάχνοντας τον χώρο ώστε μέσα από πάσες ή δεύτερες μπάλες να απειλεί την αντίπαλη εστία.
Ο μόνος που τον… θυμίζει λίγο από τα χαφ των τελευταιων χρόνων είναι ο Βλάντιμιρ Νταρίντα, ο οποίος ωστόσο είχε την τάση να πατάει περισσότερο μέσα στην περιοχή για να απειλήσει. Πέραν του ότι ο Ράτσιτς δεν το κάνει, έχει και μεγαλύτερη συχνότητα στο σκοράρισμα ή στις προσπάθειες που θα πάρει για να σκοράρει, δίνοντας μία σημαντική λύση στο σκοράρισμα της ομάδας.
