Τα προηγούμενα δύο χρόνια ο ΑΡΗΣ είχε το κεφάλι του ήσυχο με τον Λορέν Μορόν να… σκίζει τα δίχτυα στην Ελλάδα.
Ο Ανδαλουσιανός για δύο σερί σεζόν πήρε από το χέρι τους «κιτρινόμαυρους» με 40 γκολ, καλύπτοντας ακόμα και το κενό που υπήρχε από πίσω του, αφού ούτε ο Σαμόρα ούτε και ο Ανσαριφάρντ μπόρεσαν να ακολουθήσουν τους ρυθμούς του.
Ένα κενό το οποίο η ομάδα ήταν αποφασισμένη να καλύψει το περασμένο καλοκαίρι. Για αυτό άλλωστε επένδυσε αρκετά χρήματα στον Τίνο Καντεβέρε, ενώ ακολούθησε τον περασμένο Σεπτέμβριο και ο Μιγκέλ Αλφαρέλα.
Ο Γάλλος ήρθε περισσότερο για να δώσει επιλογή και στα πλάγια, όπως και να προσφέρει καλύτερη διαχείριση με την ευπάθεια του Καντεβέρε. Ακόμα και αυτός όμως στάθηκε άτυχος με δύο τραυματισμούς μέχρι τον Νοέμβριο.
Και φτάνουμε στον Ιανουάριο όπου ο ΑΡΗΣ δεν αρκέστηκε στις τρεις διαθέσιμες επιλογές για το «9», φέρνοντας στη Θεσσαλονίκη και τον Κριστιάν Κουαμέ. Περισσότερο, βέβαια, με την προοπτική της επόμενης σεζόν.
Και κάπως έτσι η ομάδα έχει… τέσσερις επιθετικούς, από εκεί που πέρυσι τέτοια εποχή έψαχνε έναν δεύτερο. Σε σημείο μάλιστα που ο Μορόν έχει χάσει τη θέση του, δίχως να πάρει λεπτό κόντρα στον ΝΠΣ και τον Μιχάλη Γρηγορίου να επιστρατεύει τον Κριστιάν Κουαμέ ως αλλαγή στη διάρκεια του αγώνα.
Κανένας προπονητής δεν λέει «όχι» σε επιπλέον επιλογές. Αν μη τι άλλο όμως, αυτό που έχει γίνει φέτος στο «9» αποτελεί υπερβολή και δυσκολεύει τη διαχείριση. Ένα από τα κάμποσα λάθη του φετινού σχεδιασμού, παρόμοιο με εκείνο των τριών βασικών -στα χαρτιά τουλάχιστον- παικτών για τη θέση του τερματοφύλακα.
Δεν θα είναι εύκολο βέβαια, αφού όλοι έχουν συμβόλαια για τη νέα σεζόν. Οπότε εάν αποφασιστεί για κάποιους να αποχωρήσουν, θα πρέπει να μπουν σε διαδικασία διαπραγματεύσεων.
