Πόσα και πόσα καλοκαίρια ανοίγουμε τις τηλεοράσεις και βλέπουμε το “Ρετιρέ” σε επανάληψη. Ε μία, δύο τρεις… δεκατρείς, κούρασε να το βλέπεις.
Έτσι κουραστική έχει γίνει πλέον και η παρουσία του ΑΡΗ στην Ευρώπη τα τελευταία καλοκαίρια… Δεν θες να βλέπεις άλλο τα ίδια και τα ίδια. Περιμένεις κάτι διαφορετικό, το οποίο η ομάδα δεν προσέφερε ούτε φέτος…
Είναι αυτό στο οποίο προσδοκούσε ο κόσμος και το έδειξε με μία μαζική παρουσία στο “Κλεάνθης Βικελίδης”, της οποίας η εμφάνιση της ομάδας δεν αποδείχθηκε αντάξια.
Η προοπτική της Ευρώπης αποτελούσε ανέκαθεν το “καύσιμο” που βοηθάει να ξεκινήσει ένα καλοκαίρι με ελπίδες. Λίγο η έλευση τεχνικού διευθυντή, λίγο οι μεταγραφές, βάλε και την κλήρωση με Αράζ και Ομόνοια, ε οι προσδοκίες φυσιολογικά αυξήθηκαν. Προσδοκίες τις οποίες ο ΑΡΗΣ… γκρέμισε σε δύο βράδια με τους Αζέρους και δεν “γέμισε” έναν κόσμο που παραμένει σταθερά διψασμένος για κάτι διαφορετικό. Πόσο μάλλον για το πρεστίζ και τα… γούστα -για να τα πούμε λαϊκά- που θα του προσφέρει μία ευρωπαϊκή πορεία της ομάδας. Μία ανεπανάλπτητη ευκαιρία με τις κληρώσεις που ήρθαν και ίσως για αυτό να… πιονάει λίγο παραπάνω σε σχέση με άλλες χρονιές.
Σαφώς και ο αποκλεισμός ήταν πιθανός. Ο ΑΡΗΣ πήγε κόντρα στην στατιστική ψάχνοντας τρεις προκρίσεις. Πήγε κόντρα στον άγραφο νόμο του ποδοσφάιρου που θέλει μία ομάδα να ψάχνει την ευρωπαϊκή διάκρισή της με τον περσινό κορμό. Οχι όμως να αποκλειστεί τόσο νωρίς και όχι από την Αράζ…
Ο ΑΡΗΣ ήταν κατώτερος των περιστάσεων στα 180 λεπτά… και κάτι κόντρα στους Αζέρους. Και μπορεί το χθεσινό να έριξε την αυλαία, ουσιαστικά όμως η πρόκριση χάθηκε στο Μπακού και σε εκείνο το καταστροφικό τρίλεπτο μετά το 0-1 του Μορόν.
Ο ΑΡΗΣ προηγήθηκε κόντρα στη ροή του αγώνα αλλά με μία υποφερτή εικόνα για τα δεδομένα της εποχής. Αντί να το διαφυλάξει, να βγάλει νεύρο και παράλληλα να πάρει βοήθειες από τον πάγκο, δεν έγινε τίποτε από όλα αυτά. Κατέρρευσε και έτσι βρέθηκε σε μία κατάσταση πίεσης από τις οποίες σπάνια βγαίνει αλώβητος. Πόσο μάλλον τώρα που είναι μία πολύ καινούργια ομάδα και κατ’ επέκταση ανέτοιμη. Δύο επιχειρήματα τα οποία ορθώς επικαλέστηκε ο Μαρίνος Ουζουνίδης , ο οποίος φυσικά και έχει αυτός το δικό του μερίδιο ευθύνης, κυρίως με τη διαχείρισή του στο πρώτο ματς. Οχι όμως την αποκλειστική ευθύνη.
Δεν μπορώ να φανταστώ, για παράδειγμα, ότι ήταν δική του οδηγία να πάει ο ΑΡΗΣ σε ένα μοτίβο με γιόμες ή παράλληλο ποδόσφαιρο. Σαφώς και η αδυναμία απόδοσης ενός ορθολογικού πλάνου είναι δική του ευθύνη, όπως και κάποιες επιλογές του σε πρόσωπα. Ποτέ όμως δεν ήταν προπονητής του άναρχου για να το πράξει τώρα.
Χθες ο ΑΡΗΣ προδόθηκε από τις γνωστές του αμυντικές αδυναμίες. Τα πλάγια μπακ ήταν πάλι πληγή, το κέντρο δεν βοήθησε πίσω αλλά ούτε και μπροστά όπου δεν υπήρχε σωστή ανάπτυξη. Η ομάδα δεν έχει ακόμα κάθετο ποδόσφαιρο και έτσι πήγε μοιραία στο πλάτος, όπου φάνηκε μόνο ο Γιαννιώτας.
Από τη στιγμή που το όποιο πλάνο υπήρχε δεν εφαρμόστηκε, όλα έπεσαν πάνω στην ποιότητα και τις προσωπικότητες της ομάδας. Σε μία ατομική ενέργεια, σε στιγμές ποδοσφαιρικής εξυπνάδας που ο ΑΡΗΣ δεν είχε πλην λίγων εξαιρέσεων. Ένας Γιαννιώτας, ένας Φαμπιάνο, Μόντσου και λίγο ο Ντιαντί. Αυτοί ήταν οι διασωθέντες μίας βραδιάς που αν οι υπόλοιποι είχαν το νεύρο των τριών πρώτων, μπορεί τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Οπως επίσης μπορεί να ήταν διαφορετικά εάν η προετοιμασία είχε γίνει πιο ορθολογικά από πλευράς προσώπων και όχι με μοναδικό χαφ τον Μόντσου στην Ολλανδία ή μοναδικό φορ τον Μορόν μέχρι και χθες. Για να τα λέμε όλα, εάν θέλουμε να πάμε σε μία ευρύτερη κουβέντα για τα αίτια της αποτυχίας.
Ολα τα παραπάνω θα έπρεπε να τα “επιτρέψει” βέβαια και ο διαιτητής. Ο ΑΡΗΣ οφείλει να κοιτάξει πρώτα τα του οίκου του, αλλά πώς να παραβλέψεις έναν διαιτητή που στιγμάτισε το ματς με κάκιστες αποφάσεις, αλλοιώνοντας την εξέλιξή του; Και πώς γίνεται κοτζάμ Uefa να μην έχει VAR όταν παίζονται εκατομμύρια στις προκρίσεις; Δεν θα πάρουμε ποτέ απάντηση.
Ο ΑΡΗΣ καλείται από σήμερα να “πετάξει” από πάνω του το “μούδιασμα” του αποκλεισμού και να διαχειριστεί ένα πολύ βαρύ κλίμα για 23 μέρες. Πρώτοι πρώτοι ο Ουζουνίδης με τους παίκτες του, στους οποίυος πιστεύει και επιμένει ότι σταδιακά η ομάδα θα δείξει πράγματα. Οντως, ο ΑΡΗΣ θα κριθεί με ασφαλή συμπεράσματα προς τα τέλη Σεπτέμβρη. Μέχρι τότε όμως είναι υποχρεωμένος να εμφανίζει σταδιακά σημάδια βελτίωσης.
Την ίδια στιγμή ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντίδραση των Καρυπίδη και Ρέγες. Ο ΑΡΗΣ απώλεσε νωρίς έναν σημαντικό στόχο και χάνει έσοδα. Ο Ρέγες αρχίζει με το αριστερό, για έναν στόχο που όπως είχε τόνισει βέβαια δεν θα θυσίαζε στον βωμό του το ευρύτερο πλάνο το οποίο έχει για την ομάδα. Και πλέον το βάρος υλοποίησης αυτού του πλάνου γίνεται ακόμα μεγαλύτερο.
