Πάμε πάλι να κάνουμε λίγο-πολύ την κουβέντα που ανοίξαμε μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό.
Σαφώς και κάποια δεδομένα διαφοροποιούνται, όπως για παράδειγμα ο αντίπαλος… Επίσης, αυτή τη φορά ο ΑΡΗΣ πήρε το προβάδισμα. Από εκεί και πέρα όμως υπάρχουν πολλά κοινά σημεία ανάμεσα στο ντέρμπι με τους “πράσινους” και τη χθεσινή αναμέτρηση με τον Λεβαδειακό,
Υπάρχουν εκείνα που βγήκαν στην ομάδα, όπως η ανασταλτική λειτουργία τής με εξαίρεση την αδράνεια στο γκολ του δέχεται. Το αποτελεσματικό πρέσινγκ. Η αλλαγή διάταξης που διόρωθσε το λάθος της τριάδας την οποία επέλεξε ο Μανόλ Χιμένεθ. Ένας ΑΡΗΣ πιο απειλητικός στο τελευταίο 20λεπτο του αγώνα.
Είναι λίγο μιξ… Στο τέλος όμως, ούτε η εικόνα ήταν καλή, ούτε και το αποτέλεσμα. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια για την ομάδα να βρει παρηγοριά σε 2-3 πολύ καλές στιγμές ή δικαιολογία στον δυνατό αέρα, όταν παραμένει για τέταρτο σερί ματς δίχως νίκη. Ούτε ακόμα και στο ανύπαρκτο φάουλ από το οποίο ήρθε τογκολ του Λεβαδειακού. Και ναι, αποτελέσματα όπως το χθεσινό υπάρχουν στο ποδόσφαιρο, όπως και εκείνο κόντρα στον Παναθηναϊκό. Το θέμα, όμως, για τον ΑΡΗ είναι όσα… κουβάλησε σε αυτά τα ματς. Οι γκέλες και το “πρέπει” για βαθμούς που όσο δεν κερδίζει τόσο διογκώνεται και πρέπει να αποσυμφορηθεί πάη θυσία. Και προφανώς όχι μέσα από το Κύπελλο…
Ιδιο ρίσκο, διαφορετική βάση
Δεν είναι τόσο δόκιμο μία ομάδα να παρατάσσεται με δύο διαφορετικές διατάξεις μέσα σε μία εβδομάδα. Συνηθισμένο μπορεί να είναι, αλλά στην αγωνιστική φάση που βρίσκεται ο ΑΡΗΣ δεν… σηκώνει πολλές αλλαγές και να πρέπει οι παίκτες να αφομοιώνουν πολλά πράγματα μέσα σε μόλις λίγες μέρες.
Οπως με τον ρόμβο, έτσι και με την τριάδα φάνηκε ότι η ομάδα δεν ήταν έτοιμη και δεν βοηθήθηκε κυρίως επιθετικά όπου εντοπίζεται το βασικό πρόβλημά της. Αμυντικά, ο ΑΡΗΣ κατάφερε πάλι να λειτουργήσει καλύτερα, να πιέσει αποτελεσματικά αλλά να προδοθεί πάλι από μία αδράνεια.
Με δεδομένο ότι ο Λεβαδειακός σκοράρει πολύ και είναι η καλύτερη επίθεση της λίγκας, ήταν πολύ πιθανό ο ΑΡΗΣ να χρειαζόταν παραπάνω από το ένα γκολ που έχουμε συνηθίσει στην εποχή Χιμένεθ. Ένα δεύτερο γκολ για το οποίο οι βάσεις μπήκαν στο τελευταίο 20λεπτο με πιο ορθολογική διάταξη και δύο φορμαρισμένα εξτρέμ που ήρθαν από τον πάγκο.
Το 3-5-2 δεν είναι κακό ως διάταξη, ούτε και αμυντικό. Αρκεί να έχεις τα κατάλληλα φουλ μπακ -μεταξύ άλλων- που ο ΑΡΗΣ χθες δεν είχε. Ένα δίδυμο δουλεμένο επιθετικά, το οποίο ο ΑΡΗΣ δεν είχε. Δεν χρειάζεται να το…σβήσει ο Χιμένεθ, απλά να το βάλει στην άκρη για την ώρα.
Δύο προβλήματα που συνδέονται
Έγιναν λάθη, έγιναν και σωστά χθες αλλά το θέμα είναι ότι ο ΑΡΗΣ παραμένει δίχως νίκη από τον περασμένο Σεπτέμβριο. “Ματώνει” βαθμολογικά και χάνει διαρκώς έδαφος για την 4άδα. Το χειρότερο όμως είναι ότι παρουσιάζει την βελτίωση που έδειχνε στα χέρια του Χιμένεθ για σχεδόν έναν μήνα.
Κάπου έχει μπει μία άνω τελεία και αδυνατεί για το level up, το οποίο σε αυτή τη φάση περιλαμβάνει την επίθεση. Ο ΑΡΗΣ έχει πρόβλημα στην μετάβαση της μπάλας και κατ΄επέκταση στη δημιουργία. Εκεί πρέπει να εστιάσει ο Χιμένεθ έχοντας πλέον περισσότερες επιλογές μπροστά, με τον Πέρεθ να μετράει και αυτός αντίστροφα. Οι τραυματισμοί ήταν πολύ μεγάλο πρόβλημα το προηγούμενο διάστημα, όμως σταδιακά παύουν να υφίστανται ως δικαιολογία αφού υλικό υπάρχει πλέον. Περιθώρια πολλά δεν υπάρχουν και από τα αποτελέσματα του Νοεμβρίου θα φανεί εάν ο ΑΡΗΣ θα μπορεί να μιλάει ρεαλιστικά για τετράδα προς τα τέλη του χρόνου ή όχι… Το ευτύχημα είναι ότι για την ώρα δεν έχει χάσει την επαφή.
