Η πρόθεση του ΑΡΗ να κινηθεί πιο έξυπνα και δίχως να πληρώνει υπεραξίες το φετινό καλοκαίρι, είχε φανεί από νωρίς.
Εδώ ανοίγει, βέβαια, μία μεταγραφική κουβέντα που στο επίκεντρό της βρίσκονται τα χτυπητά κενά στην άμυνα. Σωστό. Οπως σωστό είναι όταν λέει κάποιος ότι ο ΑΡΗΣ έχει σημειώσει καθυστέρηση στα μεταγραφικά του. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά να έκλεινε ρόστερ από τώρα, προς Θεού. Θα έπρεπε όμως αυτές τις πρώτες μέρες στην Ιταλία να έχει τουλάχιστον ακόμη έναν στόπερ και έναν αριστερό μπακ. Σε αυτή τη λίστα έμπαινε ιδανικά και ένας εξτρέμ, με την ανάγκη αυτή να καλύπτεται από τον Σεμπάστιαν Παλάσιος.
Ο τελευταίος έπεσε εν μέρει θύμα της γενικότερης αρνητικότητας που συνοδεύει το κλαμπ από πέρυσι. Οχι άδικα μέχρι ένα σημείο, αλλά το πράγματα χάνεται από τον έλεγχο όταν η κριτική γίνεται ισοπέδωση.
Ο Παλάσιος εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο των έξυπνων μεταγραφών. Γνώστης του πρωταθλήματος, προερχόμενος από μία πολύ καλή χρονιά και με χαρακτηριστικά που ταιριάζουν στα «θέλω» του Μιχάλη Γρηγορίου. Αθλητικότητα, ταχύτητα και πρέσινγκ. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ο Αργεντινός ήταν βασικό… βιολί σε μία ομάδα που έτρεχε ανελέητα όπως ο Λεβαδειακός. Συν ότι πέρυσι αγωνίστηκε για πάνω από 2.500 χιλιάδες λεπτά.
Δεν σημαίνουν όλα τα παραπάνω ότι θα έρθει και θα πάρει στις πλάτες του όλη την επίθεση του ΑΡΗ, ο οποίος έτσι κι αλλιώς αναζητάει ακόμη έναν εξτρέμ και μάλιστα για τα αριστερά. Ωστόσο ο Παλάσιος τον καλύπτει όσον αφορά την δεύτερη κίνηση για τα… φτερά της επίθεσης. Είναι safe και όχι με πολύ μεγάλο κόστος, μειώνοντας τις ανάγκες μεσοεπιθετικά σε δύο προσθήκες. Αυτές του εξτρέμ και του «δεκαριού» εάν δεν αλλάξει το πλάνο και μετακινηθεί στην τελευταία ο Μπενχαμίν Γκαρέ.
Κάπως έτσι θα μιλούσαμε και για τον Ρόκο Γιούρισιτς, μόνο που ο Κροάτης αποδείχθηκε ότι στερείται προσωπικότητας. Οταν συμφωνείς σε όλα με την ομάδα, όταν έχουν γίνει όσα πρέπει για να ανακοινωθείς, δεν ακούς τον δικηγόρο σου. Κρίμα, διότι ήταν ψαγμένη κίνηση και περισσότερο κρίμα επειδή ο ΑΡΗΣ αναγκάζεται να βγει ξανά στην αγορά, για μία θέση όπου υπάρχει ανάγκη για δύο παίκτες και όχι μόνο για έναν. Και το κάνει δίχως να έχει την πολυτέλεια του χρόνου, αφού… φεύγει και ο Ιούλιος.
Από εκεί και πέρα, οι μέρες στην Ιταλία κυλούν με αρκετή δουλειά και αποτελώντας μία συνέχεια των όσων δουλεύει ο προπονητής από πέρυσι. Πράγματα τα οποία θα έχει την ευκαιρία να τεστάρει στο αυριανό φιλικό με την Αταλάντα στο Μπέργκαμο. Ένα πρώτο ξεμούδιασμα και παράλληλα μία ευκαιρία για πρώτα συμπεράσματα μέσα στο γήπεδο ως προς την τωρινή μορφή του ρόστερ, η οποία σε έναν μήνα θα είναι -ιδανικά- αρκετά διαφορετική και κυρίως ως προς την άμυνα. Μία ευκαιρία για να φανεί η πρόοδος της δουλειάς και φυσικά οι αδυναμίες που χρήζουν βελτίωσης. Είτε μιλάμε για πρόσωπα είτε για τη συνολική λειτουργία της ομάδας.
