“Καλά, θα μετρήσουμε προσωπικότητες με την Αράζ”, θα ρωτήσει εύκολα κάποιος… Κι όμως.
Λίγες ώρες έμειναν ακόμα για την “μάχη” με τους Αζέρους… Είναι όμως πραγματικά μία μάχη με αυτούς ή κάτι άλλο;
Περισσότερο μοιάζει να είναι η “μάχη” του ΑΡΗ με τον κακό του εαυτό. Με το κακό βράδυ στο Μπακού, πάνω στο οποίο η Αράζ βρήκε κι έκανε ως μία ομάδα χαμηλότερης δυναμικότητας… αλλά τίμια. Με όσα στοιχεία χρειάζεται για να σου αφήσει “σημάδι”, εάν της δώσει το δικαίωμα. Και ο ΑΡΗΣ αυτό ακριβώς έκανε, ώστε μία εβδομάδα μετά να πρέπει να… συμμαζέψει την κατάσταση την οποία δημιούργησε ο ίδιος.
Σε μία μέρα που άνοιξαν οι ουρανοί, σε μέρες που ένας σκύλος έθεσε νοκ-άουτ τον κορυφαίο παίκτη της ομάδας. Σε ένα βράδυ όπου καλείται για πρώτη φορά να πάρει πρόκριση μετά την ήττα στον πρώτο εκτός έδρας αγώνα.
“Ε πάρτε την πρόκριση να τελειώνουμε”, είναι ίσως το πιο απλοϊκό αλλά εύστοχο ως προτροπή για τους παίκτες του Μαρίνου Ουζουνίδη στην αποψινή αναμέτρηση. Και επιστρέφουμε στις προσωπικότητες.
Με μία ομάδα που ακόμα “φτιάχνεται”, δένεται ή πείτε όπως αλλιώς θέλετε, δεν μπορούμε να περιμένουμε θεαματικές αλλαγές στο πλάνο της ή τακτικά. Σαφώς και έγιναν διορθώσεις όλες αυτές τις μέρες, επισημάνσεις και σίγουρα ο ΑΡΗΣ είναι πιο διαβασμένος κόντρα στην Αράζ. Πλέον όμως δεν φτάνει μόνο η ετοιμότητα πάνω στον αντίπαλο, αλλά και η πνευματική.
Ο ΑΡΗΣ καλείται να κάνει απόψε όσα του έλειπαν στο Μπακού. Να βγάλει περισσότερα τρεξίματα, εντάσεις. Να “χαλάσει” πρώτα το μυαλό των Αζέρων, πριν το παιχνίδι τους. Και να το πράξει βγάζοντας, μεταξύ άλλων, και προσωπικότητα.
Νωρίς μεν, αλλά είναι η πρώτη φορά που η ομάδα ιθα μετρήσει το μέγεθος των προσωπικοτήτων που προσέθεσε στο ρόστερ φέτος. Μία κουβέντα που απασχόλησε αρκετά πέρυσι και το φετινό καλοκαίρι έγινε προσπάθεια ενίσχυσης σε αυτό το μέτωπο, παράλληλα με τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά που έλειπαν από την ομάδα.
Στο ποδόσφαιρο όλα γίνονται και ο ΑΡΗΣ το βιώνει δυστυχώς στην Ευρώπη από την άσχημη πλευρά τα τελευταία χρόνια. Ας είναι φέτος η στιγμή που θα περάσει στην απένατι όχθη και το ευρωπαϊκό του ταξίδι θα τον οδηγήσει πιο μακριά από εκεί που βρίσκει “τοίχο” τα τελευταία χρόνια. Και μακάρι η αρχή να γίνει απόψε.
