Δεν νομίζω ότι υπήρχε Αρειανός που να μην αισθάνθηκε θλίψη, εκνευρισμό ή οποιοδήποτε άλλο αρνητικό συναίσθημα βλέποντας την Ομόνοια να ισοπεδώνει την Αράζ το βράδυ της Πέμπτης.
Μία ηχηρή υπενθύμιση του κάζου που υπέστη η ομάδα στην Ευρώπη φέτος και της ανεπανάληπτης ευκαιρίας την οποία έχασε για αυτό το ρημάδι το διαφορετικό που ψάχνει τρία χρόνια τώρα. Και με το βάρος της ευθύνης να πέφτει πρωτίστως σε προπονητή και παίκτες.
Από το 2022 και την κατάκτηση της 3ης θέσης, ο ΑΡΗΣ μοιάζει σαν να είναι εγκλωβισμένος σε έναν κύκλο που περιλαμβάνει την 5η θέση και αποτυχίες στην Ευρώπη. Συν τον χαμένο τελικό στο Κύπελλο, ο οποίος αποτέλεσε και την μεγαλύτερη ευκαιρία των τελευταίων χρόνων για να… σπάσει τον κύκλο και να βάλει μία γερή βάση για αυτό το “διαφορετικό” που τόσο απεγνωσμένα φαίνεται να έχει ανάγκη το κλαμπ.
Ο ΑΡΗΣ είναι μία ομάδα που δεν διαθέτει πακτωλό εκατομμυρίων, δεν έχει την δυνατότητα να προστατευτεί από το παρασκήνιο και τα… touch. Οπότε, ευκαιρίες όπως η προπέρσινη του Κύπελλου ή αυτή της Ευρώπης φέτος… απαγορεύεται να περνούν ανεκμετάλλευτες.
Ειδικά η φετινή στην Ευρώπη και ο τρόπος με τον οποίο… στρώθηκε ο δρόμος για τα πλέι οφ, η προοπτική που έδωσαν οι κληρώσεις, είναι ο βασικός λόγος που όλοι χτυπούν τα κεφάλια τους στον τοίχο, για να έρθει ο χθεσινός διασυρμός της Αράζ και να το κάνει όλο αυτό ακόμα χειρότερο.
Δεν πρέπει, βέβαια, να είμαστε και άδικοι… Η σταθερότητα του ΑΡΗ όλα αυτά τα χρόνια με την παρουσία του στην 5άδα, είναι κάτι που δεν είχε ποτέ ξανά στην ιστορία του, συν τις δύο 3ες θέσεις. Δείχνει όμως, πλέον, εγκλωβισμένος σε αυτή την κατάσταση, αδυνατώντας για το βήμα παραπάνω. Και δεν ζήτησε κανείς το πρωτάθλημα, αλλά έστω στην Ευρώπη που ναι μεν ήταν εξ αρχής δύσκολο αλλά ήταν σίγουρα πιο ρεαλιστικό. Οχι να αποκλειστείς τόσο νωρίς και όχι με τόσο απογητευτική εικόνα.
Οσο άδειος και ξενερωμένος είναι ο κιτρινόμαυρος οργανισμός αυτή τη στιγμή, η επόμενη μέρα σίγουρα θα υπάρξει. Οπως και η στήριξη στο κλαμπ, που δεν σταματάει ποτέ από τους υγιώς σκεπτόμενους. Το θέμα είναι, πλέον, για την ομάδα να “ζεστάνει” ξανά τον κόσμο της και να του δείξει ότι έχει την ικανότητα να “σπάσει” αυτή την κυκλική πορεία των τελευταίων χρόνων.
Δύο τρόποι απέμειναν… Από τη μία η 4άδα, η οποία αποτέλεσε τον δεύτερο βασικό λόγο -μετά την Ευρώπη- της μεγάλης επένδυσης που έγινε το φετινό καλοκαίρι. Ένας στόχος ο οποίος πέρυσι χάθηκε από λάθη του ΑΡΗ… και των διαιτητών. Δύσκολος αλλά όχι ανέφικτος. Ο δεύτερος δρόμος ήταν, είναι και θα είναι πάντα αυτός του Κυπέλλου, το οποίο φέτος έχει νέο format. Εάν ο ΑΡΗΣ πετύχει σε ένα από τα δύο, τότε η χρονιά θα αποκτήσει πιο έντονο “χρώμα”. Διαφορετικά, θα κινηθεί στα δεδομένα της περσινής δίχως βήμα προόδου, εκτός εάν αυτό έρθει μέσω της συγκρότησης ενός δυνατού κορμού σε βάθος χρόνου μέσα από τις φετινές μεταγραφές.
