Η ήττα του ΑΡΗ στη Νέα Φιλαδέλφεια ενίσχυσε ακόμα περισσότερο την κουβέντα γύρω από το κέντρο της άμυνας και τις κινήσεις ενίσχυσης.
Ένα μέτωπο το οποίο αναμφίβολα η ομάδα έχει διαχειριστεί λανθασμένα το φετινό καλοκαίρι και με αρκετή καθυστέρηση, τόσο ως προς την έλευση του Μπόσκο Σούταλο αλλά και στη… μη έλευση ενός ακόμη κεντρικού αμυντικού μέχρι στιγμής.
Η κατάσταση στα στόπερ δεν αποτελεί προφανώς τη βασική αιτία της συντριβής στη Νέα Φιλαδέλφεια, δεν βγαίνει όμως από το… κάδρο και πόσο μάλλον από τη στιγμή που δεν υπήρχε ο Φαμπιάνο Λέισμαν.
Ο Βραζιλιάνος είναι αυτός που έχει μετριάσει κάπως αυτή την καθυστέρηση κινήσεων στα στόπερ. Μία επιλογή που παρά το πέρασμα των χρόνων παραμένει ποιοτική. Δεν είναι όμως εκείνη στην οποία ο ΑΡΗΣ μπορεί να βασιστεί σε όλη τη σεζόν.
Ο Φαμπιάνο ήταν ανέκαθεν σε ένα καθεστώς ειδικής διαχείρισης, πόσο μάλλον τώρα που έχει περισσότερα χρόνια στις πλάτες του και έχει γίνει πιο ευαίσθητος ως προς τους τραυματισμούς. Με πιο απλά λόγια, δεν είναι λογικό να ποντάρει ο ΑΡΗΣ στον Φαμπιάνο για να βγάλει πάνω από 30 ματς ως βασικός φέτος και ειδικά όταν πρόκειται για έναν στόπερ που παίρνει αρκετά μέτρα στο γήπεδο και δεν περιορίζεται στο αμυντικό τρίτο της ομάδας. Οπως επίσης δεν μπορεί να ποντάρει εσαεί στη λύση ανάγκης με τον Γένσεν, παρά μόνο σε ειδικές συνθήκες.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, η ανάγκη προσθήκης ενός ενδεκαδάτου στόπερ στο ρόστερ κρίνεται επιτακτική από καιρό, πόσο μάλλον τώρα που σταδιακά αποδεικνύονται τα παραπάνω για τον Φαμπιάνο και τον Γένσεν.
Ο ΑΡΗΣ έχει μπροστά του ακριβώς μία εβδομάδα μέχρι το φινάλε των μεταγραφών, στη διάρκεια της οποίας καλείται να κλείσει ίσως το πιο σημαντικό μεταγραφικό μέτωπο το οποίο έχει αυτή τη στιγμή στα χέρια του.
