){kind=icon}
Ο ΑΡΗΣ κέρδισε τον ΝΠΣ Βόλο, με καλό ποδόσφαιρο για μεγάλο διάστημα και δείγματα δουλειάς στη διακοπή που προηγήθηκε.
Ηταν, όμως, και ένα παιχνίδι από το οποίο προκύπτουν αδυναμίες που χρήζουν βελτίωσης, όπως και μικροζητήματα με τη δική τους σημασία. Και τα πέναλτι είναι ένα από αυτά
Μόνο παρόλογο δεν είναι ότι έγινε τόση κουβέντα μετά την περασμένη Κυριακή για το χαμένο πέναλτι του Τίνο Καντεβέρε. Πέρα από την αστοχία, ωστόσο, τίθεται και το θέμα της ιεραρχίας όταν η μπάλα πηγαίνει για τον ΑΡΗ στην άσπρη βούλα.
Ξεκινώντας με την αστοχία, ο ΑΡΗΣ έχει… καταφέρει να κερδίσει τρία πέναλτι φέτος και να ευστοχήσει μόνο σε ένα από αυτά. Εκείνο του Ούρος Ράτσιτς κόντρα στην Καλαμάτα, αστοχώντας εν συνεχεία κόντρα στον ΟΦΗ και με τελευταίο στη λίστα αυτό του Τίνο Καντεβέρε.
Εάν η στατιστική… απλωθεί και στην περσινή σεζόν, ο ΑΡΗΣ έχει ευστοχήσει μόνο σε ένα από τα τελευταία πέντε πέναλτι που έχει κερδίσει, αφού υπάρχουν και τα δύο χαμένα από Ράτσιτς και Μορόν στο περσινό παιχνίδι της κανονικής διάρκειας με τον Ατρόμητο στο «Κλεάνθης Βικελίδης».
Και το ζήτημα της ιεραρχίας
Το… πηγαδάκι με Ράτσιτς, Καντεβέρε και Γκαρέ δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Το ίδιο είχε γίνει και στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ, δείχνοντας δύο πράγματα. Πρώτο ότι ο Σέρβος είναι αυτός στον οποίο… ανατέθηκε ο πρώτος λόγος, αλλά την ίδια στιγμή ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρη ιεραχία με την… κουβέντα που γίνεται πάνω από την άσπρη βούλα.
Τα δύο χαμένα πέναλτι φέτος δεν έχουν κοστίσει, όμως ο Μιχάλης Γρηγορίου θα πρέπει να κάνει ξεκάθαρα τα πράγματα και σαφώς να βρει λύσεις μέσα από δουλειά στις εκτελέσεις ή πιο αξιόπιστες επιλογές όσον αφορά τους εκτελεστές του.
